Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Γλώσσα τυράννων, χύδην λαός


 Βεβαίως και θα συμφωνήσω με τον Βαρουφάκη όταν λέει πως «όπως κάθε τυραννία έτσι και η τρόικα έχει δημιουργήσει τη δική της φρασεολογία για να μην πω γλώσσα, ώστε να αμπαλάρει τα ανακοινωθέντα της ως ανθρωπιστικές, λογικά αναπόφευκτες, αποφάσεις που προαναγγέλλουν θετικές εξελίξεις» («Εφ.Συν. Σαββατοκύριακο», 24-25/6/2017).
 Δεν είναι απλή φρασεολογία μήτε ίδρυση καινούργιας γλώσσας αυτό που κάνουν οι εξουσίες-τυραννίες· είναι μια ολόκληρη «φιλοσοφία» που βασίζεται σε πολιτικούς ελιγμούς, σε διπλωματική επινόηση, σε εξονυχιστική ανάλυση της ελαστικότητας των ερμηνειών που διακρίνει φοβισμένες κυρίως κοινωνίες, σε εκμετάλλευση της αδράνειας που μαστίζει αυτές τις κοινωνίες -όπως αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής τούτη η «φιλοσοφία» είναι στυγερή αντιστροφή της πραγματικότητας και δημιουργία μιας καινούργιας, που ταιριάζει με τους σκοπούς και την επίτευξή τους από τις εξουσίες-τυραννίες.
 Είναι η αρχαία στρεψοδικία (και όχι σοφιστεία, όπως πολλοί αβίαστα αποκαλούν), η μετάθεση των κατηγοριών σε διαφορετικά θέματα υπερασπιστικά όμως για τους κατηγορουμένους. Κατηγορείσαι λ.χ. για αυταρχισμό και συ μεταθέτεις το κέντρο βάρους σε «κακά» παιδιά, ή στις εγκληματικές ομάδες που ταλανίζουν την κοινωνία (γιατί υπάρχουν «κακά» παιδιά ή γιατί οργιάζει η εγκληματικότητα δεν ενδιαφέρει τους κυρίους της εξουσίας). Το ότι δεν μπορούν να διοικήσουν παρά μόνο με αυταρχικό τρόπο παύει να είναι μομφή, δείχνει μάλιστα ότι ενδιαφέρεται (η εξουσία) για την ασφάλεια των πολιτών.
 Είναι το σημερινό «πολιτικώς ορθόν», στο οποίο έχουν αριστεύσει οι Βορειοαμερικανοί και οι γι’ αυτόν τον λόγο πλουσιοπάροχα πληρωμένοι αναλυτές τους. Πώς θα κάνουν το άσπρο μαύρο; Αυτό. Σημειώνουν απίστευτα αληθοφανείς αποδόσεις, τόσο ώστε το πόπολο να μένει με ανοιχτό το στόμα και οι ευαίσθητες τάχα «κοινωνίες των πολιτών» να επικροτούν ασμένως και υπερηφάνως, γιατί πλέον εκλείπει ο λαϊκισμός και η αχαλίνωτη αγένεια των άξεστων και βάρβαρων ανθρώπων του χύδην λαού, της απεχθούς πλέμπας. Τίποτα δεν τους εμποδίζει πια να συνεχίσουν ανενόχλητοι και απρόσκοπτα το τυραννικό τους έργο.
 Διακοσμημένα ψεύδη, αυτή είναι η γλώσσα των ισχυρών και των τυράννων - κεκοσμημένα τίποτα. Αυτή η γλώσσα, όμως, τους νομιμοποιεί να δρουν μακροπρόθεσμα, αφού πλέον παράγουν μόνοι τους νοήματα και πλασάρουν δικές τους γραμματικές και συντακτικά· εν πολλοίς κωμικά όλα αυτά, αλλά ποιος νοιάζεται αφού και οι περισσότεροι άνθρωποι των γραμμάτων αμέσως κάνουν χρήση και κατάχρηση της ψευδούς και επικίνδυνης για τους λαούς αυτής γλώσσας; Νομίζουν οι τελευταίοι ότι ίσως, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της εξουσίας, θα κυβερνήσουν και αυτοί κάποτε -τους καψερούς... που όσο πάνε και πολλαπλασιάζονται εντούτοις...
 Ο Τσίπρας και η «παρέα» του μέσα στον στίβο της ευρωπαϊκής πολιτικής είναι υποχρεωμένοι να παίξουν τον ρόλο του κομπάρσου και του υποτελή, να αρκεστούν σε περιθωριακές-περιφερειακές θέσεις εξουσίας - και αυτό συμβαίνει σκύβοντας μπροστά στα ευρωπαϊκά μεγαθήρια ή σερνόμενοι μπροστά στους κυρίαρχους. Πώς ανέχονται κάτι τέτοιο, ένας πολύπλοκος Θεός μόνο ξέρει. Ο Θουκυδίδης ήξερε τι κινεί την ανθρώπινη φύση: η φιλαρχία και η πλεονεξία.  
[Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Σε κίνδυνο φτώχειας το 35,6% των Ελλήνων το 2016



Το 35,6% του πληθυσμού της χώρας ή 3.789.300 άτομα βρίσκονταν πέρυσι σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, παρουσιάζοντας μικρή μείωση σε σχέση µε την προηγούμενη χρονιά (3.828.500 άτομα που αντιστοιχούσαν στο 35,7% του πληθυσμού), σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ.
 Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.500 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.450 ευρώ για νοικοκυριά µε δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών, ενώ το µέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της εκτιμάται σε 14.932 ευρώ.
 Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των ατόμων ηλικίας 18-64 ετών (39,7%) και εκτιμάται για τους Έλληνες σε 38% και για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα σε 59,7%.
 Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιµώνται σε 832.065 σε σύνολο 4.168.784 νοικοκυριών και τα µέλη τους σε 2.262.808 στο σύνολο των 10.651.929 ατόµων του πληθυσμού της χώρας.
Διευρύνεται η εισοδηματική ανισότητα
 Παράλληλα, κατά 6,6 φορές μεγαλύτερο ήταν πέρυσι το μερίδιο του εισοδήματος του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού της χώρας σε σχέση με εκείνο του φτωχότερου πληθυσμού.
 Η οικονοµική ανισότητα μεταξύ των ατόµων ηλικίας 65 ετών και άνω μειώθηκε κατά 0,2 µονάδες σε σχέση με το 2015 και διαμορφώνεται στο 3,9 (4,1 το 2015), ενώ μεταξύ των ατόµων κάτω των 65 ετών διαμορφώνεται στο 7,5 παρουσιάζοντας µικρή άνοδο σε σχέση µε το 2015, που ήταν στο 7,4.
 Από το 1994, έτος κατά το οποίο άρχισε η έρευνα, η συνολική ανισότητα µειώθηκε κατά 3,1 ποσοστιαίες µονάδες (37,4% το 1994).
 Σύμφωνα επίσης με την ΕΛΣΤΑΤ, τα στοιχεία της κατανοµής του εισοδήµατος σε τεταρτηµόρια εκφράζουν το ποσοστό του συνολικού εθνικού εισοδήµατος που κατέχει κάθε ένα από τέσσερα (ίσα) τµήµατα του πληθυσµού. Συγκεκριµένα, από τη συγκεκριμένη κατανομή προκύπτουν τα εξής:

► το 25% του πληθυσµού στο 1ο τεταρτηµόριο, µε το χαµηλότερο εισόδηµα, κατέχει το 8,9% του συνολικού εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το 25% του πληθυσµού στο 4ο τεταρτηµόριο, µε το υψηλότερο εισόδηµα, κατέχει το 47,2% του συνολικού εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το 50% του πληθυσµού στο 2ο και 3ο τεταρτηµόριο, µε µεσαία εισοδήµατα, κατέχουν το 43,9% του εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το υψηλότερο ατοµικό ετήσιο εισόδηµα για το 1ο τεταρτηµόριο ανέρχεται σε 4.930 ευρώ.

► το χαµηλότερο ατοµικό ετήσιο εισόδηµα για το 4ο τεταρτηµόριο ανέρχεται σε 11.000 ευρώ.

Στέρηση βασικών αγαθών και σε μη φτωχούς

 Όχι μόνον στον φτωχό πληθυσμό, αλλά και σε μέρος του μη φτωχού πληθυσμού της χώρας αφορούσε πέρυσι η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών (δυσκολία ικανοποίησης έκτακτων οικονοµικών αναγκών, αδυναµία κάλυψης εξόδων για διακοπές µίας εβδοµάδας το χρόνο, αδυναµία διατροφής που να περιλαµβάνει κάθε δεύτερη ηµέρα κοτόπουλο, κρέας ή ψάρι, αδυναµία πληρωµής για ικανοποιητική θέρµανση της κατοικίας, έλλειψη βασικών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωµη τηλεόραση, τηλέφωνο, αυτοκίνητο, αδυναµία αποπληρωµής δανείων ή αγορών µε δόσεις, δυσκολίες στην πληρωµή πάγιων λογαριασµών).
 Συγκεκριµένα, το ποσοστό του πληθυσµού που αντιµετωπίζει οικονοµικές δυσκολίες µε αποτέλεσµα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις από τις εννέα συνολικά διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 22,4% το 2016, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 22,2% το 2015, 21,5% το 2014, 20,3% το 2013, 19,5% το 2012 και 11% το 2009.
 Η αύξηση του ποσοστού το 2016 σε σχέση με το 2015 είναι µεγαλύτερη στην περίπτωση των παιδιών ηλικίας έως και 17 ετών (1 ποσοστιαία µονάδα) συγκριτικά µε τις υπόλοιπες ηλικιακές οµάδες. Η υλική στέρηση των παιδιών ηλικίας έως και 17 ετών ανέρχεται για το 2016 σε 26,7%, ενώ το 2009 ήταν 11,9%. Για τα άτοµα ηλικίας 65 ετών και άνω, το ποσοστό στέρησης το 2016 ανήλθε σε 15,2% και παρέµεινε αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2009 ήταν 12,1%. Στα άτοµα ηλικίας 18 έως 64 ετών το ποσοστό όσων στερούνται βασικών αγαθών και υπηρεσιών το 2016 ανέρχεται σε 23,7%.
 Τα νοικοκυριά που αντιµετωπίζουν ελλείψεις βασικών ανέσεων στην κύρια κατοικία κατατάσσονται, κατά καθεστώς ιδιοκτησίας, ως εξής:

• 5,5% των νοικοκυριών µε ιδιόκτητη κατοικία µε οικονοµικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)

• 5,5% των νοικοκυριών µε ιδιόκτητη κατοικία χωρίς οικονοµικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)

• 8,2% των νοικοκυριών σε ενοικιασµένη κατοικία

• 10,2% των νοικοκυριών σε παραχωρηµένη δωρεάν κατοικία

 Το ποσοστό του πληθυσµού που διαβιεί σε κατοικία µε στενότητα χώρου ανέρχεται σε 28,7% για το σύνολο του πληθυσµού, σε 25,1% για τον µη φτωχό πληθυσµό και σε 42,2% για τον φτωχό πληθυσµό.
 Το 53,2% των φτωχών νοικοκυριών δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαµβάνει κάθε δεύτερη ηµέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των µη φτωχών νοικοκυριών εκτιµάται σε 1,8%.
 Το ποσοστό των νοικοκυριών που δηλώνουν οικονοµική αδυναµία να έχουν ικανοποιητική θέρµανση τον χειµώνα ανέρχεται σε 29,2%, ενώ είναι 51,6% για τα φτωχά νοικοκυριά και 23,6% για τα µη φτωχά νοικοκυριά.
 Το 80,7% των φτωχών νοικοκυριών και το 47,6% των µη φτωχών δηλώνει οικονοµική δυσκολία να αντιµετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες ύψους, περίπου, 384 ευρώ.
 Περιβαλλοντικά προβλήµατα από παρακείµενη βιοµηχανία ή προβλήµατα από την κυκλοφορία αυτοκινήτων δηλώνει ότι αντιµετωπίζει το 20% των νοικοκυριών, ενώ ποσοστό 12,2% των νοικοκυριών αναφέρει ως πρόβληµα τους βανδαλισµούς και την εγκληµατικότητα στην περιοχή του.
 [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: ..Για να έρθει η "ανάπτυξη" που θα μας πάει άτα στις "αγορές" και θα "εξαφανίσει" τη φτώχεια (δια παντός) απαιτούνται κάποιες μικροθυσίες (ακόμα..) για να "κλείσει και η 3η αξιολόγηση"...
 Η εξέλιξη θα είναι "ακριβώς" αυτή: Στην αρχή, το "αντιστασιακό βρέφος, το κος Κούλης θα κάνει "μεγάλη αντίσταση" (όπως τότε στο Παρίσι) με αιχμή του δόρατος τον "σοσιαλΗστή" και λάτρη των ασθενέστερων λαϊκών στρωμάτων (αιτιατική) τον  Άδωνι, (γενική) του Αδώνιδος...
 Όμως το "αριστερότσεπο", το κος Αλέξης, εφαρμόζοντας τη γνωστή "αύξηση μισθών και συντάξεων" μέσω εξαντλητικής συρρίκνωσης (Κατρουγκάλειος  μέθοδος) θα προβεί σε μια τελευταία (εννοείται) 16η "αύξηση" που θα 'ναι και η μακρύτερη μέχρι την επόμενη 17η τελευταία (εννοείται)....
 Ύστερα θα πάει το κος Τσακαλώτος στη Γερμανία (..μας αγαπάνε οι Γερμανοί) και θα δει τον "Ευρωπαϊστή" και "φιλέλληνα" Σόιμπλε... Αυτός "συγκινημένος" (ιδιαίτερα) απ' τις θυσίες του ελληνικού λαού, θα κάνει τον αγκυλωτό σταυρό του και με δάκρυα στα μάτια θα βάλει στη μερσεντές (τη μεταχειρισμένη) τον Τσακαλώτο και την "ανάπτυξη" με ένα σκασμό λεφτά (για τις τράπεζες).. Όταν φτάσουν στην Ελλάδα, η "ανάπτυξη" θα πει στο συγκεντρωμένο "πλήθος" που θα πανηγυρίζει: Έλα Λόλα, να ένα αγγούρι.....  Και μετά θα βγούμε στις "αγορές"....                [Κ.Φ.]

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Είμαστε όλοι Αφρικανοί!


"Στη μακρόχρονη και δυστυχώς ανεπαρκώς τεκμηριωμένη από παλαιοντολογικά ευρήματα ιστορία του ανθρώπινου γένους υπάρχουν δύο τουλάχιστον καίριες «στιγμές», κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιήθηκαν τα πιο αποφασιστικά, και ταυτόχρονα τα πιο αινιγματικά, εξελικτικά άλματα.
 Το πρώτο άλμα έλαβε χώρα στην Αφρική πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια και σηματοδοτεί το πέρασμα από τους ανθρωποειδείς πιθήκους στους πρωτανθρώπους (Homo erectus).
 Αυτό το πρώτο εξελικτικό άλμα περιλαμβάνει όχι μόνο την όρθια βάδιση, με όλες τις ανατομικές μεταβολές που αυτή συνεπάγεται, αλλά και τη σταδιακή διόγκωση του εγκεφάλου, που είχε πολύ πιο δραστικές συνέπειες για την ανατομία, τη φυσιολογία και κυρίως τη συμπεριφορά του οργανισμού.
 Το δεύτερο αποφασιστικό βήμα συνέβη πριν από περίπου 300 χιλιάδες χρόνια και οδήγησε στην εμφάνιση, πάντα στην Αφρική, των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων.
 Ωστόσο, η δυναμική είσοδος του ανατομικά σύγχρονου ανθρώπου (Homo sapiens) στην ιστορία του πλανήτη θα αρχίσει μόνο μετά την έξοδό του από την Αφρική.
 Το διαθέσιμο σήμερα αρχείο των απολιθωμάτων, καθώς και κάποιες γενετικές αναλύσεις αφ’ ενός του μιτοχονδριακού DNA των γυναικών και αφ’ ετέρου του χρωμοσώματος Υ των ανδρών, φαίνεται να επιβεβαιώνουν την κοινή αφρικανική προέλευση όλων των σύγχρονων ανθρώπων."... Ε Δ Ω 



 Σχόλιο: ...Ούτε Homo erectus, ούτε Homo sapiens... Κανένα "εξελικτικό άλμα" δεν έλαβε χώρα πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια στην Αφρική... Απ' την αρχή το είδος μας ήταν ένα και μοναδικό, το Homo Sapioi.... Πιο σάπιοι δε γίνεται... Εξέλιξη μηδέν.... Ε Δ Ω    (Επιλέξτε "ελληνικούς υπότιτλους απ' το "τριγωνάκι" κάτω αριστερά).......                                        [Κ.Φ.]

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Ουκ αν λάβοις παρά του μη δίδοντος


 Έχει αμετάκλητα καταστεί αυτοάνοσο νόσημα το «ελληνικό πρόβλημα χρέους και δανειοδότησης» στο πλαίσιο της ευρωζώνης;
 Γιατί τόσοι σπουδαίοι «εγκέφαλοι» της Ε.Ε., της ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) αδυνατούν να λύσουν το πρόβλημα χρέους ενός κράτους-μέλους, επί οκτώ ολόκληρα χρόνια;
 Στον δημόσιο διεθνή διάλογο εκτέθηκαν ποικίλες ερμηνείες για το δυσεπίλυτο ή το «άλυτο» αυτό πρόβλημα, το οποίο ξεκληρίζει την ελληνική κοινωνία.
 Περιώνυμοι αναλυτές απεφάνθησαν για τη βιωσιμότητα του αστρονομικού πλέον δημόσιου χρέους και κυρίως για το αντίθετο, επιστρατεύοντας οικονομικά μοντέλα.
 Άλλοι δημοσιολόγοι επικεντρώθηκαν στα ενδοκρατικά εθνικά εμπόδια.
 Φέτος βρεθήκαμε ενώπιον πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων στα κράτη-μέλη. Σκοντάφτουμε ήδη για δεύτερη φορά σε γερμανικές εκλογές!
 Η άρνηση λύσης στο χρέος εξαιτίας των εκλογών «συνεπάγεται» ότι οι Γερμανοί ψηφοφόροι αναδεικνύονται για δεύτερη φορά ρυθμιστές για τη ζωή (ή τον θάνατο) της ελληνικής οικονομίας.
 Αντιθέτως, οι εκλογικές επιλογές των Ελλήνων ακυρώνονται de facto, ενίοτε βάναυσα, όπως το 2015.
 Το στοιχείο της πολιτικής υποτέλειας νεοφιλελεύθεροι αναλυτές το παρασιωπούν.
 Συνηγορώντας μεροληπτικά υπέρ της γερμανικής γραμμής «μη επίλυσης» του ελληνικού δημόσιου χρέους, επιχειρηματολογούν: «Μα, τι μπορεί να πράξει η γερμανική ηγεσία εν όψει εκλογών; Αδυνατούν τώρα».
 Εννοούν πως δρώντας αναπόφευκτα λαϊκιστικά και επιδιώκοντας τα ψηφοθηρικά λάφυρα η κυβέρνηση «οφείλει» να κοροϊδέψει τους Γερμανούς ψηφοφόρους πως δεν (εν-)δίδει τίποτε στους «άσωτους» Ελληνες.
 Το επιχείρημα εδράζεται βέβαια στον αντιευρωπαϊσμό. Προβλήθηκαν επίσης προσωπικές ιδιοτροπίες, πείσματα, ψυχολογισμοί: σαδιστικές, τιμωρητικές ή ρατσιστικές στάσεις που εκδηλώνονται όντως στη Γερμανία και αλλού.
 Κατά το πλείστον, τέτοιες ερμηνείες είναι αποσπασματικές. Διότι δεν εξηγούν τη δομή των κυρίαρχων οικονομικών σχέσεων εξουσίας.
 Ωραιοποιούν καταστάσεις περιστασιακά ή κουκουλώνουν σκοπιμότητες.
 Εδώ και δύο χρόνια οι ερμηνευτικές εικασίες επικεντρώνονται στη γριφώδη «κόντρα ΔΝΤ – Γερμανίας».
«Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε» οι δύο, θανάσιμα εναγκαλισμένοι έναντι της Ελλάδος, θεσμοί.
 Ωστόσο, αφού τραβάει υπερβολικά σε μάκρος η «διένεξή» τους, χωρίς λύση μα και χωρίς διαζύγιο, εικάζουμε συμπαιγνία των δύστροπων δανειστών. Ή επίκληση προφάσεων εκατέρωθεν.
 Η μακρόσυρτη και σουρεαλιστική διελκυστίνδα τους κοστίζει ζωές και μαζική φυγή πολιτών από τη χώρα, παρακωλύοντας τη συμφωνία τoυς υπέρ της «οριστικής λύσης», παρ' ότι η ελληνική πλευρά συμμορφώθηκε, δίνοντάς τα όλα.
 Στα κυρίαρχα ΜΜΕ απουσιάζει μια ερμηνεία πολιτικής οικονομίας, η οποία απασχολεί, ωστόσο, πολλούς δεινοπαθούντες Ελληνες, όπως και οξυδερκείς διεθνείς παρατηρητές.
«Η λύση είναι το πρόβλημα»¹. Αυτό τεκμαίρεται καθώς η ισχύουσα δομική λογική του κατακτητικού νεοφιλελεύθερου ανταγωνισμού εφαρμόζεται με αδυσώπητη σκληρότητα.
 Το «ακλόνητο δόγμα» συνεπάγεται ότι ο νικητής, ο άριστος τα παίρνει όλα, ενώ ο ηττημένος, ακαμάτης τα χάνει όλα.
 Αυτή είναι η διακηρυγμένη ιδεολογία και η διαχρονική στρατηγική και πράξη των συγκεκριμένων δρώντων και τώρα δανειστών μας.
 Βάσει του ίδιου μισάνθρωπου δόγματος, το 2009, η ΕΚΤ, επί Ζαν-Κλοντ Τρισέ, πυροδότησε την κρίση χρέους και δανειοδότησης της χώρας, αντί να την αποσοβήσει, ως όφειλε καταστατικά ² και όπως σίγουρα μπορούσε.
 Τα συνεχιζόμενα στρατηγικά προτάγματα συνεπάγονται ότι η γερμανική ηγεσία ασκεί μια στυγνά ιμπεριαλιστική οικονομική πολιτική εντός της Ε.Ε., η οποία εκτυλίσσεται ενώπιον κατάπληκτων, αλλά αφελώς φιλοευρωπαίων Ελλήνων, επί ζημία τους. Αυτό καταδεικνύουν οι αθρόες, συχνά εκβιαστικές, εξαγορές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας με εξευτελιστικά τιμήματα (αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια, ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, σιδηρόδρομοι, ξενοδοχειακές μονάδες, ακίνητα κ.λπ.).
 Εδώ ακριβώς έγκειται το «αυτοάνοσον» του «παραγνωρισμένου» προβλήματος.
 Ενώ οι δανειστές αναβάλλουν σχεδιασμένα διαρκώς την «τελική λύση», προφανώς μέχρι να περατώσουν το πρόγραμμα της ολοκληρωτικής εξαγοράς των οικονομικών υποδομών και του πλούτου της χώρας, οι ιθύνοντες της Ελλάδας εμφανίζονται «προσκολλημένοι» σε μια ιδεολογία που είναι αυταπόδεικτα νεκρή στην Ε.Ε.
 Ομιλούν για «ευρωπαϊκό σύστημα αξιών», για «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη». Είναι συμβατή οποιαδήποτε αλληλεγγύη με βάναυσους κατακτητικούς ανταγωνισμούς;
 Με τη στρατηγική του «πάρ' τα όλα», που υλοποιεί ακάθεκτα η Γερμανία; Οι δύο προσεγγίσεις είναι φύσει ασύμβατες.
 Ωστόσο, κάποιοι συνεχίζουν καταχρηστικά να εξορκίζουν την αλληλεγγύη.
 Εκλιπαρούν τη νομιμότητα και τη συνέπεια των δανειστών, παραβλέποντας τις ατελείωτες απάτες τους και τα σκάνδαλα ολκής. Επικαλούνται το «κοινό ευρωπαϊκό δημόσιο συμφέρον».
 Την ώρα που οι αντίπαλοι παίζουν «παίγνιο μηδενικού αθροίσματος».
 Διχασμένες, διεθνοπολιτικά και οικονομικά ανίσχυρες, οι ελληνικές ηγεσίες επικαλούνται τον ορθολογισμό, ενώ «σφάζονται» μεταξύ τους.
 Αναδεικνύουν τα αφόρητα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Δυστυχώς, παίζουν εν ου παικτοίς.
 Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» ελάχιστα συγκινούν τους έχοντες και κατέχοντες.
 Αντιμετωπίζουμε οργανωμένο οικονομικό πόλεμο· λεηλασία των ελληνικών περιουσιών.
 Γίνεται οι κυβερνώντες να αντιπαρατάσσουν ευσεβείς πόθους, ξόρκια και ευχολόγια; Ουκ αν λάβοις παρά του μη δίδοντος και του άρπαγος.

(1) Kaitatzi-Whitlock Sophia, (2014), «Greece, the Eurozone Crisis and the Media: the Solution Is the Problem», Javnost / The Public, Vol. 21 (2014) No 4.
(2) Piketty Thomas, (2014), «Capital in the Twenty – First Century», (p. 649, n. 26). Belknap-Harvard University Press London.
*Δρ, καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Πολιτικής Επικοινωνίας, Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας ΑΠΘ            [Πηγή: efsyn]


 Αντί σχολίου:..... Ε Δ Ω 

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Μα εγώ ζητούσα θάλασσες


Αλέξανδρος Μπελλές ... Ε Δ Ω 

"Ατιμώρητος" ο "Φοβιτσιάρης", λόγω "αμελούς συμπεριφοράς"


«Ατιμώρητος» κρίθηκε ομόφωνα από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, που κάθισε στο εδώλιο, κατηγορούμενος για παράλειψη υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης για το διάστημα 2011-2012, κατά το οποίο ήταν υπόχρεος ως σύμβουλος επί οικονομικών θεμάτων του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.
 Ο Γκ. Χαρδούβελης υποστήριξε στο δικαστήριο τόσο με την απολογία του όσο και με τις θέσεις που διατύπωσε ο συνήγορος του Παναγιώτης Κουρελέας, ότι δεν είχε ενημερωθεί πως είναι υπόχρεος σε υποβολή δήλωσης ως προϊστάμενος γραφείου πρωθυπουργού το επίδικο διάστημα και ότι όταν ενημερώθηκε, υπέβαλε αμέσως.
 Σύμφωνα με τον συνήγορο του κατηγορούμενου, η περίπτωσή του δεν αναφέρεται ρητά στον νόμο. Όπως είπε ο κ. Κουρελέας, ο εντολέας του κατείχε τη θέση του συμβούλου για πέντε μήνες, από τον Ιανουάριο έως και τον Μάιο του 2012, ενώ τόνισε πως επειδή η σύζυγος του κ. Χαρδούβελη είναι Αμερικανίδα πολίτης, είναι υποχρεωμένος να κάνει φορολογική δήλωση στην Αμερική και επομένως «δεν του ήταν τίποτα, αν το ήξερε, να υποβάλει δήλωση και Ελλάδα».
 Απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου, ο συνήγορος διευκρίνισε στο δικαστήριο πως ο εντολέας του έσπευσε να υποβάλει δήλωση οικονομικής κατάστασης αμέσως μόλις «βγήκε ένα δημοσίευμα το 2015, που έλεγε ότι ίσως ήταν υπόχρεος και δεν είχε υποβάλει δήλωση. Αμέσως μετά ακολουθήθηκε η γνωστή πορεία». Είπε επίσης, πως ο κ. Χαρδούβελης είχε υποβάλει δήλωση το 2014 ως υπουργός Οικονομικών.
 Στο δικαστήριο κατέθεσε, ως μάρτυρας υπεράσπισης, ο εκπρόσωπος του Ποταμιού Δημήτρης Τσιόδρας, ο οποίος είπε πως το επίμαχο διάστημα που ο ίδιος ήταν προϊστάμενος του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, δεν υπήρξε καμία ειδοποίηση ότι «πρέπει να υποβάλουμε δήλωση "πόθεν έσχες"». Ο μάρτυρας διευκρίνισε: «Εγώ υποβάλλω δήλωση ως δημοσιογράφος».
 Ο Γκ. Χαρδούβελης ρωτήθηκε από τον πρόεδρο αν τον ενημέρωσε σχετικά ο προκάτοχος του στην θέση του συμβούλου και απάντησε: «Παραλάβαμε χάος. Μου ζήτησε ο κ. Παπαδήμος να αναλάβω και δέχθηκα. Δεν είχαμε καν τελετή παράδοσης και παραλαβής. Εγώ στην κυβέρνηση πήγα με διάθεση να βοηθήσω».
 Πρόεδρος: Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες.
 Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν σύμφωνη και με την πρόταση του εισαγγελέα, ο οποίος ζήτησε «να κηρυχθεί ατιμώρητος» ο κ. Χαρδούβελης καθώς «δεν υπήρχε δόλια προαίρεση, αλλά αμελής συμπεριφορά».    [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Δόλια προαίρεση και "σαφέστατη ενημέρωση" που αναφέρεται "ρητά και κατηγορηματικά στο νόμο" έχουν μόνο τα δεκαπεντάχρονα που κάνουν καταλήψεις στις αυλές των σχολείων... Εκεί ο "πέλεκυς πέφτει βαρύς"... Α ν ε λ έ η τ ο ς .... 
 Φυσικά ο Κος Χαρδούβελης αμέσως μόλις "ενημερώθηκε" (μετά από 3 χρόνια) κατατσακίστηκε να κάνει δήλωση...
  Άλλωστε ο Κος Χαρδούβελης ουδεμία σχέση είχε (ούτε έχει) με τον "άλλον" Κο Χαρδούβελη (τον φοβιτσιάρη) που "έκανε ότι έκαναν και οι άλλοι ... υπουργοί Οικονομικών"... «Τον Ιούνιο του 2012 φοβήθηκα και εγώ, όπως φοβήθηκε τότε όλη η Ελλάδα. Και εγώ όπως και πολλοί Έλληνες μετέφερα κάποια από τα χρήματα μου, για να μπορώ να συντηρήσω τα παιδιά μου, φοβήθηκα πως μπορεί να καταρρεύσει η χώρα» παραδέχτηκε, επαναλαμβάνοντας ότι «τα χρήματα είναι δηλωμένα και φορολογημένα». ... Ε Δ Ω  
 Επίσης ουδεμία σχέση (υποθέτω) έχει και με τον "άλλον Χαρδούβελη" που έκανε "επενδύσεις" σε παραθαλάσσια οικόπεδα του Δημοσίου... Ε Δ Ω  
 Τελικά τα τρία Χαρδούβελα έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία: 1. Δεν έχουν "δόλια προαίρεση".. 2. Αγαπάνε 'υπερβολικά τα παιδιά τους" όπως όλοι οι "υπουργοί"... 3. Δεν έχουν επαρκή ενημέρωση... 
και 4....  Έχουν "αμελή συμπεριφορά"... 


 Οπότε: Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες.... Ε Δ Ω  

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Μέρη που σας πληρώνουν για να ζήσετε εκεί


 Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τρόπους για να ταξιδέψουν ή να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, να εξερευνήσουν νέους τόπους και να υιοθετήσουν ένα νέο τρόπο ζωής. Για όσους επιθυμούν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, αλλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, υπάρχει μία άλλη επιλογή... Υπάρχουν χώρες που θα σας πλήρωναν για να μετακομίσετε εκεί...
 Δείτε ποιες περιοχές του κόσμου στηρίζουν όσους προχωρούν σε ένα νέο ξεκίνημα ζωής....ΕΔΩ

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Τελικά μήπως κερδίζονται όλα με τα χρήματα;


 Ήταν 7 Μαΐου όταν ο Βηματοδότης έκανε μία ευθεία επίθεση στην εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» και στον Βαγγέλη Μαρινάκη, τον «μέγα ζάπλουτο πρόεδρό τους».
 Αφορμή το γεγονός πως η «Ελευθερία του Τύπου» αντέγραψε τα ΝΕΑ τις καθημερινές και το Βήμα τις Κυριακές. «Ορισμένοι εκ των ανταγωνιστών μας δεν έχουν κανένα όριο, κανέναν φραγμό ή ενδοιασμό. Ειδικά οι Πειραιώτες δεν έχουν τον Θεό τους...» έγραφε στη σελίδα του ο Βηματοδότης στο σχόλιο με τίτλο «Προς Πειραιώτες». Και συνέχιζε:
«Κατηγορούν, οι αθεόφοβοι, τους απλήρωτους εργαζομένους του ΔΟΛ ότι, άκουσον- άκουσον, κάνουν αθέμιτο ανταγωνισμό στον μέγα ζάπλουτο πρόεδρό τους. Δικαίως πάντως αγανακτούν, γιατί απέτυχαν ως αντιγραφείς και έχασαν τη μάχη της κυκλοφορίας, παρά το διπλό σομπρέρο που φορούν».






































 Τώρα, πια, ο Βαγγέλης Μαρινάκης αγόρασε τον ΔΟΛ. Οπότε η κατακλείδα του κειμένου του Βηματοδότη μοιάζει πλέον εκτός τόπου και χρόνου και δεν ήταν διόλου προφητική: «Δεν κερδίζονται όλα με τα χρήματα, απαιτούνται και άλλες ιδιότητες...» έγραφε. Όντως; Είναι σίγουρος ακόμα;   [Πηγή: efsyn]



 ... Αντί σχολίου... 

  Χρέη: ΔΟΛ 243.000.000 ευρώ, Mega 200.000.000 ευρώ. Διαγωνισμός τηλεοπτικών αδειών: Οφελος για το Δημόσιο: 246.000.000. Εξαγορά ΔΟΛ: 22.892.600 ευρώ. Εξαγορά ακινήτων ΔΟΛ: 3.780.000.
 Οι τράπεζες είχαν ανακοινώσει στον Ιβάν Σαββίδη ότι δεν υπάρχει περίπτωση να «κουρευτούν» τα δάνεια του ΔΟΛ στο 70% με 80% που είχε προτείνει ο επιχειρηματίας.
 Τελικά με βάση τα χθεσινά ποσά εξαγοράς (28 εκατ. συν 3,7 εκατ.) το «κούρεμα» πραγματοποιήθηκε χωρίς «κιχ» (μέχρι στιγμής), τα εκατοντάδες εκατομμύρια δανείων έγιναν καπνός μαζί με τις οφειλές στους εργαζόμενους και ο ΔΟΛ αμόλυντος και άσπιλος παραδίδεται στον νέο ιδιοκτήτη του με μποναμά και το ποσοστό του υπερχρεωμένου Mega.



Ποιοι πλήρωσαν και πληρώνουν τα υπερ-δάνεια; Βρείτε το! Ο χρόνος μετράει από τώρα μέχρι και την επόμενη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.        [Πηγή: efsyn]...



Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το θάνατο του Μητσοτάκη


Το κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, με αφορμή το θάνατο του πρώην πρωθυπουργού και επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας σημειώνει πως το γεγονός «έχει γίνει αφορμή από το πρωί για μια τεράστια εκστρατεία "αγιοποίησης", "δικαίωσης" και "ηρωοποίησης" της ζωής και της πολιτικής του πορείας, από την πλευρά των καθεστωτικών κομμάτων και των αστικών μέσων μαζικής "ενημέρωσης"» που πρόκειται ουσιαστικά για μία «εκστρατεία άθλιας προσπάθειας δικαίωσης της βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκείται στην χώρα μας εδώ και δεκαετίες!»

Και συνεχίζει:

 "Ο Κ. Μητσοτάκης ήταν πάντα ο άνθρωπος για "όλες τις δουλειές" της άρχουσας τάξης. Αρχιτέκτονας της βρώμικης αποστασίας του '65, "γεφυροποιός" της χούντας με το βασιλιά και τον αστικό πολιτικό κόσμο, αρχιερέας του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού που έβαψε τα χέρια του με το αίμα του αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα ως ηθικός και πολιτικός υπεύθυνος της δολοφονίας του από τις ορδές των οπαδών του οννεδιτών το 1991.
 Ήταν αυτός που εισήγαγε για πρώτη φορά τη λέξη «λαθρομετανάστης» στον δημόσιο λόγο, που έστειλε φρεγάτες στον Κόλπο κάνοντας τη χώρα συνένοχη σε μια άθλια ιμπεριαλιστική εκστρατεία, που πριμοδότησε με κάθε τρόπο τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, ήταν ο πρωθυπουργός που είπε στα σώματα ασφαλείας «το κράτος είστε εσείς».
 Όσες αγιογραφίες κι αν του στήσουν, ο λαός θα τον θυμάται πάντα ως αποστάτη, ως έναν πολιτικό που μεταπήδησε από κόμμα σε κόμμα με βάση τις ορέξεις των ντόπιων και των ξένων αστικών τάξεων, θα θυμάται τον ρόλο του στα γεγονότα του 1989, θα θυμάται την θατσερική πολιτική του απέναντι σε όλους τους εργαζόμενους, ως συμμέτοχο στο σκηνικό διαπλοκής και διαφθοράς. Θα τον θυμούνται ιδιαίτερα οι ΕΑΣίτες που ανέτρεψαν την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας αλλά και οι νεολαίοι που πρωταγωνίστησαν στο πολύμηνο κύμα καταλήψεων σχολείων και πανεπιστημίων του 1990 – 91.
 Το γεγονός ότι σήμερα η νεοφιλελεύθερη πολιτική, την οποία με κάθε μέσο υποστήριξε ο Κ. Μητσοτάκης, έχει γίνει η εφαρμοσμένη πολιτική τόσο του δικού του κόμματος, της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τον δικαιώνει. Ίσα ίσα αποδεικνύει τη φτώχεια που θα είχε επιβληθεί εδώ και δεκαετίες αν ο εργαζόμενος λαός δεν είχε ανατρέψει τη λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων που είχε βάλει μπροστά.
 Όσες αγιογραφίες και αν του ετοιμάσουν, οι αγώνες που σφράγισαν την περίοδο της πρωθυπουργίας του θα επαναληφθούν θα συνεχιστούν και θα δικαιωθούν, μέχρι να τελειώσουμε και με αυτό το σύστημα που γεννάει Μητσοτάκηδες, μνημόνια, πολέμους και ρατσισμό." [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: "Καλός" πολιτικός, "βοήθησε πολύ" τον τόπο και τη "Δημοκρατία Τους"...  Έκανε "πολλά καλά" για το λαό.... Όπως π.χ. : "Το ξεβράκωμα των οδηγών ΣΕΠ στην Ομόνοια. Η απόλυση 8.500 εργαζομένων της ΕΑΣ σε μια νύχτα. Οι 18μηνες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, κατά της ιδιωτικοποίησης των λεωφορείων..." ... Ε Δ Ω 
Σε 10 χρόνια δε θα τον θυμάται κανένας, όπως και.. τη "Μακεδονία"... Ε Δ Ω  
Συνοπτικά.... : Ε Δ Ω 
Ηθικό δίδαγμα: Η ζωή συνεχίζεται όπως και το δούλεμα τύπου "ψιλό γαζί"...
 Τι δεν καταλαβαίνεις έρμο;;;  Ε Δ Ω                                                                                       [Κ.Φ.]

Λέω


Σωκράτης Μάλαμας ... Ε Δ Ω 

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Ο δυστυχής είμαι δούλος Έλλην


 "Θυμάμαι τον Μακρυγιάννη: «Τούτη την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι». Όχι ότι ο Μακρυγιάννης δεν είχε βάλει την κουτάλα του στο βάζο με το μέλι, αλλά έστω, παραδέχομαι το μέτρο και την ακρίβεια της κουβέντας του.
 Ακούω της ειδήσεις, παρακολουθώ τις συζητήσεις στη Βουλή, τις τηλεοπτικές κόντρες. Τούτη την πατρίδα, δεν την έχουν όλοι. Την έχουν μερικοί, παίγνιο, φέουδο, δοβλέτι, αποικία χρέους. Μερικοί, στη δημόσια σφαίρα, ζουν από την κρίση και μερικοί άλλοι—η περίφημη πλειοψηφία, τύραννος και τυραννούμενος μαζί— βασανίζονται παραδειγματικά.
 Και κάθε μέρα, μετά τους τίτλους τέλους των δελτίων και ενημερωτικών εκπομπών, όλοι είναι ευχαριστημένοι: οι οικοδεσπότες γιατί έβγαλαν άξια τον μισθό τους, και οι προσκεκλημένοι γιατί δικαιολόγησαν πράγματα που δεν δικαιολογούνται σε ένα ατελείωτο blame game, έναν πετροπόλεμο ευθυνών ο οποίος διαχέεται από την κορυφή προς τα κάτω: «τον τάπωσα», «τους τα είπα», «τα έχωσα» κ.λπ. μέχρι να φτάσουμε στα άκρως πολιτικά θέματα «της γραβάτας» και του «too good to be true».
 Η Ελλάδα δεν είναι μία∙ είναι πολλές Ελλάδες –καλές και κακές. Και η Ευρώπη, ομοίως, είναι πολλές Ευρώπες. Οι κουβέντες, είναι αποσπασματικές και ατελείς. Ποτέ δεν θα πιάσουν την πραγματικότητα παρά μόνον ένα μέρος της. Οι συνειδήσεις είναι πιο δύσκολες και πιο αδιαφανείς. Και τα βιώματα, αυτό που λέμε καθημερινότητα, είναι ό,τι ξέρουμε.
 Είναι αυτό που θα πρέπει να αλλάξει —και είναι το πιο δύσκολο. Να αλλάξει η δική μας στάση. Μερικοί δεν μπορούν να αλλάξουν γιατί δεν θέλουν. άλλοι, γιατί απλώς είναι ανήμποροι. Στους τελευταίους δεν μπορείς να λες ότι «δεν φταίω εγώ που σου κόψανε τη σύνταξη»∙ ούτε μπορείς να λες στον ζητιάνο «σα δε ντρέπεσαι να κάνεις ανέντιμη ζητιανιά, αφού είσαι εις θέση να εργαστείς», γιατί ο επαίτης μπορεί να σου πει ότι, απλά, δεν βρίσκει κάπου να εργαστεί.
 Η απόσταση από το «ζητάω χρήμα και όχι συμβουλές» έως την έμμονη κατάσταση μιας ολόκληρης πολιτικής τάξης που λάτρεψε το χρέος και που από δημόσιο –προκειμένου να αποτινάξει τις δικές της ευθύνες— το μετατρέπει σε ιδιωτικό είναι μεγάλη και ξεπερνάει την φαντασία του απατεώνα του 1920 Ταρλς Πόντζι.
 Και η λογική «σας δανείζουμε υποχρεωτικά για να μας δώσετε πίσω αυτά που μας χρωστάτε, αλλά κρατάμε το προνόμιο να κάνετε ότι θέλουμε και να αλλάζουμε τους όρους των συμφωνιών όποτε εμείς θέλουμε και να σας δίνουμε δανεικά όποτε και αν θέλουμε» απέχει πολύ από αυτά που θεωρούνται fair play και έμπρακτη αλληλεγγύη.
 Και αυτό θα πρέπει να αλλάξει στο επίπεδο της πολιτικής. Και στο επίπεδο της πολιτικής, υπάρχουν οι παρατάξεις που δουλεύουν μεν για την αυτοσυντήρησή τους η οποία, όμως, έρχεται από την χειροπιαστή πραγμάτωση του summum bonum, του κοινού καλού. Έχει σημασία η κατεύθυνση, αν θέλουμε να μιλήσουμε σε επίπεδο θεωριών ή ιδεολογικών τοποθετήσεων, αλλά αυτή την στιγμή έχει μεγαλύτερη σημασία η γάτα να πιάνει το ποντίκι. Και η πολιτική τάξη στην Ελλάδα θρέφει το ποντίκι, μολύνοντας την κοινωνία.
 Θυμάμαι περίπου τις κουβέντες με τις οποίες ο Καμύ έκλεινε τον «Επαναστατημένο άνθρωπο»: «Το μυστικό της Ευρώπης είναι ότι πλέον δεν αγαπά τη ζωή». Αλλά αυτή η παραδοχή είναι ζοφερή, όπως και ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν μπορεί ούτε θέλει να σωθεί.
 Οι σωτήρες, έχουν τελικά βγαλμένα τα μάτια τους και δεν βλέπουν. Σβήνουν τη χαρά από τα ταμπλό και ασκούνται σε απάνθρωπες τελετουργίες με κόκκινες γραμμές και ημερομηνίες λήξεως. Όμως, είναι διαφορετικός ο πολιτικός χρόνος για τη Γαλλία, τη Γερμανία, και διαφορετικός για την Ελλάδα.
 Και που βρίσκεται τελικά η σωτηρία; Πού πάει το ζεστό δημοσιονομικό χρήμα; Για ποιον είναι; Με τη φωνή του εθνικού ήρωα, ποιητή και Ηπειρώτη πρόσφυγα πολέμου Κ. Δ. Κρυστάλλη:
" Όχι! Μοι απαντούν, όσοι καταδέχονται να με ακούσουν και να μοι ομιλώσι. Όχι! Δεν είναι δια σε τα χρήματα του Έθνους, είναι δια τα στόματα των ελεύθερων Ελλήνων, των υποστηρικτών των Βουλευτών, των Κομμάτων, των Καταστροφέων του Έθνους. Κι εγώ; Ο δυστυχής είμαι δούλος Έλλην, ξένος δηλαδή ενταύθα υπολογιζόμενος, και μόνος, άνευ ουδενός να με οδηγεί εις τον έναν και εις τον άλλον"
 Αυτή είναι η κουβέντα: άνευ ουδενός, εις τον ένα και τον άλλον. «Εις τας χείρας του τυχόντος», όπως είχε πει και ο Παπαδιαμάντης –δηλαδή το ελλείπον δικό μας σχέδιο. Βέβαια, ούτε ο Κρυστάλλης ούτε ο Παπαδιαμάντης ζουν για να δουν ότι ο δούλος άντεξε όλες τις υπερβολικά άδικες πράξεις.
 Έκανε υπομονή, όπως έλεγε ο Καμύ, αλλά απωθώντας τες ίσως μέσα του∙ «αλλά μια και σώπαινε, συνέχισε να δείχνει περισσότερο ενδιαφέρον για τα άμεσα συμφέροντά του, παρά για τη συνειδητοποίηση του δικαιώματος της ελευθερίας του».  [Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Γιατί τα δυστυχισμένα ζευγάρια δε χωρίζουν;


 Άρθρο του David Ludden, καθηγητής γνωστικής ψυχολογίας

 Για τους περισσότερους ανθρώπους, ο γάμος πρόκειται για μια ευχάριστη και δοτική εμπειρία. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουμε ζευγάρια που είναι βαθύτατα δυσαρεστημένα με τον γάμο τους, αλλά παρόλα αυτά μένουν μαζί. Οπωσδήποτε θα υπάρχουν κάποιοι λόγοι που αυτοί οι δυστυχισμένοι άνθρωποι δεν απελευθερώνονται, δε λήγουν τη σχέση τους και δεν προχωρούν με τις ζωές τους. Αλλά οι ψυχολόγοι ακόμα προσπαθούν να κατανοήσουν το γιατί κάποια δυστυχισμένα ζευγάρια χωρίζουν, ενώ άλλα συνεχίζουν να μένουν μαζί.
 Η επιστήμη των σχέσεων χαρακτηρίζεται κυρίως από τη θεωρία της αλληλεξάρτησης, που αναπτύχθηκε από τους κοινωνικούς ψυχολόγους Harold Kelley και John Thibaut πριν από μισό περίπου αιώνα. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ο κάθε σύντροφος αξιολογεί την ικανοποίηση από τη σχέση του, υπολογίζοντας τόσο το κόστος, όσο και το όφελος. Όσο τα αντιλαμβανόμενα οφέλη υπερβαίνουν το κόστος, είμαστε ευτυχισμένοι μέσα στη σχέση μας.
 Επιπροσθέτως, χρειάζεται να έχουμε υπόψη μας ότι οι σχέσεις δεν αποτελούν παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος. Αν εγώ έχω μόνο μήλα και εσείς μόνο πορτοκάλια, το ένα από τα μήλα μου αξίζει πολύ περισσότερο για εσάς απ’ ότι σε εμένα και το αντίθετο συμβαίνει για μένα με τα πορτοκάλια σας. Με τον ίδιο τρόπο, δίνουμε στο σύντροφό μας αυτό που θέλει και ως αντάλλαγμα εκείνος ικανοποιεί τις ανάγκες μας. Αν διαπραγματευτούμε σοφά αυτές τις ανταλλαγές, και οι δύο θα νιώσουμε ότι έχουμε αποκτήσει περισσότερα απ’ όσα έχουμε δώσει.


 Η ικανοποίηση από μια σχέση συχνά οδηγεί στην αφοσίωση, σύμφωνα με την θεωρία της αλληλεξάρτησης. Πιο συγκεκριμένα, οι σύντροφοι νιώθουν δεσμευμένοι και αφοσιωμένοι στη σχέση τους υπό τις ακόλουθες συνθήκες:

• Έχουν ήδη επενδύσει πολλά στη σχέση και αυτό τους δίνει την αίσθηση ότι ο γάμος τους έχει κάποια αξία.

• Δεν βλέπουν καμία άλλη βιώσιμη εναλλακτική, που να είναι καλύτερη από την τρέχουσα σχέση τους.

• Προς το παρόν νιώθουν ικανοποιημένοι με τη σχέση τους.

 Η ικανοποίηση από μια σχέση εξαρτάται από την αντίληψη ενός πλέγματος οφελών, αλλά πιο πρόσφατα οι ερευνητές έχουν επίσης αρχίσει να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο των προσωπικών κριτηρίων (standards). Στον σύγχρονο Δυτικό πολιτισμό, οι άνθρωποι επιθυμούμε οι σύντροφοί μας να εκπληρώνουν το ιδανικό της αδελφής μας ψυχής, του άλλου μας μισού, πλήρως εναρμονισμένου με τις ανάγκες μας. Θέλουμε να είναι και εραστές αλλά και φίλοι μας.
 Δε βλέπουν όλες οι κοινωνίες τις ερωτικές σχέσεις με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα, οι Γιαπωνέζες συχνά λένε ότι θέλουν ο σύζυγός τους να είναι «υγιής και εκτός σπιτιού». Όσο εκείνος φέρνει τα χρήματα κάθε μέρα στο σπίτι, δεν νοιάζονται και τόσο για το τι κάνουν εκτός αυτού. Και εκείνες θέλουν την ελευθερία τους χωρίς την ανάμιξη του συζύγου. Και όταν ο γάμος κανονίζεται από τους γονείς, θεωρείται περισσότερο ως μια αυστηρά οικονομική σχέση, παρά ένα ζήτημα καρδιάς.


 Στο ίδιο πνεύμα, τα ζευγάρια των δυσλειτουργικών σχέσεων μπορεί να μένουν μαζί απλά επειδή τα στάνταρ τους είναι χαμηλά. Για παράδειγμα, αν είχατε μεγαλώσει σε μια οικογένεια, όπου η κακοποίηση και η παραμέληση αποτελούσαν τη νόρμα, ίσως να υποθέτατε ότι όλες οι σχέσεις λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Κι αν είχατε χαμηλή αυτοεκτίμηση, ίσως να θεωρούσατε ότι αξίζετε αυτό το είδος κακομεταχείρισης από το/τη σύντροφό σας.
 Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ζευγάρια είναι πραγματικά δυσαρεστημένα με τις σχέσεις τους και όμως παραμένουν σε αυτές. Η εξήγηση αυτής της κατάστασης είναι ένα πρόβλημα όμως για την θεωρία της αλληλεξάρτησης με την τρέχουσα μορφή της. Σε ένα πρόσφατο άρθρο, ο ψυχολόγος Levi Baker και οι συνεργάτες του μας άνοιξαν ένα νέο δρόμο προς την κατανόηση του κινήτρου που κρύβεται πίσω από τη διατήρηση μιας δυστυχισμένης σχέσης.
 Συγκεκριμένα, οι ψυχολόγοι εδώ τονίζουν ότι ακόμα και οι καλύτερες σχέσεις έχουν κάποιες δυσκολίες. Η αλλαγή καριέρας, μια αρρώστια, ακόμα και η γέννηση ενός μωρού μπορεί να αποτελέσουν στρεσογόνους παράγοντες σε μια σχέση, οι οποίοι θα μειώσουν το επίπεδο ικανοποίησης και για τα δύο μέρη. Κι όμως, το ζευγάρι θα παραμείνει αφοσιωμένο στη σχέση, αποφασισμένο να ξεπεράσει την κάθε δυσκολία.
 Σύμφωνα με αυτούς τους ερευνητές, η αφοσίωση δε βασίζεται στο τρέχον επίπεδο ικανοποίησης από τη σχέση, όπως προβλέπει η θεωρία αλληλεξάρτησης. Εξαρτάται από την προσδοκώμενη ικανοποίηση που ο/η σύντροφος θα λάβει στο μέλλον. Με άλλα λόγια, τα άτομα που παραμένουν δεσμευμένα, το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι η ποιότητα της σχέσης τους θα βελτιωθεί με τον καιρό. Επομένως, μένουμε σε μια σχέση επειδή ελπίζουμε σε μια καλύτερη μελλοντική σχέση, αφού οι δυσκολίες περάσουν.
 Απ’ αυτή την άποψη, το τρέχον επίπεδο ικανοποίησης δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον λόγο της δέσμευσης και της αφοσίωσης στη σχέση. Αλλά μάλλον υποδεικνύει το αν υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να αναγνωριστούν. Εκείνο το δυσάρεστο συναίσθημα μας λέει ότι πρέπει να δουλέψουμε περισσότερο για τη σχέση μας και όχι απλά να βρούμε τρόπο να φύγουμε από αυτή. Και αυτή η ενασχόληση με τη βελτίωσή της είναι που θα ενισχύσει και τις θετικές προσδοκίες για μελλοντική ευτυχία, που με τη σειρά της θα αυξήσει το βαθμό αφοσίωσης.
 Από την άλλη πλευρά, πρέπει να εξετάσουμε το θέμα και πέρα από το δυτικό αυτό πρότυπο της ιδανικής ένωσης με το άλλο μας μισό, πάνω στην οποία δουλεύουμε. Ο γάμος και η συμβίωση παραμένουν ακόμα βασικές οικονομικές συμφωνίες για την ανατροφή μιας οικογένειας. Τέτοια ζευγάρια βρίσκουν λύσεις όπως ξεχωριστά υπνοδωμάτια και τραπεζικούς λογαριασμούς, επειδή θεωρούν οτι η επιλογή του διαζυγίου και ο διαχωρισμός των παιδιών ανάμεσα σε δύο σπίτια είναι το χειρότερο σενάριο.


 Οι θρησκευτικές στάσεις σχετικά με το διαζύγιο παίζουν επίσης έναν σημαντικό ρόλο. Αν χωρίσω, η θρησκευτική μου κοινότητα μπορεί να με αποκλείσει, ίσως χάσω την κοινωνική στήριξη από τους συνανθρώπους μου. Ή θα νιώθω τόσες τύψεις και ενοχές με την πράξη μου, που δεν θα μπορώ να ζω έτσι. Και πάλι εδώ, η απόφαση δε βασίζεται στις παρούσες συνθήκες, αλλά περισσότερο στο τι αναμένεται να συμβεί στο μέλλον.
 Μόλις γίνει ξεκάθαρο ότι δεν θα είναι ευτυχισμένοι για πάντα μέσα σε μια σχέση, οι άνθρωποι αξιολογούν τις προοπτικές τους για το μέλλον. Αν πιστέψουν ότι θα βρουν κάτι καλύτερο, μάλλον θα φύγουν από μια δυστυχισμένη σχέση. Ίσως αυτός να είναι κι ο λόγος που τα νεαρά ζευγάρια χωρίζουν πιο εύκολα· νιώθουν ότι εκεί έξω υπάρχουν ακόμα πολλές ευκαιρίες.
 Όμως όταν οι άνθρωποι δεν οραματίζονται κάποιο εναλλακτικό ιδανικότερο σενάριο, παραμένουν σε μια δυστυχισμένη κατάσταση και προσπαθούν να βρουν τα καλά μέσα από αυτή ή δουλεύοντας πάνω σε αυτή. Αυτά τα ζευγάρια βρίσκουν τρόπους να αμβλύνουν τις διαμάχες και τις συγκρούσεις μεταξύ τους. Μπορεί να λαμβάνουν λίγη ικανοποίηση και χαρά από τη σχέση τους, αλλά δεν περιμένουν και κάτι άλλο. Και αρκετοί, ίσως οι περισσότεροι, λαμβάνουν αρκετή χαρά και ικανοποίηση από τις φιλίες τους ή από άλλες δραστηριότητες στη ζωή.
[Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Αυτοί που κατασκευάζουν τρομοκράτες


 "Το αδιανόητο και το φρικώδες κατάντησαν καθημερινότητα -ποιος περίμενε ότι η ανθρωπότητα θα έφτανε σε τέτοιο εκφυλισμό, ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που δεν σέβονται και δεν αγαπούν τη ζωή, ότι είναι δυνατό ο ένας να αφαιρεί τη ζωή του άλλου λόγω ιδιοτελών, θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών (;) και άλλων χθαμαλών συμφερόντων.
 Σε τίποτα δεν θωράκισε το σκοτεινό μύχιο η παιδεία και ο πολιτισμός και ας επαιρόμαστε για την εξέλιξη τάχα του ανθρώπινου είδους, για την επικράτηση της λογικής, για τους διαφωτισμούς και λοιπά.
 Ξεπερνά κάθε αρρωστημένη φαντασία η απόφαση-πράξη κάποιου ή κάποιων να προβούν σε μαζικές δολοφονίες, νεαρών μάλιστα υπάρξεων (γιατί αυτό πονάει πιο πολύ -όταν οι γονείς θρηνούν παιδιά) επειδή και μόνο κάποιοι το αποφάσισαν σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να γίνεται ένα χρέος (;).
 Μπορεί οι «δημοκρατίες» μας να φαίνονται οιονεί ολοκληρωτικά καθεστώτα με τόσες κοινωνικές ανισότητες και χάος ανάμεσα σε ευνοημένους και δυστυχισμένους, πιθανώς να προκαλούν οργή και να καλλιεργούν το μίσος αυτές οι ανισότητες αλλά δεν αντιμετωπίζονται η κρατική αυθαιρεσία και η βία των εξουσιών με αίμα αθώων.
 Ίσως να είχε δίκιο ο Λατίνος Τερέντιος (επηρεασμένος από γνώμη του δικού μας Μένανδρου) ότι τίποτα το ανθρώπινο δεν του ήταν ξένο -λες και ο άνθρωπος είναι σαν τη φύση, που αδιαφορεί για το κακό και την ανηθικότητα.
 Αφού, λοιπόν, το ανθρώπινο είδος είναι ικανό να κάνει τα πάντα, κάπως αλλιώς πρέπει να θωρακιστεί η ανθρωπότητα απέναντι στη φρίκη αυτή -το πώς είναι θέμα των ίδιων των κοινωνιών που ανέχονται τέτοιες διεστραμμένες εξουσίες (διότι αυτές είναι κυρίως υπεύθυνες για τις αντιανθρώπινες πράξεις και όχι τόσο ο φανατισμός αγράμματων και φανατικών θρησκόληπτων -οι ακραίες αυτές πράξεις οργανώνονται με λογική, όχι με συναίσθημα· αρκεί να θυμηθεί κανείς τον Χίτλερ και τους συνεργάτες του με πόση λογική οργάνωση ταπείνωσαν την έννοια άνθρωπος, με πόση ευσυνειδησία εξευτέλισαν το ανθρώπινο σώμα).
 Είμαστε καταδικασμένοι να οδηγηθούμε στον αφανισμό μας ως είδος; Ποιος ξέρει...
 Τουλάχιστον έχουμε πειστεί ότι δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, ότι η κακιά στιγμή καραδοκεί, ότι είμαστε υποψήφια θύματα, ειδικά όταν οι εξουσίες είναι ανέλεγκτες και οι κοινωνίες αλληλοσπαράσσονται χωρίς να μπορούν να δουν την πηγή του κακού αλλά και αν το βλέπουν αδυνατούν να το αποτρέψουν.
 Ο δυτικός πολιτισμός κινδυνεύει από την αλαζονεία του -υπεύθυνος ούτως ή άλλως για στυγερά αποικιοκρατικά εγκλήματα- και βεβαίως παρασύρει όλον τον πλανήτη· η φρίκη έχει εξαπλωθεί.
 Οι ηγεσίες βέβαια επιρρίπτουν τις ευθύνες σε τρομοκράτες και εχθρούς τάχα της ανθρωπότητας· λησμονούν εύκολα το παρελθόν αλλά και το παρόν, τις τεράστιες ευθύνες τους, την εγκληματική πολλές φορές πολιτική τους.
 Δεν γεννιέται κανείς τρομοκράτης, γίνεται, κατασκευάζεται, κάποιοι τον κατασκευάζουν και εκεί πρέπει να στραφούν όσες προσπάθειες τυχόν γίνουν για την εξάλειψή του.
 Ποιοι είναι οι κατασκευαστές τρομοκρατών είναι εύκολο να το συμπεράνει κανείς. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζονται..."  [Πηγή: efsyn]

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Η τρόικα των αγγέλων


Εμμανουήλ Πάππος - Σωκράτης Μάλαμας ... Ε Δ Ω 

Global rich list: Πόσο "πλούσιος" είσαι;


 Μία "φιλανθρωπική" ομάδα στη Μεγάλη Βρετανία, η Care International, έφτιαξε ένα λογισμικό, το Global rich list ,  που σας κατατάσσει οικονομικά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο... !!!
 Πώς λειτουργεί; Απλά πληκτρολογείτε το ετήσιο εισόδημα σας χωρίς τελείες και κόμματα, προσθέτοντας στο τέλος τη λέξη euro για να γίνει αυτόματα η μετατροπή σε $... Π.χ. γράφετε 6000euro και πατάτε "δείτε τα αποτελέσματα" (SHOW MY RESULTS).... Και τότε τα βλέπετε, αλλά το τι καταλαβαίνετε είναι άλλο ζήτημα αφού αυτό εξαρτάται από την "οπτική γωνία" και την "αντιληπτική ικανότητα" του "βλέποντος"....
 Έτσι, εάν ο "βλέπων" ανήκει στο κοπάδι των "οραματιστών" της αχαλίνωτης και καλπάζουσας  ιλιγγιωδώς ανάπτυξης, τότε αισθάνεται πανευτυχής, αφού με 1.800€ ΕΤΗΣΙΟ εισόδημα (150€ το μήνα) ζει καλύτερα απ' τον "Θηβαίο" και ανήκει στο 41,77% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, όπως ολοκάθαρα φαίνεται στο παραπάνω διάγραμμα...!!!
 Αυτός ο "βλέπων" συντάσσεται άνετα με τον καθηγητή Κο Κρεατολιά, με τους σοσιαλΗστάς και τα "ανάμεικτα" παρασκευάσματα τύπου ΣαμαροΒενίζελων ή ΓαποΚαραμάν ή ΛεβεντοΜίχαλους... Θεωρεί ακροαριστερούς (άνετα) τα Τσιπροειδή και "αντιστασιακούς" (άνετα φυσικά) τους ΚουλοΆδωνες....  
 Αν ο "βλέπων" βρίσκεται εκτός στάνης, τότε είναι δυστυχής, αφού αντιλαμβάνεται άμεσα ότι ο πάτος της ξεφτίλας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΟ....
 Δείτε λοιπόν αυτή τη "λίστα", μπείτε στη σειρά και... περιμένετε τη "σειρά" σας... Η "ανάπτυξη" θα σας βρει.... Καλή διασκέδαση....  Global rich list   ...                                                      [Κ.Φ.]

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Οδοιπορικό σε άγνωστες αρχαίες πόλεις

 Αναρτήθηκε  στον κόμβο του Υπουργείου Πολιτισμού, με πρωτοβουλία του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών, ο Αρχαιολογικός Άτλαντας που προσφέρεται για αρχαιολάτρες, ερευνητές, αρχαιολόγους και όσους επιθυμούν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους...
Ηλεκτρονική Δ/νση  ΕΔΩ 

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Παραβάτης


Μάλαμας - Υφαντής .... Ε Δ Ω 

Απ' το "Μολών λαβέ" στο "Τουρλών λαβέ"


"Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «Μολών λαβέ» είναι η πασίγνωστη ιστορική φράση του Λεωνίδα, βασιλιά των Σπαρτιατών η οποία δόθηκε σε απάντηση των κηρύκων του βασιλιά των Περσών Ξέρξη, όταν αυτός ζήτησε την παράδοση των όπλων των αμυνομένων Ελλήνων στο στενό των Θερμοπυλών.
 Η απάντηση «μολών λαβέ» (=«αφού / εφόσον έρθεις, πάρ'τα» ή κατά την πιο γνωστή μετάφραση «έλα να τα πάρεις») φαίνεται πως εξόργισε τον Πέρση ηγεμόνα που διέταξε, αμέσως μετά, να ξεκινήσει η ιστορική μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Η φράση παραδίδεται από τον μεταγενέστερο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο, στο έργο του Ηθικά (κεφάλαιο Αποφθέγματα Λακωνικά, Λεωνίδας Αναξανδρίδου, απόφθεγμα 11).[1]
 Η απάντηση εκείνη έμεινε αθάνατη στην παγκόσμια ιστορία, χαρίζοντας στον Λεωνίδα υστεροφημία ως πρότυπο γενναιότητας, θεματοφύλακα πάτριων αρχών, νόμων και καθήκοντος."     [Πηγή: el.wikipedia]


 Από τότε πέρασαν μόνο 2.417 χρόνια και φτάσαμε στο σήμερα...
 Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση "Μολών λαβέ" αντικαταστάθηκε απ' την "σύγχρονη" νεοελληνική ρηματική φράση "Τουρλών λαβέ", πασίγνωστη απ' το πρωτοφανές τούρλωμα των Νεοελλήνων "ηγετών" μπροστά στα "αναπτυγμένα Ευρω-πέη"...
 Δεν είναι μια απλή ρηματική φράση, είναι ένας "σύγχρονος, αναπτυγμένος, τρόπος ζωής"...
 Οι Νεοέλληνες "ηγέτες", αυτά τα "κοντά ανθρωπάκια", οδηγούν τον ελληνικό λαό στην απόγνωση και στα όρια της τρέλας, προτείνοντάς του ως "μοναδικό τρόπο ζωής" το τούρλωμα...
 Σημίτια, χοντροΚαραμανλάκια, Γαπάκια, Σαμαροβενίζελα, ΤσιπροΚαμμένα, ΑδωνοΚουλοsiemenάκια κι ένα σωρό παρόμοια Κατρούγκαλα, δεν αυτοχρίστηκαν ηγετοσωτήρες, αλλά 'εκλέχτηκαν" απ' τον "Νεοελληνικό λαό" που προφανώς θαμπώθηκε απ' τα "καθρεφτάκια και τα μεταξωτά φύκια" που του έταξαν τα Ευρω-πέη...


 Έτσι οι ηγετοσωτήρες " βρήκαν γόνιμο έδαφος να σπείρουν όλες τις μαλακίες που μπορεί να σκεφτεί το πιο άρρωστο μυαλό... Για μια χούφτα κωλοευρώ τα παρέδωσαν όλα... Οδηγούν τη χώρα και το λαό στην απόλυτη εξαθλίωση..
 Π.χ... Το 2010 τουρλώθηκαν κανονικά και "ψήφισαν" τα εθνοσωτήρια μέτρα που θα εφαρμόζονταν το 2012 και θα έφερναν την "ανάπτυξη".. Το 2012 καθυστέρησε η ανάπτυξη και ξανατουρλώθηκαν κανονικά ψηφίζοντας το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2014 και θα υποδεχόταν την καλπάζουσα ανάπτυξη... Το 2015 η ανάπτυξη "παραδόξως;;" δεν κάλπασε και ξαναματατουρλώθηκαν κανονικά και ψήφισαν νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2017 που θα ερχόταν σίγουρα η ανάπτυξη... Αλλά δεν ήρθε... Έτσι το 2017, (παλιά μας τέχνη κόσκινο) ξαναμαναματατουρλώθηκαν και ψήφισαν το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοστεί το 2019 που θα φέρει ο Σόιμπλε την ιλιγγιώδη ανάπτυξη....
 Αν λάβουμε υπόψη μας ότι το "νέο μείγμα μέτρων" κάθε φορά είναι η μείωση μισθών και συντάξεων και φόροι αφόρητοι ακόμα και στα σκατά που είχαν μείνει αφορολόγητα από την εποχή του Σουρή, τότε αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της απύθμενης ηλιθιότητας...  Πιο ηλίθιος πεθαίνεις....


 Απ' τα κατά συρροή τουρλώματα των ηγετοσωτήρων μας τα "στενά των Θερμοπυλών" έγιναν απέραντη πεδιάδα όπου προελαύνουν τα Ευρω-πέη μαζί με την "ανάπτυξη"...
 Οι "πάτριες αρχές" οι "νόμοι" και το "καθήκον" εξαφανίστηκαν από το ελληνικό λεξιλόγιο και αντικαταστάθηκαν από άλλες "ανώτερες" όπως... Ανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών, παραγραφή ευθυνών, διαγραφή χρεών, ατιμωρησία λαμογιών, τούρλωμα...
 Μ' αυτόν τον απλό τρόπο, πέταξαν τη χώρα και το λαό στο "σπιράλ του θανάτου" και επιμένουν με απύθμενο θράσος να πανηγυρίζουν....                                                               [Κ.Φ.]
  

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Απαγορεύεται η Άνοιξη!


 Περασμένα μεσάνυχτα, με τα μάτια μισάνοιχτα. Καταπίνει την υγρασία το σκοτάδι, κυλούν γοργά στο κοντέρ του μυαλού οι σκέψεις και τα χιλιόμετρα. Η νύχτα, ανυποψίαστη για όσα διαδραματίζονται στη γυμνή αγκαλιά της, έρπει γοργά στο αύριο, σαν φαντάρος σε βραδινό καψόνι. Παθιάζεται να κυριαρχήσει στη μέρα, μα δεν μπορεί. Ακόμη και η ώρα, που έχει αλλάξει σε «εαρινή», δεν προοιωνίζει άνθιση των προσδοκιών.
 Η ένδεια των ηγετών, η φτώχεια της γόνιμης σκέψης, η μιζέρια της ανάκαμψης. Μέρες καυτές σαν τις καθημερινές ανάγκες επιβίωσης μα βραδιές αδυσώπητα σκοτεινές και κρύες, σαν να μην προσμένουν ξημέρωμα.
 Μια Ελλάδα σε κινηματογραφικό φιλμ νουάρ με κακοπαιγμένους τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Άνθρωποι-φιγούρες του βωβού κινηματογράφου με τη ζωή τους αλωμένη και τις ανάγκες τους ζαλωμένες στους ώμους, σαν φόρτωμα ξύλα.
 Εμποδισμένη μοιάζει η Άνοιξη σ’ αυτόν τον τόπο των βωμών και των ανεστίαστων εστιών. Αφίχθη ως πρόσφυγας σε μέρος άξενο κι αντί να της ανοίγουν το δρόμο παιδιά με λουλουδιασμένα χαμόγελα, την προσεγγίζουν αρσενικές εταίρες να την ορίσουν ως χρονοδιάγραμμα για μια ατέρμονη διαπραγμάτευση…
 Ο χειμώνας και η νύχτα της πατρίδας σε πλήρη επικυριαρχία της ανοιξιάτικης εποχής. Ξεπαγιασμένες ψυχές, κοκαλωμένη οικονομία, εργασιακός παγετός, μαύρα σύννεφα οι σκέψεις, χαλάζι οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί, βροχή τα προβλήματα, καταιγίδα η καθημερινότητα, καταχνιά το μέλλον. Με μια Πρωτομαγιά που ξεχάσαμε το νόημά της. Της φορέσαμε λουλουδάτα στεφάνια, για να κρύψουμε τα θανατερά αγκαλιάσματα στα δικαιώματα που κάποιοι -με αγώνα και αίμα- είχαν διασφαλίσει για μας. Κι εμείς, τα παραδώσαμε αμαχητί…
«Απαγορεύεται η Άνοιξις» στων υπερχρεωμένων τους τόπους. Άλας πικρό έχουν σπείρει οι ιθύνοντες στων παιδιών μας τις στράτες, για να ξεστρατίζουν ανεμπόδιστα, ως σύγχρονοι γκασταρμπάιτερ. Με αλάτι χοντρό γέμισαν τις φράσεις τους οι γεροντότεροι κι άρχισαν να πυροβολούν την εξουσία, ρουφώντας με θυμό την αγανάκτησή τους κι ένα ποτήρι κρασί… Ψωμί κι αλάτι μοιράζονται με αλληλεγγύη οι χαμένοι, οι καημένοι, οι παραδαρμένοι, οι παροδηγημένοι. Δεν έχουν κι άλλο τι…
Κατάντια. Κρίση και διεθνείς επικρίσεις. Η φαιά γείτων να παραδέρνει και να αλυσοδένεται ακόμη μια φορά. Η Ελλάδα παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις στα Βαλκάνια μα και τα Μικρασιατικά παράλια, σαν κάτι γριές στο κατώφλι που βλέπουν τη γειτόνισσα να μεταφέρεται αιμόφυρτη με το φορείο κι αυτές ξορκίζουν το Χάροντα με σταυροκοπήματα και τρία φτυσίματα στον κόρφο.
 Σαν κορίτσι που κάθεται δίπλα σε φωτιά αναμμένη σε παραλία κι οι λάμψεις φεγγοβολούν στο πρόσωπό της, μοιάζει φέτος η Άνοιξη. Ρακένδυτη και φτωχή, με την ομορφιά της απλότητας. Έτοιμη να σκαρφαλώσει στα δέντρα που με το άγγιγμά της τα χει λουλουδιάσει. Σαν να θέλει να φτιάξει ξυπόλητα τάγματα που θα αναμετρήσουν τις δυνάμεις τους με πετροπόλεμο. Θα σπάσουν τα τζάμια στα πορτοπαράθυρα της εξουσίας και θα κλέψουν ελπίδες…
 Τα παραμύθια για την Ελλάδα μπορεί και να τέλειωσαν. Οι παραμυθάδες ωστόσο, καλά κρατούν κι ας λέμε πως δε μας αποκοιμίζουν πια. Σαν μικρά παιδιά, κρατάμε στη χούφτα πολύτιμες εικόνες από τις αφηγήσεις  των γιαγιάδων για εαρινές νεράιδες. Προσμένοντας εις μάτην να πάρουν τη λαλιά από τους προύχοντες και να τη δώσουν σε κείνους που κάτι έχουν να πουν γι’ αυτόν τον τόπο…
 [Πηγή; efsyn]

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Εργατική Πρωτομαγιά


1886 Σικάγο (1η Μαΐου) :... Χιλιάδες εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν με αιτήματα: "Οχτώ ώρες δουλειάς, οχτώ ώρες ανάπαυση και μόρφωση, οχτώ ώρες ύπνο"... Στην πλατεία Χεϊμάρκετ κι ενώ ο Όγκαστ Σπάις μιλούσε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο Διοικητής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση και ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά όμως).... μια βόμβα σκάει μέσα στο πλήθος... Η Αστυνομία πυροβολεί άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις και το αίμα βάφει το πλακόστρωτο της πλατείας... Ακολουθεί μια κόλαση, η προβοκάτσια ήταν καλά στημένη. "Αίμα τώρα!", ωρυόταν την επόμενη μέρα ο Τύπος. "Κρεμάστε τους πρώτα και ύστερα δικάστε τους" !!!!!
 Αναρωτιέμαι απλά: Ο Τύπος; Ποιος Τύπος;;; Οι Κλώνοι του Πρετεντέριους και της Σπυράκιους;;;; Οι εκπρόσωποι της  φυλής των Ρουφιάνιους Ποντίκιους Γιδοπροβάτιους;;;
 Απολογία του Όγκαστ Σπάις, στη δίκη των εργατών ηγετών της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886... "Αν σας περνάει η ιδέα, στα σοβαρά, πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών, που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε μα την αλήθεια, πτωχοί τω πνεύματι. Να περιμένετε το τέλος. Αν δεν το περιμένετε εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, δίπλα σας, πάνω σας, απ' όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε, αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε. Θα 'ρθει μια εποχή που η σιωπή μας στον τάφο θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα"....
Αποτέλεσμα: Οι εργάτες κατέκτησαν το οχτάωρο! Οι αποδοχές τους αυξήθηκαν! Οι αγώνες και οι θυσίες τους δικαιώθηκαν!
Δικαιώθηκαν;
...2014, 2015, ..., 20017... 20ΧΧ.. Εδώ και Τώρα: Δες από την ίδια τη ζωή σου. Είσαι ο σκλάβος του 21ου αιώνα...
 Νόμοι τερατουργήματα που μας πάνε αιώνες πίσω, ανεργία στα ύψη, μισθοί φιλοδωρήματα, ωράρια δούλων, εργασία και τις Κυριακές, συνταξιούχοι εξαθλιωμένοι, σπουδές χωρίς μέλλον, ζωή χωρίς αξιοπρέπεια...
 Γιατί, τίποτα δεν χαρίστηκε και ούτε θα χαριστεί ποτέ..!! Δεν υπάρχουν "Χαριστές", αλλά Χάροι...
 Γιατί, δεν αρκεί να κατακτήσεις ένα δικαίωμα, αλλά θα πρέπει να είσαι σε θέση και να το υπερασπίσεις..
 Γιατί, για να ζήσεις σαν άνθρωπος θα πρέπει να σημαδέψεις ΤΩΡΑ την απάνθρωπη κοινωνία που στηρίζεται στην στυγνή εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..
 Γιατί, δεν έχεις το δικαίωμα να παραδώσεις τα παιδιά σου, σαν κρεατόμαζες, στην μηχανή του κιμά..
 Γιατί, δεν είσαι ποντίκι, είσαι άνθρωπος.... Είσαι;;;                  
                                                                                                   

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ποιον προτιμάς; Τον Φασίστα, τον Τραπεζικό ή τον Σαουδάραβα;;


 Έγιναν "εκλογές", λένε οι φήμες, στη Γαλλία... Και ο "λαός" διάλεξε για την τελική ευθεία έναν θατσερικό, πρώην τραπεζικό και μια φασίστρια... Μετά το "σοφό λαό" έσπευσαν όλοι οι αποτυχόντες "Δημοκράτες" πλην του αριστερού (καμία σχέση με τον Τσίπρα) να αμυνθούν κατά του φασισμού οχυρωμένοι πίσω απ' τον πρώην τραπεζικό.. Τώρα εδώ γελάμε ή κλαίμε απ' τα γέλια;;; Και μετά θα έρθει η ανάπτυξη...


 Αλλά το μέγεθος της παγκόσμιας ηλιθιότητας δεν έχει πάτο... Μας πήραν μυρωδιά και πάει το δούλεμα γαζέπι...  Και μετά ήρθε και ο "Σαουδάραβας" να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών...!!!!!!!!!!!
  " Η Σαουδική Αραβία εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών του ΟΗΕ παρότι είναι μια από τις πρώτες χώρες στον πλανήτη στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους..."
" Για να έχετε μια εικόνα, η λίστα με τις απαγορεύσεις για τις γυναίκες, είναι ενδεικτική. Απαγορεύεται λοιπόν:
Να οδηγούν αυτοκίνητο. Να παντρευτούν χωρίς να πάρουν άδεια από την οικογένειά τους. Να μπουν σε κοιμητήριο. Να κληρονομήσουν την περιουσία των γονιών τους. Να ανοίξουν λογαριασμό σε τράπεζα δίχως τον άντρα συνοδό τους. Να βγουν στον δρόμο και να περπατήσουν ακάλυπτες, μιας και αν δεν είναι "καλυμμένες", κινδυνεύουν με βιασμό ο οποίος σπανίως τιμωρείται, καθώς υπερισχύει στα δικαστήρια το επιχείρημα της "πρόκλησης". Να δοκιμάσουν ρούχα σε δοκιμαστήριο καταστήματος. Επιτρέπονται όμως οι σπουδές.
Οι άνδρες και οι γυναίκες μπορεί να εργάζονται μαζί στον επαγγελματικό χώρο, αλλά είναι αδύνατον οι ανύπανδρες γυναίκες να έχουν κάποιου τύπου κοινωνική επαφή χωρίς να συνοδεύονται από κάποιον άνδρα που είναι μέλος της οικογένειας, κοινώς πατέρα ή σύζυγο.
Τέλος, το ποινικό σύστημα της Σαουδικής Αραβίας στηρίζεται σε μια άμεση ερμηνεία του Ισλαμικού Νόμου (Σαρία), η οποία επιβάλλει ευρείας κλίμακας σωματικές τιμωρίες για σειρά εγκληματικών ενεργειών.
Η θανατική ποινή επιβάλλεται για διάφορες παραβατικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων της ένοπλης ληστείας, της μοιχείας, της σεξουαλικής κακοποίησης, της ανθρωποκτονίας και της μαγείας.
Τρόπος εκτέλεσης είναι και ο αποκεφαλισμός, μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε διάφορες περιοχές της αραβικής χώρας για την εκτέλεση της θανατικής ποινής."... [Πηγή: , σχόλια, news247]


 Αν παρόλα αυτά, εξακολουθείτε να μη βλέπετε την πρόοδο του "πολιτισμού", το θρίαμβο της Δημοκρατίας, την ήττα του φασισμού, την καλπάζουσα ανάπτυξη, τον Κούλη αντιστασιακό και τον Τσίπρα αριστερό, τότε είστε μια χαρά....
 Οι υπόλοιποι ανήκουν στην ανίατη κατηγορία των; «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). και δε σώζονται ούτε αν φορέσουν άγιες παντόφλες Αγίου Σπυρίδωνα, ιερά γυαλιά Οσίου Παΐσιου και πουν (απνευστί) 35 φορές το Πάτερ Ημών...                           [Κ.Φ.]

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Φερνάντο Πεσσόα: Έβγαλα τη Μάσκα


 Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα
Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…
Δεν είχε καθόλου αλλάξει.

Αυτό είναι το πλεονέκτημα
Του να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.
Είμαστε πάντα παιδιά,
Το παρελθόν, που ήταν το παιδί αυτό.

Έβαλα τη μάσκα, την ξανάβγαλα πάλι.
Είναι καλύτερα έτσι
Έτσι, χωρίς τη μάσκα·
Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου
Όπως της γραμμής το τέλος.

Φερνάντο Πεσσόα

 Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa: Ήταν Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888. Εργάστηκε ως αντιπρόσωπος διάφορων εμπορικών οίκων στη Λισαβώνα και αργότερα ως συντάκτης – μεταφραστής. Έζησε μια ζωή εργένης, συγκατοικώντας αρχικά με τη θεία του, και αργότερα με την ετεροθαλή αδελφή του.
 Το μεγαλύτερο μέρος του σπουδαίου έργου του έμεινε αδημοσίευτο ως το θάνατο του, 30 Νοεμβρίου 1935. Ως τότε, ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει το πρώτο του βιβλίο στα Πορτογαλικά, με τίτλο Mensagem, δύο πλακέτες με αγγλικά ποιήματα -γιατί ο Πεσσόα ήταν δίγλωσσος και έγραφε με μεγάλη άνεση στην αγγλική γλώσσα- καθώς και μερικά λογοτεχνικά και πολιτικά μανιφέστα. Ήταν επίσης γνωστός ως εκδότης της επιθεώρησης Athena (1924-25), και ως συνεργάτης σε διάφορα πρωτοποριακά έντυπα, και κυρίως στο Orpheu (1915), όργανο του μοντερνιστικού κινήματος.
 Μετά το θάνατο του, τα άπαντα του εκδόθηκαν σε οκτώ τόμους... [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ο "χρυσός αιώνας" των δικτατοριών


... Με την ευκαιρία της "ημέρας" καλό είναι όλοι μας να φρεσκάρουμε τις ιστορικές μας γνώσεις. Ιδιαίτερα σήμερα που ο εκφασισμός των κοινωνιών, όπως και της ελληνικής κοινωνίας, ωραιοποιεί άρρωστες ιστορικές εποχές και αγιοποιεί στεγνές δικτατορίες, φασίστες και παρανοϊκούς δικτάτορες!! Σας συνιστώ να δείτε προσεκτικά αυτό το εξαιρετικό βίντεο και να το κρατήσετε στο αρχείο σας... Ε Δ Ω