Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Τα αόρατα σχοινιά της ζωής μας


 Ένας φτωχός  χωρικός ξεκίνησε με τα τρία γαϊδουράκια του ένα ταξίδι για να πάει στο παζάρι ώστε να πουλήσει τη σοδειά του. Το ταξίδι θα διαρκούσε αρκετές μέρες. Οπότε, το πρώτο βράδυ, αποφάσισε να κατασκηνώσει κοντά στο σπίτι ενός γέρου ερημίτη αλλά συνειδητοποίησε ότι δεν είχε τρίτο σκοινί για το τελευταίο του γαϊδουράκι και φοβήθηκε ότι αν δεν το έδενε, το γαϊδουράκι του θα έπαιρνε τα βουνά και θα το έχανε.
 Έτσι, έσπευσε στον γέρο ερημίτη για να τον ρωτήσει μήπως του περίσσευε ένα σκοινί. «Δεν έχω σκοινί», είπε ο ερημίτης. «Αλλά, θα σου πω τι να κάνεις». «Γύρνα εκεί που κατασκήνωσες και, όπως κάθε μέρα, κάνε την κίνηση σαν να περνάς το σκοινί στον λαιμό του γαϊδάρου». «Κυρίως μην ξεχάσεις να κάνεις ό,τι θα έκανες αν τον έδενες σε ένα δέντρο».
 Μην μπορώντας να κάνει κάτι άλλο, ο χωρικός ακολούθησε κατά γράμμα τη συμβουλή του ερημίτη και πήγε να κοιμηθεί. Μόλις ξύπνησε, έτρεξε να ελέγξει
αν το γαϊδουράκι του ήταν ακόμα εκεί. Και… Ω! Τι έκπληξη! Ήταν ακόμα εκεί! Αφού φόρτωσε τα τρία ζώα, αποφάσισε να συνεχίσει το δρόμο του. Αλλά ό,τι κι αν έκανε, τραβούσε το γάιδαρό του, τον έσπρωχνε, τίποτα! Απελπισμένος ο χωρικός πήγε πίσω στον ερημίτη και του διηγήθηκε τι είχε πάθει.
«Σκέφτηκες να βγάλεις το σκοινί;», τον ρώτησε ο ερημίτης. «Μα δεν υπάρχει σκοινί!», απάντησε ο χωρικός.
«Για σένα ναι, δεν υπάρχει, αλλά όχι για το γάιδαρό σου». Ο χωρικός γύρισε λοιπόν εκεί που είχε κατασκηνώσει και με μια θεαματική κίνηση βγάζει το σκοινί. Ο γάιδαρος τον ακολούθησε χωρίς να φέρει καμία αντίσταση!
 Ας μη γελάσουμε με αυτό το γάιδαρο.
 Μήπως κι εμείς δεν είμαστε δέσμιοι των πεποιθήσεών μας (φανταζόμαστε ότι «πρέπει να κάνουμε» αυτό ή το άλλο, ότι «πρέπει να είμαστε» έτσι ή αλλιώς, φοβόμαστε το βλέμμα των άλλων κ.λ.π.); Ακόμη χειρότερα, μήπως δεν είμαστε αλυσοδεμένοι από τις συνήθειες του μυαλού μας (φόβος, ζήλια, περηφάνια, επιθυμία κλπ.); Κι όμως, όλα αυτά βρίσκονται στη φαντασία μας, διότι τίποτα και κανένας δεν μας αναγκάζει για οτιδήποτε. Στην πραγματικότητα, εμείς αναγκάζουμε τον εαυτό μας να κάνει ορισμένα πράγματα. Για καθετί που κάνουμε έχουμε πάντα την επιλογή να το θέλουμε πραγματικά…
 Αναρωτηθείτε, λοιπόν, ποιο σχοινί ή ποια σχοινιά σας εμποδίζουν να εκφραστείτε, να ζήσετε, να εξελιχθείτε και να προοδεύσετε…

Απόσπασμα από το βιβλίο «Νίκησε τη Γκρίνια» – Christine Lewicki – Εκδόσεις Πεδίο
 [Πηγή: enallaktikidrasi

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

«Ου... φορολογηθείς»


 Άγιον Όρος: Πώς καταλήγουν τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά» Τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα

Το μείζον ζήτημα με τις προκλητικές φοροαπαλλαγές στις ιερές μονές του Αγίου Ορους, που ψηφίστηκαν πρόσφατα στη Βουλή, εξακολουθεί να μη βρίσκει πειστικές εξηγήσεις, παρά τις αμήχανες προσπάθειες, π.χ. του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου. Πώς καταλήγουν όμως τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά»;
 Το κόλπο είναι σχετικά απλό. Ένας ή περισσότεροι βουλευτές καταθέτουν στη Βουλή μια βουλευτική τροπολογία, κατά προτίμηση την τελευταία στιγμή. Η διαφορά της με την υπουργική τροπολογία είναι ότι αποφεύγει τη «βάσανο» του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με απλά λόγια γλιτώνει την κοστολόγηση των συνεπειών της.
 Η διατύπωση είναι πάντοτε νομικά αριστοτεχνική και με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι δύσκολο με μια πρώτη ανάγνωση να γίνει πλήρως αντιληπτή. Αφού έχει ήδη γίνει η παρασκηνιακή συνεννόηση με την κυβέρνηση, ξαφνικά στην Ολομέλεια της Βουλής ο υπουργός, το νομοσχέδιο του οποίου συζητείται, λέει –συνήθως σε αδιάφορο τόνο– ότι γίνεται δεκτή η τροπολογία με τον αριθμό τάδε, χωρίς να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.
 Στην ψηφοφορία αρκεί ένα απλό «ναι» από τον εισηγητή ή τους εισηγητές της πλειοψηφίας και το «κόλπο» ολοκληρώνεται νομότυπα και αθόρυβα.
Ακολουθούν τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις με το Αγιον Ορος την τελευταία τριετία.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017
Ρουσφέτι με τη... δεύτερη
 Η πιο πρόσφατη ρουσφετολογική τροπολογία (1220/14) ήταν μόλις την περασμένη Παρασκευή, στο τελευταίο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών της Βουλής και αποτελεί πλέον το άρθρο 57 στον νόμο Παππά για την πλατφόρμα διαφημιστικού χρόνου.
 Η ρύθμιση κατατέθηκε από τρεις βουλευτές (Πάνος Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Λαζαρίδης από τους ΑΝ.ΕΛΛ., Γιάννης Σαρίδης από την Ενωση Κεντρώων) και προβλέπει την αναδρομική απαλλαγή των μονών του Αγίου Ορους από οφειλές σε ΕΤΑΚ και ΦΜΑΠ την περίοδο 2008-2013 ακόμη και για τα εκτός Αγίου Ορους ακίνητα.
 Η τροπολογία πέρασε με τη… δεύτερη, καθώς είχε κατατεθεί χωρίς επιτυχία και σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προ δύο εβδομάδων. ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΑΝ.ΕΛΛ., Χρυσή Αυγή υπερψήφισαν, Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΚΕ και Ενωση Κεντρώων δήλωσαν «παρών», ενώ μόνο το Ποτάμι καταψήφισε.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
 Ανεξέλεγκτοι λόγω… Μικρασιατικής Καταστροφής
 Τον περασμένο Δεκέμβριο είχε προηγηθεί ακόμη ένα ρουσφέτι, πάλι πριν από το κλείσιμο της Βουλής για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την τροπολογία (884/112), που σήμερα αποτελεί το άρθρο 52 του νόμου 4447/2016, κατέθεσαν στη Βουλή πέντε βουλευτές, εκ των οποίων οι τρεις είναι οι ίδιοι με αυτούς της τελευταίας τροπολογίας του 2017: Σκουρολιάκος, Λαζαρίδης, Σαρίδης μαζί με τους Ανδρέα Λοβέρδο (ΔΗΣΥ) και Θανάση Μπούρα (Ν.Δ.).
Η προκλητική ρύθμιση, που αναιρούσε πρόσφατο νόμο του 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, προέβλεπε ότι
❶ Πλέον οι μονές του Αγίου Ορους δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν απολογισμό της οικονομικής τους δραστηριότητας στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
➋ Οριζε -και μάλιστα αναδρομικά από τις αρχές του 2016- ότι το ποσό της κρατικής επιχορήγησης του Αγίου Ορους θα είναι ακατάσχετο και
❸ Απάλλασσε τις μονές από την υποβολή Ε9 για προγενέστερα έτη, όπως απαλλάσσονται και από τον ΕΝΦΙΑ.
 Ειδικά για το θέμα του απολογισμού, ο Γ. Λαζαρίδης είπε ως επιχείρημα στην Ολομέλεια ότι οι μονές του Αγίου Ορους παραχώρησαν το 1932 για την προσφυγική κρίση μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή αρκετές εκτάσεις στη Χαλκιδική και από τότε το κράτος τούς έδινε κάθε χρόνο ένα αντίτιμο.
«Είναι αδικία για τα μοναστήρια που έχουν προσφέρει τόσα», είπε χαρακτηριστικά και ο υπουργός Γιώργος Σταθάκης που την έκανε δεκτή στο χωροταξικό νομοσχέδιο.
 Η τροπολογία ψηφίστηκε με διακομματική συναίνεση από ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ανεξάρτητους Ελληνες, Ενωση Κεντρώων. Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» και το Ποτάμι απουσίαζε.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014
 Απαλλαγές και επισκέψεις
 Τον Σεπτέμβριο του 2014, πάλι σε θερινό τμήμα της Βουλής και έπειτα από μια πολύωρη συνεδρίαση 7,5 ωρών είχε περάσει άλλο ένα ρουσφέτι στο Αγιον Ορος, το οποίο αποτελεί πλέον το άρθρο 22 του νόμου 4283/2014.
 Σημειωτέον ότι τον Αύγουστο του ίδιου έτους ο τότε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας είχε επισκεφθεί το Αγιον Ορος, ενώ τον Φεβρουάριο είχε προηγηθεί ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
 Σε νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας και με υπουργό τον Ανδρέα Λοβέρδο, 16 βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής, για την οποία δεν έγινε καν συζήτηση!
 Προέβλεπε μεταξύ άλλων:
❶ Απαλλαγή των μονών του Αγίου Όρους ως εργοδοτών από την υποχρέωση παρακράτησης και απόδοσης του φόρου μισθωτών υπηρεσιών, αλλά και από το τέλος χαρτοσήμου στα ακίνητα που νοικιάζουν, με τις σχετικές υποχρεώσεις να βαραίνουν τους αντισυμβαλλόμενους (υπαλλήλους και ενοικιαστές).
➋ Αφορολόγητο 9.500 ευρώ για συνταξιούχους μοναχούς, χωρίς προσκόμιση αποδείξεων και χωρίς υποχρεωτική υποβολή φορολογικής δήλωσης.
❸ Απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης ακινήτων Ε9 λόγω… απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ.
 Την τροπολογία υπέγραφαν οι βουλευτές: Ευθ. Καρανάσιος, Γ. Ιωαννίδης, Γ. Πασχαλίδης, Δ. Σταμενίτης, Σ. Αναστασιάδης, Δ. Χριστογιάννης, Κ. Γκιουλέκας, Θ. Καράογλου, Εμμ. Κόνσολας, Μ. Αντωνίου, Στ. Κωνσταντινίδης, Τ. Κοψαχείλης, Δ. Κυριαζίδης, Στ. Καλαφάτης, Γ. Κωνσταντόπουλος.
 Η τότε συμπολίτευση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε, όπως και οι αντιπολιτευόμενοι Ανεξάρτητοι Ελληνες. ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ ψήφισαν «παρών», η Χρυσή Αυγή απουσίαζε και η ΔΗΜΑΡ αρνήθηκε να πάρει θέση φωνάζοντας «κατά πλειοψηφία». [efsyn]


Σχόλιο: ... Έχει ο "θεός", την υγειά μας να 'χουμε..... Φυσικά έχουν το κάτι τις τους και οι "αντιπρόσωποί" του επί της γης... Ακόμα και οι "μοναχοί"... "Αφορολόγητο 9.500 ευρώ για συνταξιούχους μοναχούς, χωρίς προσκόμιση αποδείξεων και χωρίς υποχρεωτική υποβολή φορολογικής δήλωσης."... Ε Δ Ω
 Of course (για να λέμε και του στραβού το δίκιο...) η "πολιτεία" σκίζεται και για την "ευημερία" των "ευπαθών ομάδων"... Έτσι "προστατεύονται" για 17η και (προ) τελευταία φορά όλοι οι συνταξιούχοι ανεξαιρέτως.... "Υπ.Οικ: Μέχρι 18% οι περικοπές στις συντάξεις" από 1-1-2019.... Ε Δ Ω  
 ...Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί.... Ε Δ Ω 

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Η Θεσσαλονίκη υποδέχεται τις «Μαγεμένες»

 
 Ενάμιση αιώνα μετά την επεισοδιακή αγοραπωλησία τους, τα πιστά αντίγραφα -έστω- των «Ελγινείων της Θεσσαλονίκης» βρίσκονται ξανά κάτω από τον ουρανό της γενέθλιας πόλης.
 Συγκεκριμένα, στο περιστύλιο του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης είναι από χθες οι «Μαγεμένες», όπως τις θέλει ο μύθος, τέσσερις αμφίπλευροι εντυπωσιακοί πεσσοί, με οκτώ ανάγλυφες μυθολογικές μορφές (στη μία πλευρά εικονίζονται μια Μαινάδα, ο Διόνυσος, η Αριάδνη και η Λήδα με τον κύκνο-Δία, ενώ στην άλλη η Νίκη, η Αύρα, ένας Διόσκουρος και η αρπαγή του Γανυμήδη).
 H αποκάλυψη των αγαλμάτων θα γίνει στη διάρκεια των εγκαινίων της ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο - εξάλλου η ΔΕΘ είναι αυτή που κατάφερε να φέρει τα αντίγραφα το 2015 έναντι 150 χιλιάδων ευρώ. Το θέμα μπορεί να ακούγεται «απλό» αλλά μόνο τέτοιο δεν είναι, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το σχέδιο να έρθουν στην πόλη τα αντίγραφα από το Μουσείο του Λούβρου όπου βρίσκονται τα πρωτότυπα ξεκίνησε πριν από το 1997 και τελικά ολοκληρώθηκε είκοσι χρόνια μετά.
 Δυσκολίες υπήρχαν μάλιστα μέχρι το τέλος, αφού η μεταφορά των αντιγράφων έπεσε πάνω στα capital controls και χρειάστηκε «επιστράτευση» κυβέρνησης και τραπεζών για να μη ναυαγήσει άλλη μια φορά το σχέδιο.
 Αλλά και το Αρχαιολογικό Μουσείο δεν είναι το τέλος της διαδρομής τους, αφού θα καταλήξουν στο μέρος όπου ήταν τοποθετημένα πριν πωληθούν από τους Οθωμανούς, σε σημείο ανάμεσα στην Παναγία Χαλκέων, τα Λουτρά Παράδεισος και τον Αγ. Νικόλαο, στον άξονα της σημερινής οδού Αριστοτέλους. Μόνο που για να βρεθεί το σημείο, πρέπει να προηγηθούν ανασκαφές στο σημερινό πάρκο, εν ολίγοις όλα αυτά θα γίνουν σε βάθος απροσδιόριστου χρόνου.
«Εννοείται ότι θα είναι πολύ πιο ωραίο να βρεθούν κάποια στιγμή στη φυσική τους θέση, αλλά μέχρι να γίνει και η ανασκαφική έρευνα, το μουσείο είναι το κατάλληλο σημείο για την έκθεσή τους» λέει στην «Εφ.Συν.» η διευθύντριά του, Πολυξένη Βελένη.
 Όπως σημειώνει, «επειδή τα γλυπτά είναι αμφίπλευροι πεσσοί, τα τοποθετήσαμε από την πλευρά της λεωφόρου Στρατού για να “κοιτούν” από μια πλευρά προς τη ΔΕΘ, η οποία συντέλεσε τα μέγιστα για να αποκτηθούν τα αντίγραφα, ενώ θα τα βλέπουν και οι περαστικοί καθώς και οι επισκέπτες του μουσείου. Οταν αποκαλυφθούν, θα φαίνονται πολύ όμορφα και θα κοσμούν την καθημερινότητα των πολιτών γιατί είναι εντυπωσιακά».
 Σημειώνει επίσης ότι θα εκτεθούν στο περιστύλιο «γιατί είναι αντίγραφα, δεν θα ήταν δεοντολογικά σωστό να είναι μαζί με τα πρωτότυπα, ωστόσο η συνάφεια παραμένει, αφού στο εσωτερικό εκθέτουμε το πρωτότυπο τμήμα του πέμπτου πεσσού, που εντοπίστηκε στην πόλη, με όλο το σχετικό ιστορικό συνοδευτικό υλικό για τον βίαιο τρόπο με τον οποίο αφαιρέθηκαν το 1864 τα αγάλματα και το τι γινόταν εκείνα τα χρόνια με τους “περιηγητές”». [efsyn]


 Σχόλιο: ... Δηλαδή πολύ απλά: Δε φτάνει που μας λεηλάτησαν, τώρα μας πουλάνε και τα αντίγραφα των κλεμμένων... Τι άλλο θα δούμε ακόμα;;; Ευτυχώς "μένουμε" στην Ευρώπη της "Αλληλεγγύης", της "Νομιμότητας", της "Δημοκρατίας"  με το "ισχυρό" ευρώ... Αν μας διώξουν καταστραφήκαμε... Ποιοι θα μας κλέβουν μετά;;;
 Μέχρι τότε είμαστε "ασφαλείς" και μπορούμε να θαυμάζουμε τα "αντίγραφα" που μας πουλάνε σε τιμή κόστους,.. Η αλήθεια είναι ότι ξέρουν τι κλέβουν... Δείτε ένα ωραίο κατατοπιστικό βιντεάκι  για τα κλεμμένα Ε Δ Ω 

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Η αξία του χρόνου και της στιγμής


Πότε έγινε ενοχή το να μην κάνεις τίποτα; Πότε σταματήσαμε να απολαμβάνουμε το χώρο και τον ελεύθερο χρόνο, χωρίς να σκεφτόμαστε έστω και για λίγα λεπτά; Πότε ξεχάσαμε το πόσο σημαντικό είναι το να λιάζεσαι στον ήλιο; Ένα animation βίντεο μας καλεί να σταματήσουμε για λίγο τα σχέδιά μας και να απολαύσουμε τη στιγμή. Ε Δ Ω 
 [Πηγή: www.doctv.gr]

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

10 «άτακτες» συμπεριφορές των παιδιών που στην πραγματικότητα είναι φυσιολογικές


Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται 10 συνθήκες κατά τις οποίες τα παιδιά μπορεί να φανεί ότι φέρονται «άτακτα», αλλά στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Όταν αναγνωρίσουμε τις ομολογουμένως ανεπιθύμητες αυτές συμπεριφορές ως αντιδράσεις σε περιβαλλοντικές καταστάσεις, αναπτυξιακές φάσεις ή σε δικές μας πράξεις, θα μπορέσουμε να δράσουμε προληπτικά και με μεγαλύτερη βεβαίως ενσυναίσθηση.
10 συμπεριφορές των παιδιών που στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο «κακές»

1. Αδυναμία ελέγχου των παρορμήσεων
 Πολλές φορές λέμε στο παιδί μας «μην το πετάξεις αυτό!», αλλά εκείνα το πετούν έτσι κι αλλιώς. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στον αυτοέλεγχο είναι ανώριμες μετά τη γέννηση και δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως μέχρι και το τέλος της εφηβείας. Αυτό εξηγεί το γιατί η ανάπτυξη του αυτοελέγχου είναι μια τόσο αργή και μακρόχρονη διαδικασία. Οι περισσότεροι γονείς υποθέτουν ότι τα παιδιά τους μπορούν να κάνουν πράγματα σε πρωιμότερες ηλικίες από εκείνες που όντως μπορούν. Υπενθυμίζοντας στους εαυτούς μας ότι τα παιδιά δεν μπορούνε πάντα να διαχειρίζονται τις παρορμήσεις τους (επειδή ο εγκέφαλός τους δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένος) μπορεί να συμβάλλει στο να έχουμε μαλακότερες αντιδράσεις στη συμπεριφορά τους.

2. Υπερδιέγερση
 Πηγαίνουμε τα παιδιά μας στην παιδική χαρά, στο σούπερ μάρκετ, επίσκεψη σε συγγενείς μέσα σε μια μόνο μέρα και αναπόφευκτα καταλήγουν να έχουν υπερδιέγερση, να καταρρέουν ή να γίνονται γκρινιάρικα. Αυτό το φορτωμένο πρόγραμμα αποτελεί πια σήμα κατατεθέν μιας σύγχρονης οικογενειακής ζωής. Έχουμε μεταδώσει μέχρι και στα παιδιά μας τους γρήγορους ρυθμούς μας. Τα παιδιά βιώνουν μια «αθροιστική στρεσογόνα απόκριση» από τα πολλά ερεθίσματα, τις δραστηριότητες, τις επιλογές και τα παιχνίδια. Όμως, χρειάζονται ισορροπία χρόνου. Όταν δημιουργούμε συνθήκες για λίγο χρόνο ηρεμίας και ξεκούρασης, η συμπεριφορά των παιδιών βελτιώνεται δραματικά.

3. Βασικές ανάγκες
 Έχετε ποτέ καταλήξει νευριασμένοι ή νευρικοί εξαιτίας της πείνας ή της έλλειψης ύπνου; Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται δέκα φορές περισσότερο από την έλλειψη αυτών των βασικών αναγκών, λόγω της κούρασης, της πείνας ή δίψας ή της αρρώστιας. Η ικανότητα των παιδιών να χειριστούν συναισθήματα και συμπεριφορές μειώνεται κατά πολύ, όταν είναι κουρασμένα. Πολλοί γονείς επίσης παρατηρούν μια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών τους περίπου μία ώρα πριν τα γεύματα, αν ξυπνήσουν στη μέση της νύχτας ή αν αρρωστήσουν. Τα παιδιά δεν μπορούν πάντα να επικοινωνήσουν τις ανάγκες τους, ότι για παράδειγμα θέλουν νερό, ένα σνακ ή λίγη ξεκούραση.

4. Έκφραση έντονων συναισθημάτων
 Ως ενήλικες, έχουμε διδαχθεί να τιθασεύουμε και να αποκρύπτουμε τα έντονά μας συναισθήματα, συχνά απωθώντας τα, αντικαθιστώντας τα ή στρέφοντας αλλού την προσοχή μας. Τα παιδιά όμως δεν το κάνουν ακόμα αυτό. Όταν εκφράζουν δυνατά συναισθήματα όπως κλάμα ή φωνές, προτείνεται οι γονείς να αφήνουν τα παιδιά τους ελεύθερα να το κάνουν, χωρίς να τα τιμωρούν ή τα επιπλήττουν κάθε φορά.

5. Αναπτυξιακή ανάγκη για κίνηση
«Μείνε ακίνητη», «Μην κυνηγάς τον αδερφό σου γύρω από το τραπέζι», «Μη χτυπάς συνέχεια αυτή τη μπάλα», «Μη χοροπηδάς πάνω στον καναπέ»! Τα παιδιά έχουν μια έντονη αναπτυξιακή ανάγκη να κινούνται. Έχουν μεγάλη ανάγκη να περάσουν χρόνο έξω, να κάνουν ποδήλατο και skate, να παίξουν με το χώμα, να κυλιστούν κάτω από διάφορα πράγματα και να τρέξουν. Αντί να χαρακτηρίζουμε «κακό» ένα παιδί επειδή είναι δραστήριο, ίσως είναι καλύτερο να οργανώσουμε μια σύντομη επίσκεψη στην παιδική χαρά. Η κίνηση είναι απαραίτητο στοιχείο της ανάπτυξης τους.

6. Προγραμματισμένα να αντιστέκονται και να δρουν ανεξάρτητα
 Μια ζεστή μέρα μπορεί να προκαλέσει μέχρι και καυγά μέσα σε μια οικογένεια. Ο μαθητής της δευτέρας δημοτικού θα υποστηρίξει ότι έχει αρκετή ζέστη και θέλει να φορέσει σορτς, ενώ η μητέρα θα επιμείνει στο παντελόνι. Το θεωρητικό μοντέλο του Erik Erikson (1963) υποστηρίζει ότι τα νήπια προσπαθούν μόνα τους να κάνουν πράγματα και ότι παιδιά προσχολικής ηλικίας παίρνουν την πρωτοβουλία να δράσουν μόνα τους. Αν και είναι ενοχλητικό κάτι τέτοιο, γιατί προφανώς θα κάνουν και λάθη, αυτά κάνουν ό,τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν – τα δικά τους σχέδια, τις δικές του αποφάσεις και χτίζουν την ανεξαρτησία τους.

7. Ικανότητες που τα μπερδεύουν
 Όλοι διαθέτουμε κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες, κάποια χαρακτηριστικά που όμως σε κάποιες περιπτώσεις μας παγιδεύουν. Ίσως μπορούμε να συγκεντρωθούμε τέλεια, αλλά δυσκολευόμαστε να επανέλθουμε στην πραγματικότητα. Ίσως είμαστε ευαίσθητοι, αλλά επηρεαζόμαστε και αρνητικά αρκετά εύκολα. Τα παιδιά λειτουργούν παρομοίως: μπορεί να είναι πολύ καλοί μαθητές, αλλά όταν κάνουν κάπου λάθος, να εκνευρίζονται πολύ. Μπορεί να είναι προσεκτικά, αλλά αυτό να τους εμποδίσει κάποιες φορές να εμπλακούν σε νέες δραστηριότητες. Αν αναγνωρίσουμε πότε οι ανεπιθύμητες συμπεριφορές τους αποτελούν μια άλλη έκφανση των δυνατών τους σημείων, θα μπορέσουμε να αντιδράσουμε με μεγαλύτερη κατανόηση.

8. Έντονη ανάγκη για παιχνίδι
 Το παιδί σας πασαλείβει το πρόσωπο του με γιαούρτι, θέλει να παίξετε κυνηγητό όταν εσείς κάνετε δουλειές ή σας κρύβει τα ρούχα. Αυτές οι φαινομενικά «κακές» συμπεριφορές είναι στην ουσία κάλεσμα για παιχνίδι. Τα παιδιά λατρεύουν να κάνουν χαζομάρες και αστεία. Χαροποιούνται με τη σύνδεση που έρχεται μέσω του γέλιου, της έκπληξης και του ενθουσιασμού. Το παιχνίδι σίγουρα απαιτεί κάποιο χρόνο και γι’ αυτό συγκρούεται με το καθημερινό φορτωμένο πρόγραμμα των ενηλίκων. Όταν όμως οι γονείς βρίσκουν συγκεκριμένο χρόνο για παιχνίδι μέσα στη μέρα, τα παιδιά δεν χρειάζεται να εκλιπαρούν γι’ αυτό.

9. Αντίδραση στη διάθεση των γονέων
 Πολυάριθμες είναι οι έρευνες πάνω στην συναισθηματική μετάδοση που δείχνουν ότι χρειάζονται χιλιοστά του δευτερολέπτου για να περάσουν από το ένα άτομο στο άλλο, συναισθήματα όπως ο ενθουσιασμός, η χαρά, η λύπη, ο φόβος και ο θυμός· και αυτό συνήθως συμβαίνει χωρίς συνειδητοποίηση. Τα παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τη διάθεση των γονιών τους. Αν είμαστε στρεσαρισμένοι, προβληματίζονται κι εκείνα. Αν είμαστε ήρεμοι και προσγειωμένοι, ακολουθούν και τα παιδιά.

10. Απόκριση σε αντικρουόμενα όρια
 Στη μία βόλτα, τους αγοράζετε καραμέλες. Στην επόμενη τους το αρνείστε γιατί δεν θα φάνε το βραδινό τους. Και ύστερα εκείνα φωνάζουν και χτυπιούνται. Το ένα βράδυ διαβάζετε στα παιδιά σας πέντε παραμύθια, αλλά το επόμενο ισχυρίζεστε ότι έχετε χρόνο μόνο για ένα και εκείνα παρακαλούν για περισσότερα. Όταν οι γονείς είναι ασυνεπείς ως προς αυτά που λένε, είναι φυσικό τα παιδιά να μπερδευτούν και να αρχίζουν να φωνάζουν και να κλαίνε. Όπως ακριβώς και οι ενήλικες, έτσι και τα παιδιά θέλουν να γνωρίζουν τι να περιμένουν. Η ρουτίνα και το καθημερινό πρόγραμμα βελτιώνουν κατά πολύ τη συμπεριφορά των παιδιών.
 Αν και κατανοούμε τη συμπεριφορά των παιδιών, χρειαζόμαστε ακόμα περαιτέρω διερεύνηση. Ο καθορισμός σαφών ορίων θα συμβάλει στην ανάπτυξη πιο θετικών συμπεριφορικών μοτίβων. Και ίσως έτσι όταν σκεφτόμαστε αυτούς τους παράγοντες, να μπορούμε να αποφύγουμε να αποκαλούμε συνεχώς τα παιδιά μας «άτακτα». Αντί αυτού να θεωρούμε ότι ανταποκρίνονται σε συνθήκες, στην εξέλιξη και στην επεξεργασία στοιχείων του εγώ τους, όπως ακριβώς και οι ενήλικες.
[enallaktikidrasi]

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Σε εξέλιξη ο έκτος μαζικός αφανισμός ειδών



 SOS από την επιστημονική κοινότητα. Μελέτη αποκαλύπτει ότι δισεκατομμύρια ζώα έχουν χαθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Δυσοίωνες οι προβλέψεις για το μέλλον του ανθρώπινου είδους.
 Το καμπανάκι του κινδύνου κρούουν επιστήμονες, καθώς ο "βιολογικός αφανισμός" της άγριας ζωής τις τελευταίες δεκαετίες δείχνει ότι ο έκτος κατά σειρά μαζικός αφανισμός στην ιστορία της Γης βρίσκεται σε εξέλιξη και είναι πιο σοβαρός απ' ότι περίμεναν.
 Μετά από έρευνα κοινών αλλά και σπάνιων ειδών, διαπιστώθηκε ότι έχουν χαθεί δισεκατομμύρια περιφερειακοί ή τοπικοί πληθυσμοί άγριων ζώων. Οι επιστήμονες κατηγορούν τον ανθρώπινο υπερπληθυσμό και την υπερκατανάλωση για την κρίση και προειδοποιούν ότι απειλείται η επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού ενώ υπάρχει λίγος χρόνος για να γίνουν ενέργειες που θα "σώσουν" την κατάσταση.
 Στην εν λόγω μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences, η μαζική απώλεια της άγριας πανίδας αποκαλείται "βιολογικός αφανισμός" που αποτελεί "φοβερή επίθεση στα θεμέλια του ανθρώπινου πολιτισμού".
 Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα είδη εξαφανίζονται με ταχύτερο ρυθμό απ' ότι πριν από εκατομμύρια χρόνια αλλά ο αφανισμοί ήταν σπάνιοι, κάτι που έδινε την εντύπωση μιας σταδιακής απώλειας της βιοποικιλότητας. Η νέα έρευνα όμως δείχνει ότι πολλά κοινά είδη χάνουν τους πληθυσμούς τους σε όλο τον κόσμο. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το 1/3 των χιλιάδων ειδών που χάνουν τους πληθυσμούς τους, δεν θεωρούνται σήμερα απειλούμενα και ότι το 50% όλων των ζώων έχει χαθεί τις τελευταίες δεκαετίες.
 Στοιχεία για τα χερσαία θηλαστικά δείχνουν ότι σχεδόν τα μισά από αυτά έχουν χάσει το 80% των περιοχών τους τον περασμένο αιώνα. Οι επιστήμονες βρήκαν δισεκατομμύρια θηλαστικά, πτηνά, ερπετά και αμφίβια να έχουν χαθεί σε όλο τον πλανήτη, οδηγώντας τους στο συμπέρασμα ότι ο έκτος μαζικός αφανισμός έχει ήδη προχωρήσει.
 "Η προκύπτουσα βιολογική εξαφάνιση προφανώς θα έχει σοβαρές οικολογικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Η ανθρωπότητα θα πληρώσει τελικά ένα πολύ υψηλό τίμημα για την αποικοδόμηση του μοναδικού συνόλου ζωής που γνωρίζουμε στο σύμπαν. Όλα τα σημάδια δείχνουν όλο και πιο ισχυρές επιθέσεις στη βιοποικιλότητα τις επόμενες δύο δεκαετίες, σκιαγραφώντας μια θλιβερή εικόνα για το μέλλον της ζωής, συμπεριλαμβανόμενης της ανθρώπινης", καταλήγει η μελέτη.
 Η άγρια ζωή εξαφανίζεται εξαιτίας της καταστροφής των οικοτόπων, της υπερβολικής ρύπανσης, της τοξικής ρύπανσης, της εισβολής ξένων ειδών και της κλιματικής αλλαγής. Αλλά η αιτία όλων αυτών των παραγόντων είναι "ο ανθρώπινος υπερπληθυσμός και η υπερκατανάλωση, ιδίως από τους πλουσίους", υποστηρίζουν οι επιστήμονες.
 Οι πέντε προηγούμενοι μαζικοί αφανισμοί
443 εκατ. χρόνια πριν
Δριμεία περίοδος παγετώνων οδήγησε σε πτώση της στάθμης της θάλασσας κατά 100 μέτρα, εξαλείφοντας το 60-70% όλων των ειδών που ζούσαν στους ωκεανούς.
360 εκατ. χρόνια πριν
Ένα νέο μακρόχρονο γεγονός αλλάζει και πάλι το κλίμα, "χτυπώντας" ξανά τη ζωή στις θάλασσες. Σκοτώνεται το 70% των ειδών, συμπεριλαμβανομένων σχεδόν όλων των κοραλλιών.
250 εκατ. χρόνια πριν
Η πλειονότητα του άνω του 95% των ειδών που χάθηκαν, συμπεριλαμβανομένων των τριλοβιτών και των γιγαντιαίων εντόμων, συνδέεται στενά με μαζικές ηφαιστειακές εκρήξεις στη Σιβηρία, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλη υπερθέρμανση του πλανήτη.
200 εκατ. χρόνια πριν
Τα 3/4 των ειδών χάθηκαν, πάλι πιθανότατα εξαιτίας μιας τεράστιας ηφαιστειακής έκρηξης.
65 εκατ. χρόνια πριν
Ένας τεράστιος αστεροειδής πέφτει στο Μεξικό, μετά από μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις στην Ινδία, οδηγώντας στον αφανισμό τους δεινόσαυρους και τους αμμωνίτες.
Πηγή: news247 - Guardian

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Οι Ηριάννες χαλάνε την πιάτσα



 Το έδειξαν πρωτόδικα, το έδειξαν και τώρα. Ορισμένοι δικαστές δεν γουστάρουν τις Ηριάννες αυτού του κόσμου.
 Δεν γουστάρουν αυτά που λένε, αυτά που εκπροσωπούν.
 Όπου τις βρίσκουν θα τις τσακίζουν.
 Θα ήταν επιεικείς αν είχαν να κάνουν με εμπόρους ναρκωτικών, με εγκληματίες του λευκού κολάρου, με κρατικούς αξιωματούχους που έβαλαν τα χέρια τους μέχρι τους αγκώνες στο μέλι, με ακροδεξιούς που δολοφονούν μετανάστες, με εργοδότες που αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους, με επίορκους πολιτικούς.
 Οι Ηριάννες όμως χαλάνε την πιάτσα.  [efsyn]


 ...Αντί σχολίου ... Ωστόσο, πιο προκλητική φαντάζει η σημερινή άρνηση των δικαστών για χορήγηση αναστολής σε αυτήν την υπόθεση, τη στιγμή που η δικαιοσύνη έχει σταθεί πιο ελαστική σε άλλες, έτι «βαρύτερες» υποθέσεις.
 Στο γεγονός αυτό επικεντρώθηκαν οι συνήγοροι της Ηριάννας, υπενθυμίζοντας μεταξύ άλλων πως ο εισαγγελέας της συγκεκριμένης υπόθεσης ήταν αυτός που χορήγησε αναστολή για τα δομημένα ομόλογα με καθείρξεις 23 χρόνια.
«Το ίδιο κάνατε κ. εισαγγελέα σε ληστές με καλάζνικοφ και με ποινή 15 χρόνια. Το δικαστήριο έδωσε αναστολές», υπογράμμισε επίσης συνήγορος της νεαρής κοπέλας.
 Ωστόσο, παρά τις παραπάνω διαπιστώσεις, το δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει η 28χρονη και ο 33χρονος να παραμείνουν στη φυλακή. Όπως φαίνεται, στην ελληνική δικαιοσύνη οι αναστολές δεν προορίζονται για τις Ηριάννες αυτού του τόπου. ... [efsyn

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Προσκυνούν ένα κάστανο που έβρασε ο Όσιος Παΐσιος

Στη φωτογραφία το κάστανο | agrinioreport.com

 "Και όχι μόνο αυτό, αλλά έκαναν και αγρυπνία «δίπλα στον πλάτανο στον οποίο ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος καθόταν συχνά και προσευχόταν, ως στρατιώτης στο Αγρίνιο».
 Στο Αγρίνιο όλα αυτά και όπως διαβάζουμε στο agrinioreport.com, «οι πιστοί που προσέρχονταν προσκυνούσαν την εικόνα του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου του Αγιορείτου, λείψανα του Αγίου Ιωάννου Βραχωρίτη καθώς και ένα κάστανο το οποίο όπως ο ίδιος ο πατήρ Κων/νος Καντάνης είπε, είχε δοθεί εδώ και 27 χρόνια με την ευλογία του Αγιορείτου Παϊσίου στον ίδιο, όταν τον είχε επισκεφθεί ως φοιτητής το 1990».
 Σκεφτείτε να πήγαινε κανένας από τους πιστούς και να το έκανε μία χαψιά το κάστανο πόσο θα άγιαζε και ο ίδιος.
«Αξίζει να σημειώσουμε», γράφει το site (και δεν αλλάζουμε λέξη ούτε ορθογραφία), «πως το κάστανο μετά από 27 χρόνια παραμένει ως είχε  στην αρχική του κατάσταση όπως διαπιστώνεται και μέσα από τον φακό του agrinioreport.com».
 Στη φωτογραφία το κάστανο. Φωτογραφία του πλάτανου δεν έχουμε. [efsyn]


Σχόλιο: Χρειάζεται;;;;   ... Ε Δ Ω 

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Τα νοσηρά ευρήματα των δημοσκόπων



 Περιστασιακές δουλειές πολεμούσα στα φοιτητικά μου χρόνια. Αναίμακτες μάχες. Στη χειρότερη έτρωγα πόρτα, εξασφαλίζοντας, έστω με δυο καρούμπαλα στο μέτωπο, ένα αξιοπρεπές ημερομίσθιο. Με μια τσάντα ερωτηματολόγια κρεμασμένη στον ώμο βόμβιζα τα κουδούνια των σπιτιών, προκειμένου να ταλαιπωρήσω τους ενοίκους με άσχετα θέματα επί παντός του επιστητού. Στην αρχή δεν άνοιγε κανείς. Κι αν παρ’ ελπίδα κάποιος στεκόταν διστακτικά στη χαραμάδα, την έκλεινε ερμητικά, ακούγοντας τις αμήχανες εξηγήσεις μου. Χτυπούσα τσατισμένος την επόμενη εξώθυρα για να εισπράξω ηχηρότερο «όχι».
 Οσο μεγάλωνε η ζοχάδα τόσο πολλαπλασιάζονταν οι αρνήσεις. Εκατοντάδες συνάδελφοι εγκατέλειψαν άδοξα το επάγγελμα από τα αποδυτήρια, κατά το κοινώς λεγόμενο. Οι υπόλοιποι δοκιμάζαμε τη μέθοδο του Διογένη του Κυνικού, ο οποίος συνήθιζε να ζητά ελεημοσύνη από τους ανδριάντες. Αποστόμωνε όποιους ρωτούσαν γιατί επιμένει, εφόσον δεν πρόκειται να λάβει το παραμικρό, με τη στερεότυπη φράση: «Μελετώ αποτυγχάνειν». Ετσι κι εμείς, εξασκούμαστε στο να μας διώχνουν. Η εκγύμναση ωφελεί. Σε μικρό διάστημα μοστράραμε στα κατώφλια των νοικοκυριών με ύφος χιλίων απολωλότων υιών που επιστρέφουν στην οικογενειακή εστία έπειτα από πολυετή απουσία στην ξενιτιά.
 Ρούγες και στενά απ’ την Κοκκινιά, τον Κορυδαλλό και το Κερατσίνι ίσαμε τα Νέα Λιόσια, την Παλατιανή και την Πετρούπολη κι από τον Εύοσμο, τη Σταυρούπολη και την Πολίχνη ώς το Τρίλοφο, την Περαία και τους Νέους Επιβάτες –το Μπαξέ Τσιφλίκι του Τσιτσάνη– με προσφωνούσαν με το υποκοριστικό. Προτιμούσα τις λαϊκές και προσφυγικές περιοχές με τους προσηνείς, ευπροσήγορους και φιλόξενους κατοίκους. Παρότι διδασκόμουν Στατιστική σε κάθε έτος του Οικονομικού Νομικής, όπου φοιτούσα, πρωί κι απόγευμα σπούδαζα στην πραγματικότητα ψυχολογία της μάζας. Παρατηρούσα ότι ένα κρίσιμο ποσοστό των συνεντευξιαζομένων ταυτιζόταν μαζί μου, μοιραζόταν τον κόπο του μεροκάματου και εις ένδειξιν αλληλεγγύης επαινούσε ενυδατικές κρέμες, λεπίδες ξυρίσματος, αποσμητικά και λογής λογής προϊόντα που ουδέποτε είχε χρησιμοποιήσει. Είμαστε ακατανόητα αισιόδοξος λαός, φύσει συμπονετικός και γαλαντόμος.
 Το παραπάνω χούι μάς ακολουθεί δυστυχώς και στην κάλπη, όταν επιλέγουμε κυβερνήσεις. Θυμάμαι ότι στις δημοσκοπήσεις κατά το «βρόμικο ’89» το 20% έως 25% των ερωτώμενων είχε να πει μόνο καλά λόγια και για τον Ανδρέα και για τον Ψηλό – εξακολουθώ να μην αναφέρω επώνυμο, καθότι προληπτικός. Εφοδιασμένος με τις μνήμες αυτές και οπωσούν υποψιασμένος, φυλλομέτρησα τις πρόσφατες «τάσεις της MRB». Παραβλέποντας τα τετριμμένα μεγέθη, όπως «πρόθεση ψήφου», «παράσταση νίκης» και «μετακινήσεις ψηφοφόρων», τα οποία τροφοδοτούν την αντιπαράθεση των κομμάτων, κοντοστάθηκα σε δευτερεύουσες παραμέτρους, αποκαλυπτικές της ψυχοσύνθεσής μας.
 Ανάμεσά τους, η δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών. Ο Κούλης παραμένει ο δημοφιλέστερος, ίσως για τα τσακίρικα, γουρλωτά του μάτια. Καταγράφει, μολαταύτα, 60% μη ευνοϊκές γνώμες. Αν προσθέσουμε και το επίμαχο 25% της μεγαλοθυμίας των Ελλήνων, απορρίπτεται από το 85% του πληθυσμού. Ο ΘΑλέξης συγκεντρώνει 71,4% μη θετικές γνώμες, τουτέστιν 96,4%. Τους επικροτούν, πά’ να πει το 15% και 3,6% αντιστοίχως. Υπερβολικά φιλεύσπλαχνους μας βρίσκω. Το 90,6% νιώθει οργή, ντροπή και φόβο, το 92,4% πιστεύει ότι τα πράγματα στη χώρα πάνε χάλια και το 93,9% κρίνει κάκιστη την οικονομική κατάσταση. Το 0,7% τη θεωρεί πολύ καλή ή έστω καλή. Οπτιμισμός στο έπακρο. Το τραγικό είναι ότι το 85% θα ξαναψηφίσει τους ίδιους. Ευήθεια, διανοητική ένδεια και ανεμοκεφαλιά στο μη περαιτέρω.      [ΜΕΤΕΩΡΟΣ]

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Νίκησε το Φόβο


 Ο αντίποδας της Αγάπης είναι ο φόβος. Πώς μπορούμε να τον νικήσουμε;
 Από τον Γρηγόρη Βασιλειάδη...
 Ένας από τους μεγάλους εχθρούς του ανθρώπου είναι ο φόβος. Όσο λιγότερο φόβο έχει κανείς, τόσο περισσότερο υγεία και ψυχική αρμονία θα βιώνει στη ζωή του. Το ουσιαστικό πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι να απαλλαγεί απ’ τον φόβο.
  Όταν δεν νιώθεις φόβο για μια κατάσταση, τότε αυτή δεν μπορεί να σε βλάψει. Πρέπει βέβαια να θυμάσαι ότι πολύ συχνά σε καταλαμβάνει ο φόβος με υποσυνείδητο τρόπο, χωρίς δηλαδή να τον αντιλαμβάνεσαι. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάς είναι ότι ο φόβος «μπλοφάρει». Αν τον αντιμετωπίσεις με βάση αυτήν την ενθύμηση, τότε ο φόβος διαλύεται.
 Ο φόβος δημιουργείται συνήθως ως προσπάθεια του νου να ελέγξει το μέλλον, το μέλλον για το οποίο το μόνο που ξέρουμε είναι ότι… δεν υπάρχει. Αφού το παρελθόν μόνο υπήρξε -δηλαδή δεν υπάρχει σήμερα- και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα, ο μοναδικός χρόνος, στον οποίο ζούμε την ζωή μας είναι το παρόν.
 Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσετε τους ψυχολογικούς σας φόβους και τα προβλήματα που εκπηγάζουν απ’ αυτούς, είναι να καλλιεργήσετε μεθοδικά την επίγνωση, και την επαφή σας με τον εσωτερικό σας παρατηρητή. Στην ουσία, όλοι μας γνωρίζουμε, πως ό,τι κι αν κάνουμε, ότι κι αν αισθανθούμε, ό,τι κι αν σκεφτούμε, υπάρχει κάτι μέσα μας, «κάποιος» που παρατηρεί τα πάντα. Αν ο νους μας, αντί να προσπαθεί να ελέγξει μια σκέψη μας με άλλες σκέψεις -που σχεδόν πάντα αφορούν το παρελθόν και το μέλλον, δηλαδή χρονικές περίοδοι που δεν υφίστανται στην ουσία της ζωής μας- μετακινηθεί σ’ αυτόν τον «παρατηρητή», τότε θα δούμε ότι η ατμόσφαιρα του φόβου εξαφανίζεται, και τη στιγμή που ο φόβος παύει να είναι παρών, σταματάει και η ανάγκη μας για έλεγχο.
 Κάποιοι πιστεύουν ότι το αντίθετο συναίσθημα της Αγάπης είναι το μίσος. Αυτό δεν είναι αλήθεια: Ο αντίποδας της Αγάπης είναι ο φόβος! Φανταστείτε τον εαυτό σας σαν ένα άδειο μπουκάλι. Αν επιλέγετε κατά τη διάρκεια της ζωής σας να γεμίζετε το «μπουκάλι» σας με φόβο, τότε δεν θα περισσεύει καθόλου χώρος για την Αγάπη.
 Αντίθετα, εάν «ανοίξετε» το «μπουκάλι» σας και το γεμίζετε, σε κάθε ευκαιρία, με Αγάπη, τότε δεν θα υπάρχει καθόλου χώρος μέσα σας για να αναπτυχθεί ο φόβος!   O Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης, είναι ψυχολόγος –ψυχοθεραπευτής. [Πηγή: www.doctv.gr]

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Περιοδική έκθεση «εmotions, ένας κόσμος συναισθημάτων»



 Το Μουσείο Ακρόπολης, σε μια σπάνια και σημαντική σύμπραξη, συναντά το Ίδρυμα Ωνάση, που μετρά 42 χρόνια προσφοράς στον Πολιτισμό και την Παιδεία. Αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής είναι η συνδιοργάνωση της έκθεσης «εmotions, ένας κόσμος συναισθημάτων», που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Υόρκης.
 Πρόκειται για μια αφηγηματική έκθεση που διηγείται και φωτίζει το αθέατο σύμπαν των συναισθημάτων στην προσωπική, κοινωνική και πολιτική ζωή του αρχαίου κόσμου. Εκθέματα από τα σπουδαιότερα μουσεία του κόσμου αφηγούνται τα συναισθήματα στην αρχαία ελληνική τέχνη, μέσα από τη ματιά του Μουσείου Ακρόπολης.... [Πηγή; Μουσείο Ακρόπολης]

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Νοητικός παλιμπαιδισμός και μεταχριστιανική ηθική


 «Δεν περιφρονώ του πιστούς, δεν τους θεωρώ ούτε γελοίους, ούτε αξιολύπητους, απελπίζομαι όμως όταν προτιμούν τις καθησυχαστικές μυθοπλασίες των παιδιών από τις σκληρές βεβαιότητες των ενηλίκων. Καλύτερα η πίστη που καθησυχάζει, παρά η λογική που ανησυχεί – ακόμη και με τίμημα έναν ισόβιο νοητικό παλιμπαιδισμό».
 Με αυτόν τον ειρωνικό τρόπο ανοίγει το βιβλίο του «Πραγματεία περί αθεολογίας» (Εξάντας, 2006) ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ονφρέ, στάση που με βρίσκει απολύτως σύμφωνο, αφού το ανθρώπινο ζώο τείνει σταθερά να προτιμά την ασφάλεια από την ελευθερία – είτε αυτό αφορά το σημερινό πεδίο της δημοκρατίας είτε εκείνο των πνευματικών αναζητήσεων.
 Αυτή η διαπίστωση βέβαια δεν πρέπει να μας κάνει να καταθέτουμε τα όπλα, αλλά να προσπαθούμε περισσότερο να αναδείξουμε τη γνωσιμότητα του κόσμου μέσω της σταδιακής και ατέρμονης εξέλιξης της επιστήμης και της φιλοσοφίας.
 Και αυτό γιατί η θρησκεία παίζει τον φιλοσοφικό ρόλο της νοσταλγίας (ο «χαμένος παράδεισος», η υπόσχεση της μετά θάνατον ζωής κ.λπ.), ενώ η φιλοσοφία τον ρόλο της μελλοντικότητας (πώς μπορούμε με τη δράση μας να φτιάξουμε μια ανθρώπινη κοινωνία επί της γης, έναν ου-τόπο σε σχέση με το σήμερα).
 Οι σκέψεις αυτές γίνονται με αφορμή τη νέα διελκυστίνδα για το μάθημα των Θρησκευτικών μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας. Σ’ αυτό το πεδίο η συνολική πορεία της κυβέρνησης έχει καταγράψει δεινότερες ήττες από εκείνες στο πεδίο των μνημονίων, όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν.
 Για την ακρίβεια, ο εξαναγκασμός στην υπογραφή των μνημονίων από τους δανειστές αφορά το υλικό πεδίο, ενώ η άτακτη υποχώρηση μπροστά στη σύγκρουση με την ιεραρχία το πνευματικό.
 Και ίσως η πικρή εμπειρία και η διάλυση των αυταπατών για τις δυνατότητες νίκης επί του αντιδημοκρατικού διευθυντηρίου της Ε.Ε. να λειτούργησε αποτρεπτικά και προληπτικά, ώστε η κυβέρνηση να μην προσπαθήσει καν να δώσει τη μάχη με το εκκλησιαστικό, συντηρητικό, ακροδεξιό και μισαλλόδοξο κατεστημένο της χώρας.
 Εννοείται ότι ο «νοητικός παλιμπαιδισμός» των πιστών δεν επηρεάζει μόνο το πεδίο των μεταφυσικών αναζητήσεων, αλλά και τα θέματα της δημοκρατικής συμμετοχής και των επιλογών τού καθενός, αφού το μυαλό «φορμάρεται» με τέτοιο τρόπο που να αναζητά τον εύκολο και γνώριμο δρόμο και να απορρίπτει το άγνωστο, το ρίσκο και την ευθύνη.
 Αυτός είναι «ο φόβος μπροστά στην ελευθερία», όπως είναι και ο ομώνυμος τίτλος του βιβλίου του σπουδαίου Εριχ Φρομ. Θα μου πείτε ότι δεν είναι ανάγκη να είναι κάποιος πιστός για να είναι πολιτικά αλλοτριωμένος και σ’ αυτό δεν θα διαφωνήσω.
 Σίγουρα όμως το «πίστευε και μη ερεύνα» δεν είναι ο καλύτερος οδηγός κριτικής σκέψης, την οποία τα παιδιά μας, σε μια εποχή σύγχυσης και ισοπέδωσης, έχουν ανάγκη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
 Τι πρέπει να γίνει; Ο Ονφρέ το συνοψίζει θαυμάσια: «Πρέπει να δημιουργήσουμε στη Δύση τις προϋποθέσεις για μια πραγματική μεταχριστιανική ηθική, όπου το σώμα παύει να αποτελεί τιμωρία, η γη κοιλάδα των δακρύων, η ζωή μια καταστροφή, η απόλαυση αμαρτία, οι γυναίκες κατάρα, η ευφυΐα αλαζονεία και η ηδονή καταδίκη στην αιώνια κόλαση». Αμήν!         [πηγή; efsyn]

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Η φτώχεια των ανθρώπων, ο πλούτος των εθνών


 «Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες.»
Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
«Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να καταστήσεις ακίνδυνους τους φτωχούς είναι να τους εκπαιδεύσεις να θέλουν να μιμούνται τους πλούσιους.»
Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 Παρακολουθoύσαμε την ταινία Lion, του Garth Davis. Ο δεκάχρονος Τηλέμαχος σοκαρισμένος έβλεπε πώς ζουν οι άνθρωποι στην Ινδία.
«Είναι πολύ φτωχή χώρα η Ινδία;» με ρώτησε.
«Η Ινδία είναι ένα απ’ τα ισχυρότερα κράτη του πλανήτη», του είπα. «Έχει διαστημικό πρόγραμμα, έχει πυρηνικά, έχει τεράστιο πλούτο, σε έκταση είναι το ένα τρίτο ολόκληρης της Ευρώπης και σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη, μετά την Κίνα.»
«Εδώ δείχνουν ότι είναι φτωχή!»
«Οι άνθρωποι είναι φτωχοί, οι πολλοί. Το κράτος είναι πλούσιο».
«Πώς γίνεται αυτό;»
~~
Πώς γίνεται αυτό, αλήθεια;
 Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι φτωχοί (οι ανασφάλιστοι, οι άστεγοι) στις ΗΠΑ, το πιο ισχυρό κράτος του πλανήτη τα τελευταία 100 χρόνια, είναι πολλοί περισσότεροι (αναλογικά) απ’ ό,τι στην Νορβηγία ή στη Νέα Ζηλανδία.
 Το ίδιο ισχύει και στην Κίνα, με χειρότερους όρους.
 Στην Ενωμένη Ευρώπη τα ισχυρά κράτη ποντάρουν στη φτωχοποίηση των ανίσχυρων, προκειμένου να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τις άλλες μεγάλες οικονομίες.
 Μοιάζει να είναι θέσφατο, δοσμένο απ’ τους θεούς: Για να δημιουργήσεις μια ισχυρή οικονομία, πρέπει να δημιουργήσεις οικονομικές ανισότητες.
 Και η συνέπεια: Όσο φτωχαίνουν οι πολλοί τόσο αυξάνεται ο πλούτος των ελάχιστων.
 Το είδαμε σ’ αυτό που τα media αποκαλούν Οικονομική Κρίση –προσπαθώντας να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι κάτι περαστικό και τυχαίο.
 Τα τελευταία χρόνια οι περιουσίες των μεγιστάνων (Ελλήνων, Αμερικάνων, Ινδών, Κινέζων, Γερμανών, ο πλούτος δεν γνωρίζει εθνικότητες) πολλαπλασιάστηκαν.
 Από πού τα πήραν αυτά τα χρήματα; Απ’ τους πολλούς. Τους μεσαίους, τους μικρούς, τους ανύπαρχτους.
~~
 Για να δημιουργηθούν ισχυρές αυτοκρατορίες – οικονομίες πρέπει να καταστραφούν πολλοί άνθρωποι (και ζώα-δάση-εδάφη-θάλασσες).
 Οι άνθρωποι, εμείς, είμαστε το καύσιμο των «Μεγάλων Πολιτισμών», είτε είναι το Χόλιγουντ είτε είναι το Μπόλιγουντ.
 Ο πλούτος δεν επιτρέπεται να μοιράζεται σε όλους. Αυτό αποδυναμώνει την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ (με κεφαλαία το απόλυτο θέσφατο της εποχής μας).
 Το νεοφιλελεύθερο δόγμα (που είναι η θρησκεία του 21ου αιώνα) διακηρύσσει ότι ο καθένας αμοίβεται σύμφωνα με τις ικανότητες του. Πλουτίζουν οι άξιοι και μένουν φτωχοί οι ανάξιοι.
 Οπότε άνθρωποι σαν τον πεντάχρονο Ινδό, που μεγαλώνουν στην ένδεια, δεν καταφέρνουν να γίνουν μεγιστάνες επειδή δεν ήταν αρκετά άξιοι.
 Οι αρχικές συνθήκες δεν έχουν καμιά σημασία για τον νεοφιλελευθερισμό, που είναι τόσο επιστημονικός όσο και η αστρολογία.
~~
 Πώς πείθονται οι άνθρωποι, οι πολλοί άνθρωποι, να υπηρετούν αυτό το δόγμα που τους θέλει ανύπαρχτους;
 Πρώτα εξαναγκάζονται.
 Όταν είσαι στα όρια της φτώχειας-λιμοκτονίας θα κάνεις τα πάντα για ένα κομμάτι ψωμί. Το μόνο που σκέφτεσαι είναι πώς θα επιβιώσεις άλλη μια μέρα, εσύ και τα παιδιά σου (όπως ακριβώς έκαναν οι μελλοθάνατοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί).
 Στην απόλυτη φτώχεια δεν υπάρχει μόρφωση, δεν υπάρχει έλεγχος γεννήσεων, δεν υπάρχει καμία προοπτική, πέρα απ’ την επιβίωση.
 Γιατί δεν επαναστατούν οι φτωχοί; Γιατί έχουν κάτι πολύ πιο σημαντικό να καταφέρουν: Την επιβίωση.
~~
 Και στα δυτικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ελλάδα, γιατί δεν επαναστατούν οι φτωχοί, οι μεσαίοι, οι πολλοί;
 Όσοι τολμάνε να το κάνουν αντιμετωπίζουν τη φυλάκιση -και τον θάνατο κάποιες φορές. Κι όσο η επανάσταση είναι θέμα εκατό-χιλίων ανθρώπων, δεν είναι επανάσταση, είναι επεισόδια.
~~
 Οι υπόλοιποι, οι πολλοί, πώς πείθονται να υπομένουν;
 Καταρχήν πιστεύουν ότι αυτή είναι η φυσική τάξη. Την φτώχεια δεν τη δίνει ο θεός (όπως στις κάστες των Ινδών), αλλά τη δίνει η φύση.
 Κάποιοι γεννιούνται ικανοί, κάποιοι ανίκανοι (για τον πλούτο).
 Αλλά -αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του μύθου- ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος, διάσημος, πετυχημένος.
 Τα media αγαπούν να αναπαράγουν αυτόν τον μύθο, της ατομικής ανέλιξης. Κι οι φτωχοί ελπίζουν σε κάτι τέτοιο.
~~
 Ο μαύρος που μεγάλωσε στο γκέτο, αλλά έγινε μπασκεμπολίστας και είναι πλέον διάσημος -και πλούσιος.
 Η άνεργη που ήταν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας, αλλά έγραψε τον Χάρι Πόττερ, κι είναι πλέον πιο πλούσια απ’ τη βασίλισσα.
 Ο φοιτητής που παράτησε το πανεπιστήμιο, έφτιαξε ένα social media κι έγινε δισεκατομμυριούχος.
 Το άσημο κορίτσι που πήγε σε talent show, τη λάτρεψε ο κόσμος, κι έγινε διάσημη (παύλα πλούσια).
 Ο άσχημος τραγουδιστής που όλοι τον κορόιδευαν όταν ήταν παιδί, αλλά έγινε είδωλο (και πλούσιος).
 Η γυναίκα που αισθανόταν άσχημα για τον εαυτό της στο λύκειο, αλλά τελικά έγινε μοντέλο (και πλούσια).
 Το πεντάχρονο παιδί που ζούσε στους δρόμους, το υιοθέτησε μια οικογένεια πλούσιων Αυστραλών, σπούδασε, έγραψε βιβλίο κι έγινε ακόμα πιο πλούσιος.
~~
 Όμως για κάθε μαύρο του γκέτο που πέτυχε, υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι που απέτυχαν.
 Για κάθε άνεργη που έγινε best-seller υπάρχουν εκατομμύρια άλλες που αυτοκτόνησαν.
 Για κάθε φοιτητή που παράτησε το πανεπιστήμιο κι έγινε Ζούκεμπεργκ υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι που δεν πήγαν ποτέ πανεπιστήμιο και δουλεύουν στα Μακντόναλντς.
 Για κάθε κορίτσι που έγινε μοντέλο, για κάθε τραγουδιστή που έγινε είδωλο, υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι που δεν τα κατάφεραν.
 Και για κάθε παιδί του δρόμου που γλίτωσε απ’ τη φτώχεια υπάρχουν δισεκατομμύρια άλλα που λιμοκτονούν.
~~
 Σκεφτείτε το! Ακόμα κι οι ιστορίες που έχουν να κάνουν με κάποιον πλούσιο χρηματιστή-κλπ που αφήνει τα πάντα για να βρει τον εαυτό του, καταλήγουν μ’ εκείνον να γίνεται καλλιτέχνης-κλπ, και να είναι πάλι πλούσιος και επιτυχημένος.
 Ουσιαστικά αναπαράγουν το ίδιο μοντέλο: Αν κάποιος είναι άξιος θα γίνει διάσημος και πλούσιος.  Ό,τι κι αν του τύχει.
 Οπότε, πρώτον, φταις εσύ αν δεν είσαι διάσημος-πλούσιος. Και δεύτερον, ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να τα καταφέρεις να γίνεις -ή έστω να το κάνουν τα παιδιά σου.
 Αλλά μπορείς να το κάνεις ΕΣΥ, μόνο εσύ, η επιτυχία δεν συμπεριλαμβάνει άλλους πέρα απ’ τον εαυτό σου.
 Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
~~
 Για να καταλάβεις μια κοινωνία, έλεγε ο Λεβιστρός, πρέπει να μελετήσεις τους μύθους της. Κι η σύγχρονη μυθολογία αποτυπώνεται στον κινηματογράφο.
 Ο σύγχρονος παγκόσμιος μύθος λέει ότι μόνο ο πλούτος έχει σημασία (ο θεός πέθανε, ο Γκάντι πέθανε, ο Κάστρο πέθανε, κάθε ιδεολογία πέθανε).
 Ο σύγχρονος παγκόσμιος μύθος λέει ότι όσοι αξίζουν πλουτίζουν (και ανάποδα: Αυτοί που πλούτισαν ήταν άξιοι).
 Ο σύγχρονος παγκόσμιος μύθος λέει ότι όλοι (αλλά ο καθένας μόνος του) μπορούν να γίνουν πλούσιοι.
 Ο σύγχρονος παγκόσμιος μύθος ξεχνάει να μας πει ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που θα γίνουν πλούσιοι. Κι ότι όλοι οι άλλοι μοναχά θα επιβιώνουν -και αν.    [Πηγή: sanejoker]

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Λιλή Ζωγράφου: Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά


«Τι θα πει ελευθερία; Μα η αθωότητα να μη γνωρίζεις την ασκήμια των ανθρώπων. Μόνο ως τότε είσαι λεύτερος».
 «Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει) για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους».
 «Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;».
 «Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες και δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση».
 «Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς! Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν».
 Η Λιλή Ζωγράφου (17 Ιουνίου 1922-1998) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Κρήτη. Ο πατέρας της ήταν εκδότης εφημερίδας «Ανόρθωση», με ιδιαίτερα φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή του. Σπούδασε φιλολογία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και ενώ ήταν έγκυος, φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση και γέννησε στη φυλακή την κόρη της, μετέπειτα ποιήτρια Ρένα Χατζηδάκη. Μετά την απελευθέρωση, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες, ταξιδεύοντας παράλληλα στην Ευρώπη και στις Ανατολικές χώρες. Πρωτοεμφανίστηκε στη βιβλιογραφία το 1949, με τη συλλογή από νουβέλες με τίτλο «Αγάπη». 'Εγινε ευρύτερα γνωστή 10 χρόνια αργότερα, με το βιβλίο της για τον Νίκο Καζαντζάκη, «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Kατά τη διάρκεια της δικτατορίας δημοσίευε άρθρα στο δεκαπενθήμερο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ. Τα άρθρα εκείνα έδωσαν μια πνοή ελευθερίας στον Τύπο και έγιναν σημεία αναφοράς και ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον.
 [Πηγή: www.doctv.gr]

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Ο ήλιος και ο χάροντας


Γιώργος Μιχαήλ... Ε Δ Ω 

Γλώσσα τυράννων, χύδην λαός


 Βεβαίως και θα συμφωνήσω με τον Βαρουφάκη όταν λέει πως «όπως κάθε τυραννία έτσι και η τρόικα έχει δημιουργήσει τη δική της φρασεολογία για να μην πω γλώσσα, ώστε να αμπαλάρει τα ανακοινωθέντα της ως ανθρωπιστικές, λογικά αναπόφευκτες, αποφάσεις που προαναγγέλλουν θετικές εξελίξεις» («Εφ.Συν. Σαββατοκύριακο», 24-25/6/2017).
 Δεν είναι απλή φρασεολογία μήτε ίδρυση καινούργιας γλώσσας αυτό που κάνουν οι εξουσίες-τυραννίες· είναι μια ολόκληρη «φιλοσοφία» που βασίζεται σε πολιτικούς ελιγμούς, σε διπλωματική επινόηση, σε εξονυχιστική ανάλυση της ελαστικότητας των ερμηνειών που διακρίνει φοβισμένες κυρίως κοινωνίες, σε εκμετάλλευση της αδράνειας που μαστίζει αυτές τις κοινωνίες -όπως αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής τούτη η «φιλοσοφία» είναι στυγερή αντιστροφή της πραγματικότητας και δημιουργία μιας καινούργιας, που ταιριάζει με τους σκοπούς και την επίτευξή τους από τις εξουσίες-τυραννίες.
 Είναι η αρχαία στρεψοδικία (και όχι σοφιστεία, όπως πολλοί αβίαστα αποκαλούν), η μετάθεση των κατηγοριών σε διαφορετικά θέματα υπερασπιστικά όμως για τους κατηγορουμένους. Κατηγορείσαι λ.χ. για αυταρχισμό και συ μεταθέτεις το κέντρο βάρους σε «κακά» παιδιά, ή στις εγκληματικές ομάδες που ταλανίζουν την κοινωνία (γιατί υπάρχουν «κακά» παιδιά ή γιατί οργιάζει η εγκληματικότητα δεν ενδιαφέρει τους κυρίους της εξουσίας). Το ότι δεν μπορούν να διοικήσουν παρά μόνο με αυταρχικό τρόπο παύει να είναι μομφή, δείχνει μάλιστα ότι ενδιαφέρεται (η εξουσία) για την ασφάλεια των πολιτών.
 Είναι το σημερινό «πολιτικώς ορθόν», στο οποίο έχουν αριστεύσει οι Βορειοαμερικανοί και οι γι’ αυτόν τον λόγο πλουσιοπάροχα πληρωμένοι αναλυτές τους. Πώς θα κάνουν το άσπρο μαύρο; Αυτό. Σημειώνουν απίστευτα αληθοφανείς αποδόσεις, τόσο ώστε το πόπολο να μένει με ανοιχτό το στόμα και οι ευαίσθητες τάχα «κοινωνίες των πολιτών» να επικροτούν ασμένως και υπερηφάνως, γιατί πλέον εκλείπει ο λαϊκισμός και η αχαλίνωτη αγένεια των άξεστων και βάρβαρων ανθρώπων του χύδην λαού, της απεχθούς πλέμπας. Τίποτα δεν τους εμποδίζει πια να συνεχίσουν ανενόχλητοι και απρόσκοπτα το τυραννικό τους έργο.
 Διακοσμημένα ψεύδη, αυτή είναι η γλώσσα των ισχυρών και των τυράννων - κεκοσμημένα τίποτα. Αυτή η γλώσσα, όμως, τους νομιμοποιεί να δρουν μακροπρόθεσμα, αφού πλέον παράγουν μόνοι τους νοήματα και πλασάρουν δικές τους γραμματικές και συντακτικά· εν πολλοίς κωμικά όλα αυτά, αλλά ποιος νοιάζεται αφού και οι περισσότεροι άνθρωποι των γραμμάτων αμέσως κάνουν χρήση και κατάχρηση της ψευδούς και επικίνδυνης για τους λαούς αυτής γλώσσας; Νομίζουν οι τελευταίοι ότι ίσως, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της εξουσίας, θα κυβερνήσουν και αυτοί κάποτε -τους καψερούς... που όσο πάνε και πολλαπλασιάζονται εντούτοις...
 Ο Τσίπρας και η «παρέα» του μέσα στον στίβο της ευρωπαϊκής πολιτικής είναι υποχρεωμένοι να παίξουν τον ρόλο του κομπάρσου και του υποτελή, να αρκεστούν σε περιθωριακές-περιφερειακές θέσεις εξουσίας - και αυτό συμβαίνει σκύβοντας μπροστά στα ευρωπαϊκά μεγαθήρια ή σερνόμενοι μπροστά στους κυρίαρχους. Πώς ανέχονται κάτι τέτοιο, ένας πολύπλοκος Θεός μόνο ξέρει. Ο Θουκυδίδης ήξερε τι κινεί την ανθρώπινη φύση: η φιλαρχία και η πλεονεξία.  
[Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Σε κίνδυνο φτώχειας το 35,6% των Ελλήνων το 2016



Το 35,6% του πληθυσμού της χώρας ή 3.789.300 άτομα βρίσκονταν πέρυσι σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, παρουσιάζοντας μικρή μείωση σε σχέση µε την προηγούμενη χρονιά (3.828.500 άτομα που αντιστοιχούσαν στο 35,7% του πληθυσμού), σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ.
 Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.500 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.450 ευρώ για νοικοκυριά µε δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών, ενώ το µέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της εκτιμάται σε 14.932 ευρώ.
 Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των ατόμων ηλικίας 18-64 ετών (39,7%) και εκτιμάται για τους Έλληνες σε 38% και για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα σε 59,7%.
 Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιµώνται σε 832.065 σε σύνολο 4.168.784 νοικοκυριών και τα µέλη τους σε 2.262.808 στο σύνολο των 10.651.929 ατόµων του πληθυσμού της χώρας.
Διευρύνεται η εισοδηματική ανισότητα
 Παράλληλα, κατά 6,6 φορές μεγαλύτερο ήταν πέρυσι το μερίδιο του εισοδήματος του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού της χώρας σε σχέση με εκείνο του φτωχότερου πληθυσμού.
 Η οικονοµική ανισότητα μεταξύ των ατόµων ηλικίας 65 ετών και άνω μειώθηκε κατά 0,2 µονάδες σε σχέση με το 2015 και διαμορφώνεται στο 3,9 (4,1 το 2015), ενώ μεταξύ των ατόµων κάτω των 65 ετών διαμορφώνεται στο 7,5 παρουσιάζοντας µικρή άνοδο σε σχέση µε το 2015, που ήταν στο 7,4.
 Από το 1994, έτος κατά το οποίο άρχισε η έρευνα, η συνολική ανισότητα µειώθηκε κατά 3,1 ποσοστιαίες µονάδες (37,4% το 1994).
 Σύμφωνα επίσης με την ΕΛΣΤΑΤ, τα στοιχεία της κατανοµής του εισοδήµατος σε τεταρτηµόρια εκφράζουν το ποσοστό του συνολικού εθνικού εισοδήµατος που κατέχει κάθε ένα από τέσσερα (ίσα) τµήµατα του πληθυσµού. Συγκεκριµένα, από τη συγκεκριμένη κατανομή προκύπτουν τα εξής:

► το 25% του πληθυσµού στο 1ο τεταρτηµόριο, µε το χαµηλότερο εισόδηµα, κατέχει το 8,9% του συνολικού εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το 25% του πληθυσµού στο 4ο τεταρτηµόριο, µε το υψηλότερο εισόδηµα, κατέχει το 47,2% του συνολικού εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το 50% του πληθυσµού στο 2ο και 3ο τεταρτηµόριο, µε µεσαία εισοδήµατα, κατέχουν το 43,9% του εθνικού διαθέσιµου εισοδήµατος, ποσοστό αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015.

► το υψηλότερο ατοµικό ετήσιο εισόδηµα για το 1ο τεταρτηµόριο ανέρχεται σε 4.930 ευρώ.

► το χαµηλότερο ατοµικό ετήσιο εισόδηµα για το 4ο τεταρτηµόριο ανέρχεται σε 11.000 ευρώ.

Στέρηση βασικών αγαθών και σε μη φτωχούς

 Όχι μόνον στον φτωχό πληθυσμό, αλλά και σε μέρος του μη φτωχού πληθυσμού της χώρας αφορούσε πέρυσι η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών (δυσκολία ικανοποίησης έκτακτων οικονοµικών αναγκών, αδυναµία κάλυψης εξόδων για διακοπές µίας εβδοµάδας το χρόνο, αδυναµία διατροφής που να περιλαµβάνει κάθε δεύτερη ηµέρα κοτόπουλο, κρέας ή ψάρι, αδυναµία πληρωµής για ικανοποιητική θέρµανση της κατοικίας, έλλειψη βασικών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωµη τηλεόραση, τηλέφωνο, αυτοκίνητο, αδυναµία αποπληρωµής δανείων ή αγορών µε δόσεις, δυσκολίες στην πληρωµή πάγιων λογαριασµών).
 Συγκεκριµένα, το ποσοστό του πληθυσµού που αντιµετωπίζει οικονοµικές δυσκολίες µε αποτέλεσµα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις από τις εννέα συνολικά διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 22,4% το 2016, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 22,2% το 2015, 21,5% το 2014, 20,3% το 2013, 19,5% το 2012 και 11% το 2009.
 Η αύξηση του ποσοστού το 2016 σε σχέση με το 2015 είναι µεγαλύτερη στην περίπτωση των παιδιών ηλικίας έως και 17 ετών (1 ποσοστιαία µονάδα) συγκριτικά µε τις υπόλοιπες ηλικιακές οµάδες. Η υλική στέρηση των παιδιών ηλικίας έως και 17 ετών ανέρχεται για το 2016 σε 26,7%, ενώ το 2009 ήταν 11,9%. Για τα άτοµα ηλικίας 65 ετών και άνω, το ποσοστό στέρησης το 2016 ανήλθε σε 15,2% και παρέµεινε αµετάβλητο σε σχέση µε το 2015, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2009 ήταν 12,1%. Στα άτοµα ηλικίας 18 έως 64 ετών το ποσοστό όσων στερούνται βασικών αγαθών και υπηρεσιών το 2016 ανέρχεται σε 23,7%.
 Τα νοικοκυριά που αντιµετωπίζουν ελλείψεις βασικών ανέσεων στην κύρια κατοικία κατατάσσονται, κατά καθεστώς ιδιοκτησίας, ως εξής:

• 5,5% των νοικοκυριών µε ιδιόκτητη κατοικία µε οικονοµικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)

• 5,5% των νοικοκυριών µε ιδιόκτητη κατοικία χωρίς οικονοµικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)

• 8,2% των νοικοκυριών σε ενοικιασµένη κατοικία

• 10,2% των νοικοκυριών σε παραχωρηµένη δωρεάν κατοικία

 Το ποσοστό του πληθυσµού που διαβιεί σε κατοικία µε στενότητα χώρου ανέρχεται σε 28,7% για το σύνολο του πληθυσµού, σε 25,1% για τον µη φτωχό πληθυσµό και σε 42,2% για τον φτωχό πληθυσµό.
 Το 53,2% των φτωχών νοικοκυριών δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαµβάνει κάθε δεύτερη ηµέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των µη φτωχών νοικοκυριών εκτιµάται σε 1,8%.
 Το ποσοστό των νοικοκυριών που δηλώνουν οικονοµική αδυναµία να έχουν ικανοποιητική θέρµανση τον χειµώνα ανέρχεται σε 29,2%, ενώ είναι 51,6% για τα φτωχά νοικοκυριά και 23,6% για τα µη φτωχά νοικοκυριά.
 Το 80,7% των φτωχών νοικοκυριών και το 47,6% των µη φτωχών δηλώνει οικονοµική δυσκολία να αντιµετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες ύψους, περίπου, 384 ευρώ.
 Περιβαλλοντικά προβλήµατα από παρακείµενη βιοµηχανία ή προβλήµατα από την κυκλοφορία αυτοκινήτων δηλώνει ότι αντιµετωπίζει το 20% των νοικοκυριών, ενώ ποσοστό 12,2% των νοικοκυριών αναφέρει ως πρόβληµα τους βανδαλισµούς και την εγκληµατικότητα στην περιοχή του.
 [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: ..Για να έρθει η "ανάπτυξη" που θα μας πάει άτα στις "αγορές" και θα "εξαφανίσει" τη φτώχεια (δια παντός) απαιτούνται κάποιες μικροθυσίες (ακόμα..) για να "κλείσει και η 3η αξιολόγηση"...
 Η εξέλιξη θα είναι "ακριβώς" αυτή: Στην αρχή, το "αντιστασιακό βρέφος, το κος Κούλης θα κάνει "μεγάλη αντίσταση" (όπως τότε στο Παρίσι) με αιχμή του δόρατος τον "σοσιαλΗστή" και λάτρη των ασθενέστερων λαϊκών στρωμάτων (αιτιατική) τον  Άδωνι, (γενική) του Αδώνιδος...
 Όμως το "αριστερότσεπο", το κος Αλέξης, εφαρμόζοντας τη γνωστή "αύξηση μισθών και συντάξεων" μέσω εξαντλητικής συρρίκνωσης (Κατρουγκάλειος  μέθοδος) θα προβεί σε μια τελευταία (εννοείται) 16η "αύξηση" που θα 'ναι και η μακρύτερη μέχρι την επόμενη 17η τελευταία (εννοείται)....
 Ύστερα θα πάει το κος Τσακαλώτος στη Γερμανία (..μας αγαπάνε οι Γερμανοί) και θα δει τον "Ευρωπαϊστή" και "φιλέλληνα" Σόιμπλε... Αυτός "συγκινημένος" (ιδιαίτερα) απ' τις θυσίες του ελληνικού λαού, θα κάνει τον αγκυλωτό σταυρό του και με δάκρυα στα μάτια θα βάλει στη μερσεντές (τη μεταχειρισμένη) τον Τσακαλώτο και την "ανάπτυξη" με ένα σκασμό λεφτά (για τις τράπεζες).. Όταν φτάσουν στην Ελλάδα, η "ανάπτυξη" θα πει στο συγκεντρωμένο "πλήθος" που θα πανηγυρίζει: Έλα Λόλα, να ένα αγγούρι.....  Και μετά θα βγούμε στις "αγορές"....                [Κ.Φ.]

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Είμαστε όλοι Αφρικανοί!


"Στη μακρόχρονη και δυστυχώς ανεπαρκώς τεκμηριωμένη από παλαιοντολογικά ευρήματα ιστορία του ανθρώπινου γένους υπάρχουν δύο τουλάχιστον καίριες «στιγμές», κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιήθηκαν τα πιο αποφασιστικά, και ταυτόχρονα τα πιο αινιγματικά, εξελικτικά άλματα.
 Το πρώτο άλμα έλαβε χώρα στην Αφρική πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια και σηματοδοτεί το πέρασμα από τους ανθρωποειδείς πιθήκους στους πρωτανθρώπους (Homo erectus).
 Αυτό το πρώτο εξελικτικό άλμα περιλαμβάνει όχι μόνο την όρθια βάδιση, με όλες τις ανατομικές μεταβολές που αυτή συνεπάγεται, αλλά και τη σταδιακή διόγκωση του εγκεφάλου, που είχε πολύ πιο δραστικές συνέπειες για την ανατομία, τη φυσιολογία και κυρίως τη συμπεριφορά του οργανισμού.
 Το δεύτερο αποφασιστικό βήμα συνέβη πριν από περίπου 300 χιλιάδες χρόνια και οδήγησε στην εμφάνιση, πάντα στην Αφρική, των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων.
 Ωστόσο, η δυναμική είσοδος του ανατομικά σύγχρονου ανθρώπου (Homo sapiens) στην ιστορία του πλανήτη θα αρχίσει μόνο μετά την έξοδό του από την Αφρική.
 Το διαθέσιμο σήμερα αρχείο των απολιθωμάτων, καθώς και κάποιες γενετικές αναλύσεις αφ’ ενός του μιτοχονδριακού DNA των γυναικών και αφ’ ετέρου του χρωμοσώματος Υ των ανδρών, φαίνεται να επιβεβαιώνουν την κοινή αφρικανική προέλευση όλων των σύγχρονων ανθρώπων."... Ε Δ Ω 



 Σχόλιο: ...Ούτε Homo erectus, ούτε Homo sapiens... Κανένα "εξελικτικό άλμα" δεν έλαβε χώρα πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια στην Αφρική... Απ' την αρχή το είδος μας ήταν ένα και μοναδικό, το Homo Sapioi.... Πιο σάπιοι δε γίνεται... Εξέλιξη μηδέν.... Ε Δ Ω    (Επιλέξτε "ελληνικούς υπότιτλους απ' το "τριγωνάκι" κάτω αριστερά).......                                        [Κ.Φ.]