Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ο Προμηθέας πεθαίνει στη Συρία


 Ερμής: Εγώ σας προειδοποίησα. Όταν σας στρώσει στο κυνήγι το κακό, μην καταριέστε τη μοίρα σας, ούτε να λέτε πως σας παγίδεψε ο Δίας, σας αιφνιδίασε η αυθαίρετη εξουσία… Τίποτα τέτοιο. Ξέρετε· κι αν βρεθείτε μπλεγμένες στο απέραντο δίχτυ της δυστυχίας, θα είστε εσείς υπεύθυνες.

 Προμηθέας: Εδώ τελειώνει ο λόγος κι αρχίζει η βία: τρέμει η γη - πονούν τα σπλάχνα της, βογκάει βαθιά και σκοτεινά· πύρινη λαίλαπα ξεχύνεται στη γη, μάστιγα η σκόνη, λύσσα εμφύλια τρελαίνει τους ανέμους κι η θάλασσα ζητάει ν’ αφανίσει τον ουρανό. Έτσι νομίζει ο Δίας πως θα με τελειώσει. Σκέψη μητέρα πάνσεπτη και πνεύμα φωτεινό του σύμπαντος, φυλάξτε τον Λόγο του παιδιού σας: βία και τρόμος κι αδικία η Εξουσία. (Προμηθέας Δεσμώτης, Αισχύλος, μτφ. Γιώργος Μπλάνας, εκδόσεις Γαβριηλίδη)

 Αυτοί είναι οι τελευταίοι στίχοι του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Ένα πολιτικό ποιητικό αριστούργημα, που θέτει το πιο πολιτικό από όλα τα πολιτικά ερωτήματα: Σε τι μπορεί να βασιστεί η αμφισβήτηση της εξουσίας; Στον «Θεό», στον «Λόγο», στον «ρουν της Ιστορίας»…
 Ο Προμηθέας, σύμφωνα με τα προλεγόμενα του μεταφραστή Γιώργου Μπλάνα, απαντά: στην ελεύθερη βούληση, χωρίς τακτικούς ελιγμούς, χωρίς «στρατηγικούς» περιορισμούς. Ο Προμηθέας ίσως είναι ο πρώτος άνθρωπος της Ιστορίας που πίστεψε στην ουτοπία λέγοντας: είμαι ρεαλιστής, γιατί ζητώ το αδύνατο. Ο Αισχύλος σ’ αυτό το έργο θέτει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τη συστατική αρχή της δημοκρατίας: τη συνεχή αμφισβήτηση του υπάρχοντος. Έκτοτε ενέπνευσε τους μεγαλύτερους φιλόσοφους που πέρασαν από τη Γη.
 Νεαρός ακόμα, ο Καρλ Μαρξ έγραψε για την «ομολογία πίστης του Προμηθέα»: «…όλους τους θεούς τούς θεωρώ υπεύθυνους και τους μισώ», ότι είναι μια ομολογία της φιλοσοφίας, το δικό της σύνθημα ενάντια σε κάθε ουράνιο και γήινο θεό, που δεν εννοεί να παραδεχτεί πως η μεγαλύτερη θεότητα είναι η αυτοσυνειδησία του ανθρώπου.
 Στον απόηχο των συμμαχικών βομβαρδισμών στη Συρία, στη θέα ενός πολέμου που ο ουρανός σχίζεται στα δυο από πυραύλους και μαχητικά αεροσκάφη σκέφτομαι τη μοίρα του τραγικού ήρωα του Αισχύλου. Αλυσοδεμένος στον Καύκασο, να υπομένει ένα ταπεινωτικό μαρτύριο. Ποιο ήταν το «αμάρτημά» του; Το ότι υπερασπίστηκε τη Δημοκρατία ενάντια στον Δία. Το ότι πήρε το μέρος των κοινών θνητών και στράφηκε ενάντια στους ομοίους του. Μόνος του στο σκυθικό βουνό διακόπτει τη μακρά σιωπή του, υψώνοντας μια σπαρακτική κραυγή.


 Μόνη της η πληγωμένη γη της Συρίας σε ένα σκίτσο του Λατούφ σπαράζει ματωμένη από τα σαγόνια των μεγάλων υπερδυνάμεων, ανίκανη να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Μια σύγχρονη αρχαία τραγωδία εκτυλίσσεται στα μάτια μας κι εμείς, ανήμποροι, παρακολουθούμε τις σκηνές ενός πολέμου, ψιθυρίζοντας τα τελευταία λόγια του Προμηθέα: Βία και τρόμος, κι αδικία η Εξουσία…
 [Πηγή: efsyn]




Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Είχα τον κήπο της Εδέμ


Σωκράτης Μάλαμας... Ε Δ Ω 

Μεταναστευτικό: σταύρωση χωρίς ανάσταση


 "Οι απορρίψεις, οι απελάσεις και οι ατέλειωτες καθυστερήσεις αποτελούν τρόπους σύμπλευσης νομικής και αστυνομικής εξουσίας, με σκοπό να οριστεί και να ρυθμιστεί τι θα είναι το έθνος και σε τι θα συνίσταται ο/η πολίτης της Ευρώπης.
 Οι εν λόγω ρυθμίσεις έχουν στόχο να διασφαλίσουν τη φυλετική ηγεμονία της λευκότητας, αλλά και εθνικών ιδανικών καθαρότητας, προδίδοντας μια αντίσταση στην πολιτισμική ετερογένεια της Ευρώπης που είναι ήδη καθοριστικά μη αναστρέψιμη"

 Με τα λόγια αυτά συνοψίζει η Αμερικανίδα φιλόσοφος Τζούντιθ Μπάτλερ το δράμα των μεταναστών και προσφύγων, αλλά, κυρίως, το πώς η «λευκή» Ευρώπη δίνει μια καταδικασμένη σε αποτυχία μάχη να κρατήσει την «καθαρότητά» της, κόντρα στην ηθική και πάνω στη γραμμή του ένοχου αποικιακού παρελθόντος της.
 Αυτή η πολιτική ενισχύει τις εθνικιστικές, ρατσιστικές και καθαρά φασιστικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν το «άλλο» και το «ξένο» ως ανοίκειο, απειλητικό, εξοβελιστέο και, τελικά, άξιο να καταστραφεί. Γιατί, σε τελική ανάλυση, η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές ελίτ έλκει την καταγωγή της από τις πρακτικές στιγματισμού, ενοχοποίησης και εξολόθρευσης του «διαφορετικού».
 Οι δολοφονίες, οι επιθέσεις, οι προσβολές, οι εξευτελισμοί και οι απαγορεύσεις εις βάρος των «ξένων» είναι η καύσιμη ύλη που φουντώνει τον ακροδεξιό εξτρεμισμό και μετατοπίζει το πολιτικό φάσμα σε όλο και πιο συντηρητικές και ρατσιστικές θέσεις.

 Όπως έδειξε η εμπειρία του Μεσοπολέμου, η τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου εφαρμόζεται αρχικά στους «ξένους», αλλά ο τελικός στόχος είναι η επιβολή μιας καθαρότητας του έθνους και της φυλής που αποκλείει κάθε ετερογένεια – πολιτισμική, πολιτική, θρησκευτική κ.λπ.

 Η εργαλειακή διαχείριση της οικονομικής κρίσης, δηλαδή οι τεχνοκρατικοί χειρισμοί που αφήνουν αλώβητη τη λειτουργία του υπάρχοντος συστήματος, μεταφέρεται και στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού, με ανάλογη διαχείριση όχι πραγμάτων (χρήματος, ομολόγων, επενδύσεων κ.ά.), αλλά ανθρώπων: οι ξένοι μετρώνται, κατατάσσονται, διαχωρίζονται, αποθηκεύονται, ανταλλάσσονται κ.λπ.
 Αυτή η στάση αναδεικνύει την ποσοτική πλευρά του προβλήματος και αφήνει απ’ έξω την ποιοτική, μετρά το «πόσοι» και αδιαφορεί για το «ποιοι». Αδιαφορεί κυρίως για το «ποιοι και υπό ποιες συνθήκες». Επικεντρώνει στο αφηρημένο και αγνοεί το συγκεκριμένο. Ομως οι άνθρωποι είναι πάντα συγκεκριμένοι, όπως και οι ιστορίες τους.
 Πίσω από αυτή την αντιμετώπιση κρύβονται όχι μόνο η κυριαρχία και η επιβολή στη βιοπολιτική τους διάσταση, αλλά και μια βαθύτατα ρατσιστική αντίληψη που ελέω κρίσης και παρακμής της Ευρώπης επανακάμπτει δυναμικά. Η επιτήρηση και ο εγκλεισμός των μεταναστών και των προσφύγων σε στρατόπεδα και κολαστήρια (κατ’ ευφημισμόν κέντρα υποδοχής) είναι το απαύγασμα του διαχωρισμού και της λογικής του «μιαρού».

 Συμβολικά, ο Ιησούς ήρθε στη γη σαν «ξένος», σαν «άλλος», σαν κάποιος που προοριζόταν να διασαλεύσει την υπάρχουσα τάξη και να διδάξει την αποδοχή της διαφορετικότητας. Η υποκριτική χριστιανική Ευρώπη σήμερα επιφυλάσσει για τους ξένους μόνο τη σταύρωση, χωρίς καν την προσδοκία της ανάστασης.

 Υπόσχεται μια διαρκή κοιλάδα των δακρύων για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αλλά και μια διαρκή επί γης τιμωρία για τους «χωρίς εναλλακτική» λαούς της.
 Ίσως η ριζοσπαστική δημοκρατική επαγγελία και εξέγερση να είναι το μόνο αναγκαίο μήνυμα των ημερών, σε μια ήπειρο βουτηγμένη στην απληστία, την αρπαγή και την αμαρτία του φυλετισμού.                                                                                                              [Πηγή: efsyn]

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Ο Χριστός βαρέθηκε


 Με μεγάλη κατάνυξη και φέτος οι κάτοικοι της ενορίας μας υποδέχθηκαν την Ανάσταση του Κυρίου.
 Στις πρώτες σειρές -δίπλα στους παπάδες -ήταν οι πιο πιστοί από αυτούς. Καλοντυμένοι Κύριοι με τις συζύγους τους να κρατούν στα χέρια τους το μικρό ψαλτήρι και να συνοδεύουν ευλαβικά τους αναστάσιμους ψαλμούς του ιερέα.
 Από κοντά και τα παιδιά τους, ενώ ορισμένοι είχαν μαζί και τα εγγόνια.
 Τα επέπλητταν, όταν ατακτούσαν, αλλά τους έλυναν και τις απορίες όταν ρωτούσαν πώς το Άγιο Φώς μεταφέρεται σε όλη την οικουμένη.
 Τους εξηγούσαν το μυστικό θαύμα της αφής και την αφιλοκερδή εξυπηρέτηση της Olympic Airways για την διαδρομή Ιεροσόλυμα-Αθήνα.
 Δίπλα στους παπάδες κάποια δεκαεξάχρονα αγόρια με εμφανή στο πρόσωπο τους τα σημάδια της ηλικιακής ακμής κρατούσαν λάβαρα, εικόνες και συντονίζονταν στις κινήσεις τους από ένα ώριμο επίτροπο.
 Ήταν τα αγόρια του τοπικού Ορφανοτροφείου με τα φρεσκοσιδερωμένα για την ημέρα ομοιόμορφα κουστουμάκια τους.
 Πίσω από όλους αυτούς το υπόλοιπο του ποιμνίου που περίμενε ανυπόμονα να πει ο παπάς το Χριστός Ανέστη, να φιληθούν και να ξαμοληθούν για τα σπίτια τους.
 Ήταν αυτοί που έφταναν τελευταίοι στην εκκλησία και έφευγαν πάντα πρώτοι. Κάνοντας φυσικά τον ανάλογο χαβαλέ καθ’ όλη την διάρκεια της αποχώρησης αφού, αν δεν πετούσαν βεγγαλικά η στρακαστρούκες, ρωτούσαν την γυναίκα τους εάν πρόλαβαν να ψηθούν τα γαρδουμπάκια η εάν έχουν έτοιμη την αυγόκοψη για την μαγειρίτσα.
 Μάταια ο παπάς τους συμβούλευε να μην αποχωρήσουν αμέσως και ότι η λειτουργία δεν είχε τελειώσει με το Χριστός Ανέστη.
 Δεν άκουγαν τίποτα. Βιάζονταν να επιστρέψουν στις συνηθισμένες μικροαμαρτίες τους.
 Οι μόνοι που υπομονετικά παρέμειναν στις θέσεις τους ήταν οι πιστοί της πρώτης σειράς.

 Ήταν η οικογένεια των απόγονων του μεγαλοκαταπατητή της περιοχής.

 Ήταν ο Διευθυντής της κλινικής του ΕΣΥ που είχε απαλλαχθεί από τις κατηγορίες για καταχρηστικές προμήθειες ιατροφαρμακευτικού υλικού.

 Ήταν ο γιός του μακαρίτη του επίτροπου που είχε εμπλακεί σε παράνομο έρανο για την ανακαίνιση του ναού.

Ήταν ακόμη η οικογένεια του ιδιοκτήτη του εργοστάσιου ανακύκλωσης κεριών με το οποίο η Ιερά Μητρόπολη είχε πρόσφατα ανανεώσει την σύμβαση προμήθειας κεριών, και τέλος ο Υπεύθυνος του Ορφανοτροφείου.

Αυτός για τον οποίο ένα ζαβό παιδί, σκουπιδιάρης σήμερα στον Δήμο, έλεγε ότι, κάθε βράδυ πριν τα βάλει να κοιμηθούν, πήγαινε πάνω από τα κρεβάτια τους και τα χάιδευε.

Ήταν οι καθώς πρέπει ενορίτες μας αυτοί που δεν βιάζονταν να γυρίσουν σπίτια τους.

Δεν ήταν αυτοί για τους οποίους ο Νίκος Καρούζος έγραψε:

«Με τι βιασύνη προχωρεί ο Ιησούς
εφέτος προς την Ανάσταση.
Παραμερίζοντας πανέρια τεράστια
γιομάτα βιολέτες
σπρώχνει τους αέναους παπάδες
τινάζει νευρικά προς τα πίσω τη μαλλούρα του.
Το γεγονός είναι ολοφάνερο
Βαρέθηκε»

Αυτά τα έγραψε για τους άλλους.

Να! Για εκείνους που φεύγουν και δεν κάθονται μέχρι το τέλος της λειτουργίας μαζί με τους πιστούς της πρώτης σειράς.

Γ.Κ.

(Αγαπητέ φίλε, έχω παρατηρήσει και εγώ ποιοι είναι οι πιο «πιστοί» την Μεγάλη Εβδομάδα στην εκκλησία. Πριν από 9 χρόνια, έγραφα «Αν δεις αυτούς που κουβαλάνε τον Επιτάφιο κι όλα αυτά τα τσουμπλέκια της εκκλησίας, ή καθάρματα θα είναι, ή ρουφιάνοι, ή κακοποιοί. Αν τη Μεγάλη Παρασκευή οι αστυνομικοί κάνουν επιχείρηση-σκούπα στις εκκλησίες και συλλάβουν όλους αυτούς που σηκώνουν Επιτάφιο, θα εξαφανιστεί το έγκλημα από τη χώρα.». Σε όλες τις χώρες, η Μαφία έχει πολύ καλή σχέση με την Εκκλησία. Να είστε καλά.)        [Πηγή: pitsirikos]


 Σχόλιο: Προτίμησα να αναδημοσιεύσω αυτό το "ήπιο κείμενο", γιατί αν έγραφα αυτά που σκέφτομαι αποκλείεται να γλίτωνα τις "σφαίρες αγάπης" απ' τους "Άγριους Πατέρες" τύπου Καλαβρύτων (και δε μιλάω για τη φέτα)....
 "Υπενθυμίζουμε, ότι ο Αμβρόσιος ανέφερε για τον υπουργό Παιδείας: «Να σαπίσει το χέρι του Φίλη». Επίσης, αναφέρθηκε σε όσους ήθελαν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής να κάνουν φανερό δείπνο, τρώγοντας κρέατα. «Να τρυπήσουν τα στομάχια όσων θα συμμετέχουν σε αυτό το δείπνο”, είπε ο Αμβρόσιος»..." [Πηγή: enikos] (Έχει και βίντεο που ξεχειλίζει αγάπη...)...
 Όσοι διατηρούν ακόμα "αμυδρές" έστω αμφιβολίες για τους "πιστούς" της "πρώτης σειράς" έχουν μία ακόμα ευκαιρία να τις άρουν, άρον άρον.... Απολαύστε χαρακτηριστικά δείγματα "πιστών πρώτης σειράς" ιδίοις όμμασι....... 1. Ε Δ Ω                  και 2.... τα φρέσκα... Ε Δ Ω  ..... 


 Εύχομαι εις τους "πιστούς της πρώτης σειράς" και εις τους απανταχού Αμβρόσιους να τους σαπίσει η γλώσσα και να κάνουν μόνο μπεεε, να τους πέσουν τα φωτοστέφανα και να γίνουν θρύψαλα και να καταπίνουν αμάσητα στα "μυστικά δείπνα" τους όσα αποκτούν με τα "αργύρια" που αρπάζουν απ' τους πιστούς των πίσω σειρών...
 Στους πιστούς των πίσω σειρών και σε όλους τους κανονικούς ανθρώπους εύχομαι καλή Ανάσταση (θρησκευτική και προσωπική), με υγεία και γερά στομάχια για να απολαμβάνουν στα ολοφάνερα δείπνα τους όλα τα εδέσματα που επιθυμούν και όποτε γουστάρουν...  Καλό Πάσχα....        [Κ.Φ.]







Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Φουέντες: Όταν ήμασταν παιδιά



«Τελικά, ποια ηλικία μας ανήκει περισσότερο από την παιδική, στην οποία, πραγματικά, εξαρτιόμαστε από άλλους; Τα πάντα είναι πιο αργά στην παιδική ηλικία. Οι διακοπές μας φαίνονται απολαυστικά αιώνιες. Το ίδιο και τα ωράρια του σχολείου. Παρόλο που είμαστε προσκολλημένοι στο σχολείο και ιδιαίτερα στην οικογένεια, έχουμε σε αυτή την περίοδο της ζωής μας περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε άλλη απέναντι σε αυτά που μας δένουν.
  Αυτό οφείλεται, πιστεύω, στο ότι η ελευθερία στην παιδική ηλικία ταυτίζεται με τη φαντασία, κι αφού στην τελευταία όλα είναι δυνατά, η ελευθερία να είμαστε πάνω από την οικογένεια και το σχολείο πετάει ψηλότερα και μας επιτρέπει να ζούμε σε μεγαλύτερη απόσταση, παρά στις ηλικίες στις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε για να επιβιώσουμε, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της επαγγελματικής ζωής και να υποστούμε κανόνες κληρονομημένους και αποδεκτούς από ένα είδος γενικού κομφορμισμού.
 Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι. Θα γίνουμε, ως ενήλικοι, αγέλη.»   

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Κάρλος Φουέντες, Η Θέληση και η Τύχη, εκδ. Καστανιώτη.
Ο Κάρλος Φουέντες Μασίας (11 Νοεμβρίου 1928-15 Μαΐου 2012) ήταν γνωστός Μεξικανός μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα είναι τα: Αύρα, Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ, Terra nostra. Το 1987 του απονεμήθηκε το Βραβείο Θερβάντες.
 [Πηγή: www.doctv.gr]

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Ιδρώνει κανένα αυτί;


 Προχθές το ιδιωτικό κανάλι STAR στις ειδήσεις του μετέδωσε ένα κατασκευασμένο, δηλαδή απολύτως ψεύτικο «ρεπορτάζ» εθνικού περιεχομένου, λόγω 25ης Μαρτίου και... τηλεθέασης, προφανώς.

 Χθες ένας δημοσιογράφος μίλησε δημόσια και επώνυμα - και κατέθεσε επί ώρες επίσημα στην αστυνομία- και είπε με λεπτομέρειες ότι απειλείται η ζωή του από ένοπλους υπαλλήλους-μπράβους του γνωστού εφοπλιστή Ευάγγελου Μαρινάκη, ιδιοκτήτη ΜΜΕ και εταιρειών του ποδοσφαίρου.

 Κάθε μέρα τα ψεύτικα «νέα» και το δηλητήριο της μισαλλοδοξίας πλημμυρίζουν όλα τα είδη του Τύπου.

 Αυτά όλα τα περιστατικά που δυστυχώς δεν αποτελούν πλέον οδυνηρές εξαιρέσεις, την εποχή των «ιδιωτικών στρατών» στα ιδιωτικά Μέσα Ενημέρωσης, δεν θα έπρεπε να απασχολήσουν όλες τις δημοσιογραφικές Ενώσεις, το ΕΣΡ, τα τμήματα ΜΜΕ των πανεπιστημίων, τη νομική κοινότητα, τους λειτουργούς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, των δικαιωμάτων, ή κάποιον σοβαρό θεσμό, τέλος πάντων;         [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Όταν μιλάμε για "ψεύτικο ρεπορτάζ", εννοούμε για εντελώς ψεύτικο.... Ε Δ Ω 
               Όταν μιλάμε για τον "γνωστό εφοπλιστή", ξαναγυρίζουμε στα "γνωστά".... Ε Δ Ω  
               Όταν όμως επικαλούμαστε τους "σοβαρούς θεσμούς" υπάρχει πιθανότητα
               να "ανταποκριθούν" εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος;;; 

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Εθνική Γιορτή (πάλι) Σήμερα

 
 Με αφορμή τον εορτασμό της σημερινής "Εθνικής Γιορτής" θα εξέφραζα πάλι τα ίδια ερωτήματα - απορίες που εξέφρασα και στους προηγούμενους "εορτασμούς"... Ε Δ Ω 
 Το εντυπωσιακά δυσάρεστο όμως είναι ότι εξακολουθούμε να ζούμε ως λαός σε μια "μυθική διάσταση" αγνοώντας (πιστεύω επίτηδες)  την "ιστορία" μας...

 «Το Εικοσιένα; Έχουμε ως την ώρα την ιστορία του; Φοβάμαι πως όχι. Τη μυθολογία του; Φοβάμαι πως ναι» ( Κ. Παλαμάς: «Σημειώματα στο περιθώριο», εκδ. Στιγμή )
 Καλή η "μυθολογία" ως παιδικό ανάγνωσμα, αλλά χωρίς τη γνώση του παρελθόντος υπάρχει παρόν και μέλλον;; Ε Δ Ω 

 «Αλλά η αλήθεια είναι πικρή και όσοι κάμαμεν τον κακόν μας κακοφαίνεται, ότι και το κακό το θέλομε και το νιτερέσιον να το κάνωμε και καλούς πατριώτες θέλομε να μας λένε. Και αυτό δεν γίνεται, ούτε θα το κρύψω εγώ και να μείνη κρυμμένο, ότι η πατρίς ζημιώθη, διατιμήθη και όλο σ΄ αυτό κατανταίνει, ότι μας ηύρε όλους θερία. Και τα αίτια του κακού θα τα ειπούνε κι΄ ιστορίες και φημερίδες καθημερινώς τα λένε. Και δεν σημαίνουν τα δικά μου. Και πρέπει να τα γράφουνε προκομμένοι κι΄ όχι απλοί αγράμματοι. Και να τα γλέπουν οι νεώτεροι. Και οι μεταγενέστεροι νάχουν περισσότερη αρετή και πατριωτισμόν». ( Στρατηγός Μακρυγιάννης )

 "Κατά κοινή ομολογία, το δάνειο υποκίνησε τον αμοραλισμό, την κοινωνική σήψη και τους δύο εμφυλίους του 1824. Ήδη, η πάνω και η κάτω κλεφτουριά ‒η αριστοκρατία της εθνικής εικονοποιίας και οι ρακένδυτοι του Αγώνα‒ ήταν εμφανής.
 Με το «ταμείον κενόν», κατά δήλωση της Επιτροπής Ταμείου της Βουλής, η Ελλάδα είχε ήδη πτωχεύσει το 1825. Οι φατρίες διαγκωνίστηκαν για την απομύζηση του πλούτου: «νόμος και ισχύς, αι λίραι του δανείου».....  Ε Δ Ω  
 Ζήτω μας λοιπόν;;;

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Εγώ κρασί δεν έπινα


Smyrna ... Ε Δ Ω 

Ελληνοχριστιανικό Σύνταγμα;


 Σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος του 1975, η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων πράγματι αποτελεί αποστολή του κράτους.
 Όμως, ενώ η αντίστοιχη διάταξη του μετεμφυλιακού Συντάγματος του 1952 συνέδεε την ηθική αγωγή των Ελλήνων με τον αλήστου μνήμης ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, από το Σύνταγμά μας σήμερα απουσιάζει οποιαδήποτε σχετική αναφορά.
 Αντιθέτως, η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης κατοχυρώνονται εξίσου για όλους και για τον καθένα – και όχι μόνο για τους Έλληνες. Άλλωστε, ούτε όλοι οι Έλληνες είναι χριστιανοί ούτε, βεβαίως, όλοι οι χριστιανοί Έλληνες.
 Πώς συνδυάζεται η υποχρέωση του κράτους να προάγει τη θρησκευτική συνείδηση στα σχολεία με το δικαίωμα του καθενός να καθορίζει ελεύθερα τη σχέση του με το θείο και να διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του σύμφωνα με την πίστη του;
 Η απάντηση μοιάζει απλή: Το σχολείο να καλλιεργεί το θρησκευτικό συναίσθημα των μαθητών και να ενθαρρύνει τη σχέση τους με το θείο, χωρίς όμως να «κατηχεί», χωρίς δηλαδή να επιβάλλει τη διδασκαλία συγκεκριμένου δόγματος.
 Η συζήτηση αυτή, ως προς τον θρησκειολογικό αντί του ομολογιακού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, έχει γίνει προ πολλού και στη χώρα μας.
 Αρκούμαι να παραπέμψω στο βιβλίο του Γιώργου Σωτηρέλη «Θρησκεία και Εκπαίδευση» (1998) κι ας πέρασαν είκοσι ολόκληρα χρόνια αφότου γράφτηκε.
 Κατά την αντίληψη της Εκκλησίας της Ελλάδος, εάν το μάθημα των Θρησκευτικών μετατραπεί σε θρησκειολογικό, θίγεται το δικαίωμα των ορθόδοξων χριστιανών να διαπαιδαγωγούνται θρησκευτικά σύμφωνα με τα δόγματα της πίστης τους.
 Στη σκέψη αυτή υπάρχει μια εγγενής αντίφαση. Αν η ορθόδοξη πλειοψηφία έχει την αξίωση για θρησκευτική εκπαίδευση σύμφωνα με τα δόγματα της πίστης της, τότε την ίδια αξίωση, ενόψει της συνταγματικής ισονομίας, θα πρέπει να έχουν και όσοι δεν ανήκουν στην πλειοψηφία.
 Αυτό όμως θα σήμαινε ότι κάθε μαθητής, ανάλογα με το δόγμα στο οποίο ανήκει, θα έπρεπε να διδάσκεται διαφορετικό μάθημα Θρησκευτικών.
 Ακόμα κι αν ήταν πρακτικά εφικτό –που δεν είναι σε σχολεία με ανομοιογενή θρησκευτικά πληθυσμό–, κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ο κάθε μαθητής να δηλώνει και να δημοσιοποιεί το δόγμα του, κάτι που απαγορεύεται από το Σύνταγμα.
 Κυρίως όμως η ερμηνεία αυτή βασίζεται σε μια θεμελιώδη παρανόηση.
 Σε αντίθεση με το Σύνταγμα του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού της περιόδου 1952-1967, το Σύνταγμά μας ορίζει ως αποστολή του σχολείου τη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση γενικά και όχι την κατήχηση σε ορισμένο δόγμα. Αυτή παραμένει αποστολή της οικογένειας και, κυρίως, των ίδιων των εκκλησιών. Γι’ αυτό ακριβώς υπάρχουν τα κατηχητικά σχολεία.
 Επομένως, η διδασκαλία ενός ομολογιακού (ορθόδοξου χριστιανικού) μαθήματος στην εκπαίδευση δεν είναι συμβατή με το Σύνταγμα.
 Βεβαίως, κάθε πολίτης δικαιούται να ερμηνεύει το Σύνταγμα έτσι όπως βολεύει τις πεποιθήσεις του. Το ίδιο και η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία συχνά-πυκνά ερμηνεύει τις συνταγματικές διατάξεις υπό το πρίσμα του δόγματός της. Όμως τα όργανα της πολιτείας, νομοθέτης, κυβέρνηση και δικαστήρια, δεν έχουν τέτοια ελευθεριότητα.
 Οι αποφάσεις τους οφείλουν να κινούνται εντός του πλαισίου που θέτουν οι θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματός μας και ο ευρωπαϊκός νομικός πολιτισμός. Κυρίως: να σέβονται τον φιλελεύθερο, δημοκρατικό, πλουραλιστικό και ουδετερόθρησκο χαρακτήρα του ελληνικού κράτους.
 Ακυρώνοντας την υπουργική απόφαση για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών μετά από αίτηση γνωστού ιεράρχη, το Συμβούλιο της Επικρατείας μοιάζει σαν να δίκασε βάσει του Συντάγματος του 1952-1967 και των αρχών του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού και όχι βάσει του ισχύοντος Συντάγματος.
 Η συγκυρία το ‘φερε η απόφασή του να βγει λίγες μέρες μετά από μια άλλη δίκη ιεράρχη που απασχόλησε τη δημοσιότητα.
 Δεν μπορεί να αποφύγει κανείς το ερώτημα: Πώς δικαιολογείται αυτή η προνομιακή πρόσβαση της Εκκλησίας στη Δικαιοσύνη;
Συντάκτης:
Ακρίτας Καϊδατζής - Διδάσκει  Συνταγματικό Δίκαιο στο ΑΠΘ  [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Δυστυχώς για την "κατάργηση του Διατάγματος των Μεδιολάνων" είχα γράψει το 2014, αλλά τώρα επιβεβαιώθηκα (με 4 χρόνια καθυστέρηση!!!) και με απόφαση του ΣτΕ.... Ε Δ Ω
 Είναι γεγονός ότι η Χώρα μας ΔΕΝ διαθέτει Σύνταγμα (εκτός απ' την πλατεία..), αφού τα όργανα της πολιτείας, νομοθέτης, κυβέρνηση και δικαστήρια, με την ελευθεριότητα που το ερμηνεύουν το έχουν καταργήσει στην πράξη... Αυτό δεν είναι ζήτημα συγκυριών ούτε σκευωριών, είναι η συνήθης πρακτική... Για παράδειγμα, η κρίση των Τραπεζών φορτώθηκε με χαρακτηριστική άνεση στο λαό... Αντί να πληρώσουν οι "τοκογλύφοι" ισοπεδώθηκαν τα Συνταγματικά δικαιώματα και λεηλατήθηκαν τα εισοδήματα των Ελλήνων πολιτών, αφού πρώτα εξαίρεσαν τα "όργανα της πολιτείας", ερμηνεύοντας κι εφαρμόζοντας με πλήρη ελευθεριότητα το υποτιθέμενο "Σύνταγμα"...
 Στα πλαίσια αυτής της ελευθεριότητας - ασυδοσίας, δικαιολογείται και η προνομιακή πρόσβαση της Εκκλησίας στη Δικαιοσύνη... Φανταστείτε τι θα πάθαινε ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης αν δημόσια ή μέσα σε δικαστική αίθουσα έλεγε αυτά που ξεστόμισε ο "άγριος" Καλαβρύτων:
 «Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε»....  «Αν παρόμοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν οι ναζί, τότε μπράβο»...!!!   Φυσικά ο "άγριος" αθωώθηκε ...  Ε Δ Ω  
 Όμως η γελοιότητα και η υποκρισία, ενίοτε, γυρίζουν στα κεφάλια των "αγρίων" και γίνονται ρεντίκολα ... Όπως π.χ. ... Ε Δ Ω ... 
«Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε».... (Άγριος Καλαβρύτων)....
 Με τέτοιους "ποιμένες" τι τύχη έχει το "ποίμνιο";;; Ούτε αυτή η "μελωδική προσευχή" δεν πρόκειται να το σώσει.... Ε Δ Ω                                                                                                 [Κ.Φ.] 

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Ας ζήσουμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε εμείς και όχι όπως την επιβάλλει το υποσυνείδητό μας


 Από την αρχή της ζωής μας μέχρι και το τέλος της, δεχόμαστε καθημερινά μια συνεχόμενη πλύση εγκεφάλου. Όλα αυτά που είμαστε σήμερα, όλες μας οι σκέψεις, τα πιστεύω, η προσωπικότητά μας και η αντίληψή μας είναι όλα επηρεασμένα από τον κοινωνικό μας περίγυρο και άμεσα συνδεδεμένα με τα παιδικά μας χρόνια.
 Είμαστε ελεύθεροι να δημιουργήσουμε τη δική μας προσωπικότητα, αλλά δυστυχώς το υποσυνείδητο είναι εκείνο που θα μας οδηγήσει στις επιλογές που θα κάνουμε για να τη δημιουργήσουμε. Μπορεί αυτό να ακούγεται σκληρό, αλλά κάποια πράγματα είναι αναπόφευκτα…
 Μεγαλώνουμε, μαθαίνοντας ποια είναι τα ιδανικά και οι κανόνες της κοινωνίας μας, τι είναι σωστό και τι λάθος, που και γιατί πρέπει να πιστεύουμε, να αμφισβητούμε το λάθος και να το κατακρίνουμε, πώς να συμπεριφερόμαστε, να μιλάμε μια γλώσσα και να κρίνουμε το διαφορετικό.
 Μεγαλώνουμε, μαθαίνοντας ότι όταν κάνουμε κάτι σωστό, θα ανταμειβόμαστε κι όταν κάνουμε κάτι λάθος, θα υπάρχει τιμωρία. Εξημερωνόμαστε και εκπαιδευόμαστε, όπως ακριβώς εκπαιδεύουμε εμείς το κατοικίδιό μας να υπακούει εμάς! Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, όλα είναι μια τυποποιημένη διαδικασία και εμείς είμαστε οι πιστοί ακόλουθοί της.
 Μεγαλώνουμε, νομίζοντας ότι έχουμε επιλογές, αλλά στη πραγματικότητα όλα αυτά που πιστεύουμε και συμφωνούμε με τους συμπολίτες της κοινωνίας μας ότι είναι σωστά, είναι απλά αντιλήψεις που έχουν «περάσει» στο μυαλό μας ως σωστές. Δεν υπάρχει τίποτα σωστό. Όλα αυτά, απλά, μας τα έχουνε επιβάλλει – και δεν είναι πάντα με την αρνητική έννοια του όρου.
 Μεγαλώνουμε, μαθαίνοντας να εστιάζουμε την προσοχή μας σε πράγματα. Στο σχολείο καθόμαστε στο θρανίο και ακούμε με προσοχή τα λόγια του δασκάλου. Στην εκκλησία, ακούμε με προσοχή τον ιερέα και στο στρατό, εκτελούμε τις διαταγές του στρατηγού μας. Στο σπίτι, ακούμε την οικογένεια μας και, ειδικότερα, τους γονείς μας ή την τηλεόραση. Σε μια παρέα, ακούμε τους φίλους μας και στη δουλειά, το αφεντικό μας.
 Μεγαλώνουμε, πιστεύοντας ότι είμαστε ελεύθεροι, ενώ στη πραγματικότητα ούτε το όνομά μας δεν έχουμε επιλέξει. Είναι απίστευτο να το σκεφτούμε, αλλά μας δίνεται όνομα από πολύ μικρούς, ώστε να χαραχθεί στη μνήμη μας ότι όταν ακούμε αυτό το όνομα, θα ανταποκρινόμαστε.
 Έτσι, μεγαλώνουμε, αναζητώντας ακόμα περισσότερη προσοχή και αρχίζουμε να απαιτούμε, μάλλον ασυνείδητα, από τους άλλους να μας προσέξουν. Η προσοχή έχει γίνει, υποσυνείδητα, κομμάτι της «φυσιολογικής» μας ζωής. Θέλουμε την επιβράβευση και την αποδοχή των άλλων, αλλιώς «πέφτουμε» ψυχολογικά, νομίζουμε πως δεν αξίζουμε τίποτα κι ότι δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε πράγματα.
 Αντίθετα, όταν παίρνουμε την επιβράβευση και την προσοχή που χρειαζόμαστε, το ηθικό μας ανεβαίνει, γιατί νιώθουμε ότι αξίζουμε κάτι, ότι έχουμε να δώσουμε κάτι στην κοινωνία, κάτι που οι άλλοι το αποδέχονται και, συνεπώς, δεν μας απορρίπτουν.
 Αφού, λοιπόν, έχουμε μεγαλώσει κι όλα αυτά έχουνε χαραχθεί βαθιά στη μνήμη και το υποσυνείδητό μας, αρχίζουμε να πιστεύουμε σε στερεότυπα και προκαταλήψεις, να νομίζουμε ότι δημιουργούμε τη δική μας αντίληψη για τον κόσμο, να δημιουργούμε πολέμους, διαμάχες κι εκστρατείες και να προσπαθούμε να επιβάλλουμε το σωστό και το δίκαιο, με βάση τα δικά μας πιστεύω, τις εμπειρίες και τη δική μας λογική, νομίζοντας ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι λάθος.
 Σε συνδυασμό με αυτό και με σκοπό να αναθρέψουμε τα δικά μας παιδιά, τα μεγαλώνουμε, βάζοντάς τα στην ίδια λογική, μαθαίνοντάς τους ποια είναι τα ιδανικά και ποια τα πιστεύω της κοινωνίας κ.ο.κ., στερώντας τα από την επιλογή και την ελευθερία τους. Συμμετέχουμε όλη μας τη ζωή σε αυτόν τον ασταμάτητο, αυτοκαταστροφικό κύκλο.

Δεν ήταν επιλογή μας να γεννηθούμε.

Δεν ήταν επιλογή μας να μιλάμε τη γλώσσα που μιλάμε.

Δεν ήταν επιλογή μας να γεννηθούμε στη χώρα που γεννηθήκαμε.

Δεν είχαμε επιλογή για το όνομά μας.

Δεν είχαμε επιλογή για το τι θρήσκευμα θα λάβουμε.

Δεν θα έχουμε επιλογή για το αν ή το πότε θα πεθάνουμε.

 Έχουμε επηρεαστεί ασυνείδητα από όλους όσους ξέρουμε, έχουμε δει και έχουμε θαυμάσει, ακόμα κι αν δε μας ξέρουν, αλλά μόνο αυτούς που μας ξέρουν έχουμε επηρεάσει.
 Ας ζήσουμε, λοιπόν, τη ζωή μας, όπως πραγματικά θέλουμε εμείς κι όχι, όπως μας την επιβάλλει το υποσυνείδητό μας! {Συγγραφέας: Στέφανος Καράμπαλης}  [Πηγή:  enallaktikidrasi]

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Καρδερίνα


Ορφέας Περίδης ... Ε Δ Ω 

«Πώς ήξερε η Novartis το 2017 ποιοι εμπλέκονται στο σκάνδαλο;»


 Μετά τις σημαντικές αποκαλύψεις της «Εφ.Συν.», η οποία δημοσιοποιεί σήμερα εμπιστευτική έκθεση της Novartis το 2017 όπου η φαρμακοβιομηχανία ομολογεί το σκάνδαλο και προχωράει στη «χαρτογράφηση» πολιτικών προσώπων-«κλειδιά», το Μέγαρο Μαξίμου εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία υποστηρίζει ότι να νέα στοιχεία «καταρρακώνουν πλήρως το αστείο επιχείρημα της σκευωρίας».
«Τον Φεβρουάριο του 2017, που συντάχτηκε η εμπιστευτική έκθεση της Novartis για τη συμπεριφορά των πολιτικών προσώπων, δεν υπήρχε ούτε δικογραφία για το σκάνδαλο ούτε "κουκουλοφόροι" -κατά τη Ν.Δ.- μάρτυρες.» 
 Τότε, όμως, η Novartis αναφερόμενη στον Άδωνι Γεωργιάδη και πολλούς από τους σημερινούς φερόμενους ως εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο, προέτρεπε τα στελέχη της να μην επιχειρούν επαφές μαζί τους γιατί "φέρονται να εμπλέκονται" και άρα κάθε νέα επαφή μαζί τους δυσχεραίνει τη θέση της εταιρείας.» 
 Την παραδοχή την κάνει αυτός που ξέρει καλύτερα από όλους ποιοι μπορεί να εμπλέκονται στο σκάνδαλο, η ίδια η Novartis», σημειώνει στην ανακοίνωσή του το Γραφείο του Πρωθυπουργού.
 Καλεί, δε, τη Νέα Δημοκρατία να δώσει καθαρές απαντήσεις στα εξής ερωτήματα: Εμμένει ακόμη στο αστείο επιχείρημα περί σκευωρίας; Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος όπως αποκαλύπτεται έπαιρνε διαταγές από τον Κ. Φρουζή για τις τιμές των φαρμάκων και την κατάρτιση νομοσχεδίων, παραμένει ακόμη αντιπρόεδρος της ΝΔ;
 Επίσης, καλεί τον  Κυριάκο Μητσοτάκη να αποπέμψει τον Άδ. Γεωργιάδη, διαφορετικά -όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση- ο πρόεδρος της Ν.Δ. «αποδεικνύεται ότι τελικά δεν είναι πιθανός αλλά βέβαιος σύμμαχος της Novartis».  [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Είναι ολοφάνερο ότι εκεί στη Novartis, έμβια και άβια, διαθέτουν το "κληρονομικό χάρισμα" ( σαν τη Λίτσα Πατέρα, ένα πράγμα) και απορώ πώς δεν έγινε αυτό άμεσα αντιληπτό...
 Έτσι, εξηγείται επαρκώς ότι στην "καραμπινάτη αυτή σκευωρία", κατά των φερόμενων ως αρπαχτρών, συνωμοτεί σύσσωμο το σύμπαν... Αυτό το κωλοσύμπαν κατάπιε (ως δια μαγείας) και αυτά τα 23 δις που πήγαν να κάνουν παρέα στα άλλα αμέτρητα δις που παραθερίζουν σε κάτι "παρθενονήσια"... Απορώ που απορείτε ακόμα...!!!
 Το πρόβλημα όμως τώρα αρχίζει να γίνεται σύνθετο, αφού έχει 2 σκέλη.. 1. Τι θα κάνουν οι φερόμενοι ως αρπάχτρες για να αποδείξουν ότι αποκλειστική ευθύνη φέρνει το σύμπαν;;; Για να λύσω αυτή την απορία (που μου δημιούργησε τεράστια φαγούρα ακριβώς εκεί..) επικοινώνησα με το μεγαλύτερο "αστέρι" στο χώρο του "κληρονομικού χαρίσματος", τον γνωστό Πητ.... Ο Πητ (εντελώς εμπιστευτικά) μου εκμυστηρεύθηκε με μεγάλη ακρίβεια τις κινήσεις των "σκατοπαραγωγών" που βύθισαν τη χώρα στην εξαθλίωση με τις πράξεις και τις παραλήψεις τους και παρόλα αυτά έχουν το απύθμενο θράσος να απειλούν ακόμα... Ορίστε οι επόμενες "κινήσεις" τους: α) Ο Αντωνάκης θα εξαπολύσει νέες μηνύσεις κατά του "σύμπαντος".. β) Ο Μάριος θα αρπάξει τους "κουκουλοφόρους και αφού τους κλάσει τ' @ίδια θα τους πάει στον Άδωνι... γ) Ο Άδωνις θα τους σφάξει όλους στο γόνατο (μαζί με το σύμπαν, εννοείται..) και μετά θα αναρωτηθεί... "Μα έχετε σώας τας φρένας;;"...


 Το 2ο σκέλος όμως του "προβλήματος" δεν μπόρεσε ούτε ο Πητ να το "διαβάσει" επειδή είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο... Αφορά τα "Γραφεία" και ιδιαίτερα το "Γραφείο" του Πρωθυπουργού (και δε μιλάω για το έπιπλο..)... Εδώ για να έχουμε "χρησμό" πρέπει να απαντηθούν κάποια απλά ερωτήματα, όπως: α) Τι ενέργειες έκανες "Γραφείο" (απ' το 2015) για να καταργηθεί ο νόμος για την ανευθυνότητα των υπευθύνων;;; β) Γιατί "Γραφείο" (δε ρωτάω το έπιπλο), ενώ βγάζεις τόσο ωραίες ανακοινώσεις κατά των  "σκατοπαραγωγών" στη συνέχεια εξακολουθείς να πασαλείβεις με την "παραγωγή" τους το "παξιμάδι" του ελληνικού λαού;;; γ) "Αγωνίζεσαι" (υποτίθεται) "Γραφείο" για να φτιάξεις "μαξιλάρι" 16 δις € (όπως λένε οι "φήμες") που όμως θα το "πλέξουν" πάλι οι μισθωτοί, οι μεροκαματιάρηδες και οι συνταξιούχοι (νέο πετσόκομμα από 1-1-2019)... Γιατί, αφού "βρήκες" 23 δις απ' τα κλεμμένα, αυτά πού θα πάνε;;; Θα φτιάξουμε και πανωσέντονο;;; δ) Γιατί "Γραφείο" (δε ρωτάω το έπιπλο), έκανες το ΟΧΙ του ελληνικού λαού ΝΑΙ;;; Ποιους "έσωσες";;; Το λαό ή τους "σκατοπαραγωγούς";;; ε) Πού τη βλέπεις την "ανάπτυξη" "Γραφείο";;; Η χώρα ερήμωσε και η απόγνωση βασιλεύει απ' άκρου σ' άκρου... Θεωρείς "ανάπτυξη" "Γραφείο" και μετράς σαν "έσοδα" αυτά που παίρνεις με την πολιτική σου απ' τις τρύπιες τσέπες μας;; Απ' τις τσέπες των εξαθλιωμένων με τους επαίσχυντους Κατρουγκάλιους νόμους;;; Αυτό "Γραφείο" δεν ονομάζεται "ανάπτυξη", ονομάζεται κατάντια και έχει τα ίδια αποτελέσματα για το λαό με αυτά που είχαν οι κλεψιές των σκατοπαραγωγών...
 Γι' αυτό "Γραφείο" (δε μιλάω  στο έπιπλο), το "εωράκαμεν τους ληστάς" χωρίς  "ΚΑΙ τους πιάκαμεν μετά των κλοπιμαίων" ουδεμία θετική επίπτωση έχει στη ζωή μας...
 Ως πότε "Γραφείο" θα είμαστε οι μόνιμοι "πρωταγωνιστές - θύματα" στην ίδια κακοστημένη "θεατρική παράσταση" Βραστά καρότα;;; ... Ε Δ Ω 
 Χαιρέτα μας τον πλάτανο "Γραφείο"....                                                               [Κ.Φ.]

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Διάκριση και βράβευση μαθητών του Μουσικού Σχολείου Άρτας.



 Δύο μαθητές του Μουσικού Σχολείου Άρτας βραβεύτηκαν από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών μετά τη συμμετοχή του Σχολείου στο Μουσικό Διαγωνισμό μελοποίησης,ποίησης,ενορχήστρωσης και μουσικής για ταινία. Τα παιδιά (Λάμπρος Ψωμάς και Σοφία Μητρογιώργου) συμμετείχαν με το τραγούδι «Αχ ξενιτιά μου» που είχε ως κεντρικό θέμα τη προσφυγιά.[Πηγή: http://www.arttv.gr]
 Ε ξαι ρε τι κό.....!!!!!! ....
 "Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα..."... Ε Δ Ω 

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Τα ανοίκεια σιτηρέσια του ενοικίου

 
 Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαίο! Για το γινάτι της γραμματικής, το θηλυκό ουσιαστικό «κάλπη» (η) διαθέτει και αρσενικό «κάλπης» (ο). Αμφότερα, μάλιστα, έχουν την έννοια του ουδέτερου επιθέτου «κάλπικο» (το), που σύμφωνα με τον Δημητράκο σημαίνει: κίβδηλο, ψεύτικο και μεταφορικά δόλιο και ανειλικρινές. Οι τριακόσιοι εκλεκτοί των ψηφοδόχων πασχίζουν νυχθημερόν να μετατρέψουν τούτη τη σόλοικη γλωσσική εξαίρεση σε πολιτικό και ηθικό κανόνα. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα στοιχήματα τα οποία κερδίζουν. Τρανό παράδειγμα ο πρόσφατος σάλος γύρω απ’ το επίδομα ενοικίου των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών.
 Οι απολαβές των Ελλήνων βουλευτών συγκαταλέγονται στις υψηλότερες της Ευρώπης. Εκτός από διόλου ευκαταφρόνητες άμεσες αποδοχές, λαμβάνουν άφθονες έμμεσες «επικουρίες», όπως δωρεάν αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού και βενζίνη, λοιπά οδοιπορικά, πληρωμένα έξοδα γραφείου, τηλεφωνίας, συνεργατών, αλλά και κάμποσες «κρυφές» που δεν πολυδιαφημίζονται, για να μη σκανδαλιστεί το πόπολο. Χαίρουν, επίσης, γενναίων φοροαπαλλαγών και λογής λογής διευκολύνσεων. Δεξιοί, αμφιδέξιοι και ντεμέκ αριστεροί, τουλάχιστον από το 2010 και εντεύθεν, επικυρώνουν κατεβατά με μνημόνια και ολέθρια μέτρα, χιλιάδες σελίδες με τις ειδεχθείς αξιώσεις των δανειστών.
 Λεηλατούν τα φτωχά στρώματα με μπιρ παρά εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και αλλεπάλληλες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και καταβαράθρωση του κοινωνικού κράτους. Κάθε φορά που πετσοκόβουν τα λαϊκά εισοδήματα, θα μπορούσαν να μειώνουν οπωσούν και τα δικά τους, έστω και για τα μάτια του κόσμου βρε αδερφέ, να δείξουν πως συμπάσχουν εμπράκτως με τον χειμαζόμενο πληθυσμό. Δεν έχουν όμως τσίπα, ακόμα και όσοι ομνύουν στον αδιάφθορο μεταρρυθμιστή Τσίπρα. Κατέλαβαν φουριόζοι τους θώκους τον αλήστου μνήμης Γενάρη του ’15, για να απαλλάξουν τον τόπο απ’ όλα τα δεινά. Οι εξ επαρχίας ορμώμενοι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, που έβγαζαν κάλους στα χέρια σκίζοντας τα μνημόνια, διαπίστωσαν ότι δεν δικαιούνται ενίσχυση για το κονάκι τους στο Κολωνάκι, όπως έκαστος εκλεγμένος μπουρτζόβλαχος από τα κάθε Κράβαρα ανά την επικράτεια. Δεν συμβιβάστηκαν ποτέ μ’ αυτή την αδικία, παρότι εξαναγκάστηκαν σε ακραίες υποχωρήσεις από τις ρέστες αρχές τους.
 Όταν χρονιάρες μέρες του Αυγούστου με τα μαύρα φεγγάρια της υποταγής προώθησαν την ημετέρα δανειακή σύμβαση με τους διεθνείς τοκογλύφους, σκέφτηκαν να διορθώσουν τούτη τη μεροληπτική αμέλεια. Κατέχοντας το ηθικό πλεονέκτημα της (ένας Θεός να την κάνει) Αριστεράς, μαζί με την κατακρεούργηση και το ξεσπίτωμα της πλέμπας –πλησίστιοι πλειστηριασμοί–, πέρασαν στη ζούλα διάταξη για τη χορήγηση στους εαυτούς τους σιτηρέσιου στέγης, ήτις εγκρίθηκε από 271 βολευτές. Θα υπερψηφιζόταν από περισσότερους, αλλά ορισμένοι, βλέπεις, βροντοφώναζαν «“όχι” σε όλα».
 Σφύριξαν και στην Ουρανία Αντωνοπούλου τα καθέκαστα, μην πιαστεί «αμερικανάκι». Απαντες έκαναν χρήση του προνομίου, κι ας παριστάνουν εκ των υστέρων τον ψόφιο κοριό. Τι Μάρδας, τι Σγουρίδης, τι Φωτάκης, περιβεβλημένοι με το φωτοστέφανο του «νόμιμου και τουτέστιν ηθικού». Ως κι η Μαρίνα Χρυσοβελώνη των ΑΝ.ΕΛΛ. επωφελήθηκε. Απεδείχθη, εντούτοις, Ξηνταβελόνη, καθώς τη ρώτησαν αν αληθεύει ότι στο «πόθεν έσχες» της δηλώνει 33 ακίνητα. «Δεν κάθισα δα να τα μετρήσω», απάντησε ευθαρσώς. Δικηγόρος τυγχάνει η γυναίκα και ουχί αριθμομνήμων μαθηματικός. Η αντιπολίτευση διέρρηξε τα ιμάτιά της για το ηθικό ατόπημα των κυβερνώντων. Ουαί Ιησουίτες και Φαρισαίοι. Διότι δεν μπορείς, κύριε, να προσυπογράφεις ένα μέτρο και να κατηγορείς τον αντίπαλο επειδή το εφαρμόζει. Δόλιοι όλοι τους, όπως και να προφέρεις το «λι», ήγουν υποκριτές και οπισθόβουλοι και συνάμα ανεχόρταγοι και κακομοίρηδες. [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο:... "Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα." [ Αλλοίμονον δε εις σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι, άπληστοι και πλεονέκται καθώς είσθε, κατατρώγετε τας οικίας των χηρών και συγχρόνως με το πρόσχημα της ευλαβείας κάνετε μακράς προσευχάς· δια τούτο και θα τιμωρηθήτε (από την θείαν δικαιοσύνην) πολύ περισσότερο, παρ' όσον οι άλλοι άρπαγες και κλέπται.] (Ματθ. 23,13)...
" ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!" [Οδηγοί τυφλοί, που περνάτε από λεπτό σουρωτήρι το κρασί και το νερό, μήπως καταπιείτε κανένα κουνούπι, ενώ καταπίνετε ολόκληρη γκαμήλα. ( Τηρείτε τα μικρά και ασήμαντα και αδιαφορείτε δια τα μεγάλα και σπουδαία).] ( Ματθ. 23,24)...
 Δυστυχώς τα πράγματα χειροτέρεψαν κατά πολύ από την εποχή του Ματθαίου τουλάχιστον σε δυο καίρια σημεία... 1. ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας, τα μεροκάματα, τα "μισθά", "τας συντάξεις" και τα λαρύγγια των "πλεμπών"... 
 Και... 2. Ο Ματθαίος ήλπιζεν τουλάχιστον εις την θείαν δικαιοσύνην.....
 Σήμερα όμως;;; ... Ε Δ Ω                                                                                         [Κ.Φ]

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Αυθεντικότητα;



 Ζούμε σε ένα κόσμο που το να σε χαρακτηρίσει κάποιος «βαρετό» είναι χειρότερο από το να σε αποκαλέσει λαμόγιο, ή νυμφομανή...
 ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ< ελνστ. αυθεντ-ικός «έγκυρος, γνήσιος» (αρχικώς «αυτός που ανήκει στον κύριο, τον αφέντη». -ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής, Γ.Μπαμπινιώτη).
 Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΤΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ υπό την επιρροή της αμερικάνικης παντοκρατορίας που πιστεύουμε ηλιθιωδώς και συναισθηματικά ότι όλοι είναι μοναδικοί και υπέροχοι. Φυσικά δεν είναι καθόλου έτσι. Συναντάμε καμιά δεκαριά υπέροχους ανθρώπους σ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής μας κι οι υπόλοιποι είναι πνευματικά ρετάλια. Υποκρινόμαστε ότι αυτοί που κάνουμε παρέα είναι συγκλονιστικοί γιατί αλλιώς τί λέει για μας να έχουμε φίλους μπάζα;
 ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΜΕ ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ. «Γίνε ο Εαυτός σου», «Ανακάλυψε ποιος είσαι», «Μην αφήνεις τους άλλους να σου λένε τι να Κάνεις, τι να Σκέπτεσαι, τι να Ονειρεύεσαι». «Επίλεξε προσωπικά». Κι ενώ στα σλόγκαν κυριαρχεί η αποθέωση της μοναδικότητας στην πράξη εκατομμύρια άνθρωποι ανοίγουν την τηλεόραση για να παρακολουθήσουν το ίδιο ριάλιτι, εκατομμύρια πηγαίνουν στις εκθέσεις για να αγοράσουν το ίδιο αυτοκίνητο, εκατομμύρια μπαίνουν στα καταστήματα για να φορέσουν τα ίδια αθλητικά, εκατομμύρια αντιγράφουν το στιλ του ίδιου Ειδώλου. Πού είναι ο ναρκισσισμός και ο ατομισμός για τον οποίο οι κοινωνιολόγοι ή τα μίντια συνεχώς μιλάνε; Η ελεύθερη αγορά δεν προωθεί την αυθεντικότητα, ή την αυτονομία αλλά τον συλλογικό κομφορμισμό. Η ατομικότητά μας είναι μια ακριβή κουρελού.
 ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ: «Τέρμα οι κανόνες», λέει ο Ουγκώ στο προοίμιο του θεατρικού του έργου Ερνάνης . Όπως και ο Έμερσον: «Όποιος θέλει να είναι άνθρωπος πρέπει να μην είναι τυπολάτρης. Ότι πρέπει να κάνω αφορά εμένα και όχι τους άλλους. Ελπίζω στις μέρες μας να αρχίσουμε πια να κουραζόμαστε από το πνεύμα του συμβιβασμού και της κοινωνικής συμπεριφοράς. Ας μην είναι οι εκφράσεις μας στερεότυπες και κωμικές….». Αυτές τις προτροπές κάνει πράξη ο Ζεράρ ντε Νερβάλ το 1850 και βγάζει βόλτα στους παρισινούς κήπους ένα αστακό δεμένο με γαλάζια κορδέλα. «Γιατί ένας αστακός να είναι πιο γελοίο θέαμα από ένα σκύλο. Εμένα μου αρέσουν οι αστακοί. Είναι ειρηνικά, σοβαρά πλάσματα. Ξέρουν τα μυστικά της θάλασσας , δεν γαβγίζουν και δεν απομυζούν την ανεπανάληπτη προσωπική σου ζωή όπως οι σκύλοι». Ο ντανταϊστής Τριστάν Τζαρά θα πει το 1915 ότι «ο έλλογος άνθρωπος είναι είδος καθιερωμένο πια αυτό που μας λείπει είναι το α-λογο».
 ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΛΛΟ ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΙ ΑΛΛΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ με την έννοια ότι ανοίγεις τη βεντάλια της ανθρώπινης περιπέτειας και αμφισβητείς το ήδη γνωστό και καθιερωμένο. Φυσικά διαφέρει ένας ιδιοφυής Άντι Γουόρχολ από ένα αέναο καρναβάλι όπως η Λέιντι Γκάγκα που μόνο μια τυφλή μητέρα θα μπορούσε να αγαπήσει.   ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΡΤΑΣΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ. Κάθε φορά που στα καλλιστεία ένα κορίτσι κλαίει την ώρα που στέφεται βασίλισσα ανακαλύπτουμε το βαρόμετρο της παθολογικής εξάρτησής μας από την έγκριση των άλλων. «Θα ένιωθε άραγε κολακευμένος ένας μουσικός από τις ηχηρές επιδοκιμασίες των ακροατών του αν τον πληροφορούσαν ότι το ακροατήριό του με μια δύο εξαιρέσεις απαρτίζεται από κωφούς;», αναρωτιέται ο Σοπενχάουερ.
 Στην εποχή του υπερσυντηρητισμού που όλοι θέλουν να είναι διαφορετικοί χαμογελάω με τη φράση του Θεού μου Όσκαρ: Η φυσικότητα αποτελεί την πιο μεγάλη πόζα.     [Πηγή: www.doctv.gr]

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

«Υπόγειες» μίζες με... ταρίφα


 Η "πάγια" είδηση...
 Νέα στοιχεία για «ζεστό» χρήμα το οποίο διακινούνταν μέσα σε βαλίτσες, αλλά και μίζες βάσει κόστους έργου σε πολιτικά κόμματα διαβιβάστηκαν στις εισαγγελικές αρχές από τις αντίστοιχες γερμανικές και σχετίζονται με την ανάθεση και υλοποίηση σε κοινοπραξία εταιρειών έργων του Μετρό την περίοδο 2003-2007. Τα στοιχεία που βρίσκονται στα χέρια των αρμόδιων εισαγγελικών αρχών οδήγησαν στην απαγγελία συμπληρωματικών διώξεων σε βάρος δύο προσώπων σε βαθμό κακουργήματος.
 Στη σκανδαλώδη υπόθεση φέρονται να δωροδοκούνταν κρατικοί αξιωματούχοι, ενώ το... φιλοδώρημα στα κόμματα έφτανε το 7%. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από καταθέσεις, έγγραφα και ηλεκτρονικά αρχεία που συνέλεξαν οι γερμανικές δικαστικές αρχές και τα οποία διαβίβασαν στην εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη, οι μίζες που διακινήθηκαν το επίμαχο διάστημα ανέρχονταν στο ποσό των 370.000 ευρώ, για την υλοποίηση σύμβασης παροχής υπηρεσιών συμβούλων στην κοινοπραξία «Αττικό Μετρό».
 Τα συγκλονιστικά στοιχεία φέρεται να αποκάλυψε στις γερμανικές δικαστικές αρχές διευθυντικό στέλεχος εταιρείας που είχε συμμετοχή στην υλοποίηση της σύμβασης για την κατασκευή του Μετρό στην Αθήνα.
 Σύμφωνα με την κατάθεση του μάρτυρα, οι καταβολές των «μαύρων» χρημάτων στην Ελλάδα φέρονται να γίνονταν από τη γερμανική εταιρεία Deutsche Bahn η οποία συμμετείχε στην Κοινοπραξία Συμβούλων Μετρό Ελλάδος με τις εταιρείες Thales (γνωστή στις ελληνικές αρχές από τα εξοπλιστικά προγράμματα, καθώς εμπλέκεται στον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου S του Πολεμικού Ναυτικού επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου), Lahmeyer και ΟΜΕΚ, για την υλοποίηση του σχεδιασμού και της επίβλεψης των σιδηροδρομικών έργων του Μετρό.
 Σημειώνεται ότι το επίμαχο διάστημα υπουργοί στο ΥΠΕΧΩΔΕ ήταν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ η Βάσω Παπανδρέου και Ν.Δ. ο Γιώργος Σουφλιάς. [Πηγή:efsyn]


 Το ανέκδοτο.... 
 Κάποτε... ο "ηγέτης" μιας πάμφτωχης αφρικανικής χώρας, επισκέφτηκε τον "ηγέτη" μιας πάμφτωχης ασιατικής χώρας...
 Στη διαδρομή απ' το αεροδρόμιο μέχρι την κατοικία του Ασιάτη "ηγέτη", βασίλευαν η δυστυχία και η εξαθλίωση... Όταν όμως έφτασαν στην "κατοικία" τα πράγματα άλλαξαν... Παντού παραμυθένια χλίδα...
 Έκπληκτος ο Αφρικανός "ηγέτης", ρωτάει τον Ασιάτη... Μα πώς το κατάφερες αυτό;;; Τότε ο Ασιάτης τον παίρνει και τον οδηγεί σε έναν εξώστη της έπαυλής του και του λέει... Τη βλέπεις εκείνη τη γέφυρα;;; Τη βλέπω, λέει ο Αφρικανός... 10% του λέει ο Ασιάτης... Γέλασαν σαν τον Άδωνη τον "εκδοροσφαγέα" και πήγαν να πιουν τροπικούς χυμούς....
 Μετά από τρία χρόνια ο Ασιάτης ανταπέδωσε την επίσκεψη... Στη διαδρομή απ' το αεροδρόμιο μέχρι την κατοικία του Αφρικανού, βασίλευαν η φτώχεια και η απόλυτη εγκατάλειψη....
 Όταν όμως έφτασαν στην "κατοικία" τα πράγματα άλλαξαν... Παντού παραμυθένια χλίδα...
 Απ΄ ότι βλέπω εσύ με ξεπέρασες κατά πολύ λέει ο Ασιάτης... Πώς το κατάφερες αυτό;;;;
 Τότε ο Αφρικανός τον παίρνει και τον οδηγεί σε έναν εξώστη της έπαυλής του και του λέει... Τη βλέπεις εκείνη τη γέφυρα;;; Ποια γέφυρα;;; Λέει ο Ασιάτης, δεν βλέπω καμία γέφυρα...!!! Ακριβώς έτσι, 100% του λέει ο Αφρικανός....!!!!
 Το ερώτημα....
 Σε ποια "αφρικανική χώρα" (με ασιατικές καταβολές) της Γηραιάς Ηπείρου το κοντέρ στις μίζες είναι κολλημένο στο 100% και για το 100% των "δραστηριοτήτων" της;; ... Ε Δ Ω         [Κ.Φ.]


  

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

"Άγρια Δύση"

























Ο Ντ. Τραμπ υποστήριξε πως οπλισμένοι δάσκαλοι και ιδιωτικοί φρουροί θα μπορούσαν να εμποδίζουν επίδοξους δράστες | AP Photo/Carolyn Kaster

 Με έκδηλη την οργή σε μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας για τις επαναλαμβανόμενες αιματηρές επιθέσεις, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ... βρήκε τη λύση. Ενστερνιζόμενος τις απόψεις της πανίσχυρης Εθνικής Ένωσης Όπλων (NRA), πρότεινε ορισμένοι εκπαιδευτικοί να φέρουν όπλα προκειμένου να αποτρέπουν μελλοντικές επιθέσεις σε σχολεία, όπως αυτή που διαπράχθηκε την περασμένη Τετάρτη σε λύκειο της Φλόριντα.
 Ο Τραμπ εξέφρασε την άποψη αυτή κατά τη διάρκεια συνάντησης με μαθητές που σώθηκαν από την ένοπλη επίθεση στο λύκειο Μάρτζορι Στόουνμαν Ντάγκλας και γονείς παιδιών που σκοτώθηκαν.
 Στο μεταξύ, εκατοντάδες μαθητές πήραν μέρος σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα την Τετάρτη, συμπεριλαμβανομένων διαδηλώσεων στην Ουάσινγκτον, στο Σικάγο και στο Πίτσμπεργκ.
 Ο ρεπουμπλικανός πρόεδρος, που αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι οποιαδήποτε αναφορά στη ρίζα του κακού -την ανεξέλεγκτη οπλοχρησία και οπλοκατοχή στις ΗΠΑ-, παραμένει παρά τα επαναλαμβανόμενα κρούσματα βίας, θερμός υποστηρικτής του δικαιώματος της οπλοκατοχής.
 Στη δημόσια τοποθέτησή του απλώς περιορίστηκε να πει ότι θα αναλάβει άμεσα δράση για να γίνονται πιο αυστηροί έλεγχοι του ιστορικού των επίδοξων αγοραστών όπλων καμε ι ότι η κυβέρνησή του θα εξετάσει το ενδεχόμενο να αυξήσει το όριο ηλικίας για την αγορά ορισμένων τύπων όπλων, όπως τα τουφέκια εφόδου.
 Ο Ντ. Τραμπ υποστήριξε πως οπλισμένοι δάσκαλοι και ιδιωτικοί φρουροί θα μπορούσαν να εμποδίζουν επίδοξους δράστες επιθέσεων και να αποτρέπουν θανάτους μαθητών.
«Αν είχαμε έναν δάσκαλο (...) που ήταν πεπειραμένος στα όπλα, θα μπορούσε κάλλιστα να τερματίσει την επίθεση πολύ γρήγορα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος.
 Η τραγική λίστα
 Η 291η ένοπλη επίθεση που σημειώθηκε στο λύκειο της Φλόριντας, κόστισε τη ζωή 17 μαθητών και εκπαιδευτικών. Ο 19χρονος πρώην μαθητής που κατηγορείται για το φονικό χρησιμοποίησε ημιαυτόματο τουφέκι AR-15.
 Μέσα στις πρώτες επτά εβδομάδες του 2018, έχουν καταγραφεί πάνω από 10 περιστατικά πυροβολισμών σε αμερικανικά σχολεία, που είχαν ως αποτέλεσμα τραυματισμούς ή θανάτους.
 Μόλις πριν από ένα μήνα, ένας 15χρονος μαθητής άνοιξε πυρ σε σχολείο στο Κεντάκι σκοτώντας δυο συμμαθητές του και τραυματίζοντας 18. Παρόλα αυτά το Κογκρέσο αρνείται να αυστηροποιήσει τη νομοθεσία για την οπλοκατοχή. [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: ...«Αν είχαμε έναν δάσκαλο (...) που ήταν πεπειραμένος στα όπλα, θα μπορούσε κάλλιστα να τερματίσει την επίθεση πολύ γρήγορα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος.... "Ενστερνιζόμενος τις απόψεις της πανίσχυρης Εθνικής Ένωσης Όπλων (NRA)"... Έτσι βαδίζουμε ολοταχώς με την όπισθεν προς το "μέλλον"!!!!...
 Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τους απανταχού Τράμπηδες τους εκλέγουν οικειοθελώς οι "σοφοί λαοί", οι οποίοι ("σοφοί λαοί"), προσδοκούν ανάσταση νεκρών και αιώνια ζωή, με την ίδια λαχτάρα που προσδοκούν "ανάπτυξη" και "σωτηρία" απ' τις "πανίσχυρες Ενώσεις Όπλων", απ' τις "Τράπεζες", απ' τους "Θεσμούς", απ' τις Mizens, απ' τις Novartis... και γενικά απ' όλα τα κωλόπαιδα...
 Γι' αυτή την περιβόητη "εκπαιδευτική μεταρρύθμιση", που στηρίζεται σε "σύγχρονες επιστημονικές απόψεις", σας είχαμε προειδοποιήσει απ' το 2012... Τυχαίο;;; Ε Δ Ω  
 Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο και σε άλλες "προχωρημένες" χώρες εφαρμόζονται παρόμοιες "εκπαιδευτικές μέθοδοι"... Θαυμάστε μερικές... 1. Ε Δ Ω  και 2. Ε Δ Ω  ...
 Τα χειρότερα έπονται....                                                                                          [Κ.Φ.]

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Ένα «bitcoin» για τη Βενεζουέλα


 Μπορεί ένα κρυπτονόμισμα να απειλήσει την οικονομική αυτοκρατορία των Ηνωμένων Πολιτειών; Κρίνοντας από τις σπασμωδικές αντιδράσεις του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, η απάντηση είναι πιθανότατα θετική. Και η Βενεζουέλα δείχνει τον δρόμο… θεωρητικά.

 "Το χρήμα δεν είναι δημιούργημα κάποιας σύμβασης. Δημιουργείται από την ανταλλαγή"
   (Καρλ Μαρξ)

 Σε λίγες ημέρες η Βενεζουέλα θα αποκτήσει ένα νέο νόμισμα. Οπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος Μαδούρο, στις 20 Φεβρουαρίου ξεκινά η προπώληση του πέτρο, το οποίο θα στηρίζεται στην τεχνολογία των κρυπτονομισμάτων και θα λειτουργεί παράλληλα με το εθνικό νόμισμα, μπολίβαρ. Στόχος είναι να παρακαμφθούν οι αμερικανικές κυρώσεις και οι τρομακτικές συνέπειες που έχουν στον πληθυσμό της χώρας, επιτρέποντας παράλληλα στη βενεζουελάνικη οικονομία να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο του υπερπληθωρισμού και της εξάρτησης από το δολάριο.
 Αν και αρχικά ο Μαδούρο παρουσίασε το νέο νόμισμα σαν το bitcoin της Βενεζουέλας (κερδίζοντας την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης), η σύγκριση ήταν μάλλον ατυχής αφού το bitcoin δεν πληροί καμία από τις προϋποθέσεις ενός πραγματικού νομίσματος: δεν είναι μέσο μέτρησης αξιών, αφού δεν καλύπτεται και δεν εκφράζει τα μεγέθη μιας πραγματικής οικονομίας, δεν είναι ασφαλές μέσο αποθησαυρισμού (λόγω των τρομακτικών διακυμάνσεων της τιμής του) αλλά ούτε και μέσο συναλλαγών αφού χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον από εγκληματίες και κερδοσκόπους.
 Αντίθετα, η αξία του πέτρο θα στηρίζεται σε διαπιστωμένα αποθέματα πέντε δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου αλλά και στα αποθέματα χρυσού και διαμαντιών της Βενεζουέλας. Είναι χαρακτηριστικό, όπως διαπιστώσαμε στην πρόσφατη αποστολή της «Εφ.Συν.» στο Καράκας, ότι αρκετοί θεωρούν ακόμη και το bitcoin σταθερότερο νόμισμα από το σημερινό μπολίβαρ. Επίσης, σε μια χώρα όπου οι κάτοικοι περιμένουν για ώρες σε ουρές τραπεζών για να σηκώσουν από τα ΑΤΜ τα αντίστοιχο μερικών σεντς του δολαρίου, το πέτρο θα μπορούσε να δώσει λύσεις ακόμη και σε καθημερινές ανάγκες συναλλαγών καλύπτοντας έτσι ακόμη μια βασική λειτουργία ενός πραγματικού νομίσματος.
 Υπό αυτήν την έννοια το πέτρο θα μπορούσε να συνδυάσει για πρώτη φορά την πρωτοποριακή τεχνολογία των κρυπτονομισμάτων με όλες τις δικλίδες ασφαλείας που προσφέρει ένα κράτος στη λειτουργία ενός νομίσματος, αποτρέποντας τις απάτες και τις φούσκες.
 Παρά το γεγονός ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να προεξοφλήσουν την αποτυχία του πέτρο, η αντίδραση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών έδειξε ότι η Ουάσινγκτον δεν αντιμετωπίζει αψήφιστα το νέο εγχείρημα. Μιλώντας στο πρακτορείο Reuters o εκπρόσωπος του υπουργείου απείλησε όσους επενδυτές τολμήσουν να αγοράσουν πέτρο ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με «νομικούς κινδύνους», καθώς όλες οι συναλλαγές με αυτό ενδέχεται να αποτελούν πίστωση προς τη Βενεζουέλα και να παραβιάζουν τις αμερικανικές κυρώσεις.
 Αισθητά πιο ανήσυχο εμφανίστηκε το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ προέβλεψε ότι οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να χάσουν ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά όπλα που διαθέτουν για την επιβολή της κυριαρχίας τους σε όλο τον κόσμο: τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων.
 Οι συντάκτες του περιοδικού επισήμαιναν ότι ο κίνδυνος δεν προέρχεται τόσο από το πέτρο της Βενεζουέλας όσο από την υιοθέτηση της τεχνολογίας των κρυπτονομισμάτων από άλλους διεθνείς παίκτες. Το ενδεχόμενο αυτό, επισημαίνουν, απειλεί να στερήσει από τις ΗΠΑ τον ρόλο του «κλειδοκράτορα» της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής. Η ανησυχία της Ουάσινγκτον αυξάνεται από τις προσπάθειες της Μόσχας και του Πεκίνου να δημιουργήσουν παράλληλα συστήματα ελέγχου τραπεζικών συναλλαγών, κατ' αντιστοιχία του διεθνούς συστήματος διατραπεζικών πληρωμών SWIFT, που έχει την έδρα τους στις Βρυξέλλες.
 Μπορεί λοιπόν το εγχείρημα της Βενεζουέλας να πετύχει; Το βέβαιο είναι ότι από τη στιγμή που το πέτρο εισήλθε στα ραντάρ του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών η Ουάσινγκτον θα κάνει οτιδήποτε περνά από το χέρι της για να το συνθλίψει εν τη γενέσει. Θα θελήσει έτσι να στείλει ένα μήνυμα σε ολόκληρο τον πλανήτη ότι ακόμη και αν η αμερικανική οικονομία αποτελεί πλέον ένα γίγαντα με πήλινα πόδια, μπορεί να διατηρήσει την αυτοκρατορία της με τη δύναμη του δολαρίου και τα όπλα του Πενταγώνου.
 Οι συνθήκες για την επιτυχία του πέτρο θα ήταν πολύ πιο ευνοϊκές πριν από μερικά χρόνια, όταν ο Ούγκο Τσάβες και η Βενεζουέλα βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή μιας προοδευτικής συμμαχίας κρατών της Λατινικής Αμερικής. Οπως μας εξηγούσε άλλωστε η οικονομολόγος Πασκουαλίνα Κούρτσιο, η ιδέα του πέτρο (όχι ακόμη ως κρυπτονομίσματος αλλά ως παράλληλου ηλεκτρονικού νομίσματος) γεννήθηκε στα χρόνια του Τσάβες.
  Αυτό, λοιπόν, που προκαλεί οργή και ανησυχία στους ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής δεν είναι η εμφάνιση ενός κρυπτονομίσματος αλλά ότι υπάρχουν ακόμη χώρες που διαθέτουν την αξιοπρέπεια να αντιστέκονται ύστερα από 19 χρόνια αποτυχημένων πραξικοπημάτων και αμερικανικών κυρώσεων. Χώρες, δηλαδή, που δεν παραδόθηκαν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο ύστερα από 17 ώρες διαπραγματεύσεων. [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: "Ποιος" ή "Ποιοι" είναι το εμπόδιο για την αξιοπρεπή επιβίωση του ανθρώπινου είδους;;; Μα φυσικά "οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής" που μαζί με τα "στρατά" τους αποτελούν το περιβόητο γραμμάριο που λέγαμε, το οποίο νικάει το κιλό... Αυτοί "οι ρυθμιστές" διατηρούν την "αυτοκρατορία τους με τη δύναμη του $ και των όπλων... Το "κιλό απλά κοιμάται ολόρθο και οραματίζεται "αναπτύξεις"...
 Λύσεις υπάρχουν, αλλά τα "κιλά" είναι ζούφια... Δείτε  Ε Δ Ω 

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Καταιγισμός


 Καταιγισμός. Από γεγονότα, που είτε τα τιτλοφορήσουμε «συμβάντα» είτε προσπαθήσουμε να τα αγνοήσουμε, παραμένουν εφιαλτικά σφηνωμένα στο μυαλό που αναρωτιέται: - Τι ήμασταν, πού είμαστε τώρα, τι μας περιμένει αύριο, όταν η υπόσχεση ενός τέλους της μιζέριας και της αβεβαιότητας δεν πείθει ούτε αυτούς που την εξαγγέλλουν;
 Εκτός και αν θεωρούν ότι η επιθυμία τους για την υπό επαχθείς όρους εξουσία ενδιαφέρει έναν ολόκληρο λαό, που όμως δεν διψά σαν κι αυτούς για εξουσία, αλλά μόνο για μια σταγόνα παρηγοριάς στο γενικό πλάνο απαξίωσης που έχει μπει ερήμην του η ζωή του. Που δεν θέλει να του διαμερίσουν κι άλλο τα ιμάτια, να του διαμελίσουν τη σκέψη, την επιθυμία, την ελπίδα.
 Ο Σεφέρης μιλούσε για τα σπίτια που του στέρησαν «πολέμοι, χαλασμοί, ξενιτεμοί». Ξενιτεμένοι στον τόπο μας ζούμε σήμερα έναν πόλεμο διαφορετικό από αυτόν που ξεσκίζει άλλους -επικίνδυνα κοντινούς- τόπους.
 Αυτοί που μας επιτίθενται παραμένουν αόρατοι ή μάλλον φορούν στολές παραλλαγής που τους επιτρέπουν να δηλώνουν «εταίροι», φίλοι που (για να θυμηθούμε το «Τιμωρία και επιτήρηση» του Φουκό) μας τιμωρούν –για το καλό μας- και μας επιτηρούν μέχρι τελικής πτώσεως.
 Οι φίλοι αυτοί θέλουν ή, πιο σωστά, επιτάσσουν το καλό μας μέσα από διαρθρωτικές αλλαγές που εξαρθρώνουν, μεταρρυθμίσεις που παίρνουν όλο και πιο πολύ τη μορφή του καταιγισμού.
 Αλλά ο πιο αριστοτεχνικός χειρισμός τους είναι ότι προσπαθούν να μας κάνουν να νιώθουμε πως αυτοί που κάνουν ό,τι κάνουν είναι όχι αυτοί αλλά εμείς. Εμείς, έτσι μας λένε, ξεκινήσαμε από τη συρρίκνωση του «υπερτροφικού» δημόσιου τομέα.
 Εμείς συνεχίζουμε με τη συρρίκνωση του ιδιωτικού, που κατά κυριολεξία λιώνει, κονιορτοποιείται κάτω από το βάρος μιας απίστευτης φορολόγησης.
 Εμείς απαγορεύουμε στον συνταξιούχο να έχει εργασία είτε έργο, εμείς εξαναγκάσαμε τα νιάτα που είχαμε αναστήσει με καημό και έξοδα σε ανεργία ή εξορία.
 Εμείς κάνουμε τους πλειστηριασμούς μέσα από τις τράπεζες και θα τους πολλαπλασιάσουμε πολύ σύντομα και μέσα από τις εφορίες.
 Σκοτώνοντας ακόμα περισσότερο το κάποτε ανθηρό οικοδομικό κύκλωμα, κάνοντας τους Ελληνες άθλιους ενοικιαστές στα σπίτια που ήταν κάποτε δικά τους. Λεηλατώντας μετά τη δημόσια περιουσία της πατρίδας μας και την ιδιωτική.
 Ο Ελύτης είχε πει στο «Αξιον εστί» ότι οι εχθροί μας πάτησαν ξανά και ξανά αυτό το χώμα ντυμένοι φίλοι. Σήμερα κάνουν το ίδιο πανταχού παρόντες και αόρατοι. Κρυμμένοι σοφά πίσω από Ελληνες που δέχονται να είναι το προσωπείο και το εργαλείο τους.
 Λέει ακόμα ο ποιητής πως το χώμα δεν έδεσε με το πόδι τους. Μακάρι.      [Πηγή: efsyn]