Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Έρευνα: Φτωχοί μου Millennials

  

 Λιγότερα χρήματα, χειρότερη εργασία; Ποιο είναι το μέλλον για την γενιά 17 με 35;
 Γεννήθηκαν από το 1982 μέχρι το 2000. Έχουν καλύτερη εκπαίδευση από τους γονείς τους, όμως δεν προβλέπεται να έχουν ούτε καλύτερες δουλειές, ούτε περισσότερα χρήματα από όσα είχαν εκείνοι στην ηλικία τους. Αυτά είναι τα ευρήματα της έρευνας που πραγματοποίησε η ελβετική τράπεζα Credit Suisse με βάση εκτίμηση της αμερικανικής στατιστικής υπηρεσίας.
 Η οικονομική ευελιξία των millennials περιορίζεται σε σχέση με το εισόδημα, την ιδιοκτησία και άλλες διαστάσεις που αφορούν την ευημερία, αναφέρει η έκθεση. Περιορίζεται επίσης και από τα κριτήρια του δανεισμού –που σήμερα είναι αυστηρότερα σε σχέση με την εποχή των γονιών τους-  ενώ οι τιμές των σπιτιών ολοένα και αυξάνονται. Στον τομέα των συντάξεων, αν τα πράγματα συνεχίσουν όπως έχουν, οι millennials φυσικά θα έχουν και πάλι λιγότερα από τους γονείς τους. Δεν τη λες τυχερή γενιά.
 Σε άλλα σημεία, η έκθεση εστιάζει στην οικονομική ανισότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, που ολοένα και αυξάνεται και επισημαίνει πως αν και ο παγκόσμιος πλούτος αυξήθηκε κατά 6,4% το προηγούμενο έτος -και τώρα ανέρχεται σε 280 τρισεκατομ. δολάρια- ωστόσο είναι υπερβολικά συγκεντρωμένος στους λίγους. Σήμερα 36 εκατομ. εκατομμυριούχοι (ποσοστό μικρότερο από το 1% του ενήλικα πληθυσμού) κατέχει το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Παράλληλα, το 70% των ενηλίκων, έχουν περιουσιακά στοιχεία αξίας μικρότερης των 10.000 δολ. (που αντιστοιχεί σε μόλις 2,7% του παγκόσμιου πλούτου).
 Ξεφεύγει κανείς από την μοίρα των Millennials; Σύμφωνα με την έκθεση, εκείνοι που εργάζονται σε τομείς όπως τα χρηματοοικονομικά και η τεχνολογία, έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μια καλύτερη ζωή.          [Πηγή: www.doctv.gr]


 Σχόλιο: ..."Καλύτερη εκπαίδευση, λιγότερα χρήματα, χειρότερη εργασία"... Ήταν απαραίτητη η "έρευνα" μιας ελβετικής τράπεζας για να δείξει τον "πανάρχαιο" φαύλο κύκλο;; Αυτά τα ευρήματα αφορούν μόνο αυτή τη γενιά ή όλες;;;
 Δυστυχώς αυτή η "κατάσταση" είναι πάγια και δεν είναι το αποτέλεσμα "ακραίων φυσικών φαινομένων"...
 Υποψιάζομαι ότι η "ελβετική τράπεζα" δεν μπήκε στα έξοδα να κάνει κάποια έρευνα, αλλά αντέγραψε κατευθείαν μία παλιότερη... Αυτή  Ε Δ Ω 
 Κι όσοι κομπιάζουν να καταπιούν τα αυτονόητα κι ονειρεύονται "καλύτερη ζωή" και "ανάπτυξη" ας την θαυμάσουν  Ε Δ Ω  .... 
 Γιατί η "ανάπτυξη" καλπάζει και ταξιδεύει "ηλεκτρονικά" στις μέρες μας... Διαλέξτε "κλουβί"...
 "Ερευνάτε τας γραφάς"...                                                                            [Κ.Φ.]

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Τρελά κέρδη για τους υπερ-πλούσιους


 Είναι προφανές ότι αυτό που χρειάζονταν ήταν ακόμη μία φοροελάφρυνση! Ο λόγος για τους 500 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, που το 2017 έγιναν πλουσιότεροι κατά ένα... τρισεκατομμύριο δολάρια και στο μέλλον πρόκειται να γίνουν ακόμη πλουσιότεροι χάρη στη φορολογική μεταρρύθμιση του Ντόναλντ Τραμπ αλλά και την αρωγή των κυβερνήσεων που έχουν ξεχάσει τι σημαίνει αναδιανομή.
 Όπως αποκαλύπτει ο χθεσινός Billionaires Index του Bloomberg (ο δείκτης που καταγράφει καθημερινά την περιουσία των 500 πιο πλούσιων ανθρώπων του κόσμου), οι εν λόγω μεγιστάνες υπερτετραπλασίασαν φέτος τα κέρδη τους σε σχέση με το 2016, αυξάνοντας τον συνολικό τους πλούτο κατά 23% – από τα 4,4 τρισ. δολάρια σε περισσότερα των 5,3 τρισ. δολαρίων.
 Ούτε λίγο ούτε πολύ οι «500» αύξαναν την περιουσία τους στη διάρκεια του 2017 κατά 2,7 δισ. δολάρια καθημερινά!
 Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συσσώρευση πλούτου από τη «Χρυσή Εποχή των ΗΠΑ» –μεταξύ 1870 και 1900–, όταν οικογένειες όπως οι Ροκφέλερ, οι Κάρνεγκι και οι Βάντερμπιτ έλεγχαν τεράστιες περιουσίες.
 Η αύξηση του πλούτου των «500» είναι κυρίως αποτέλεσμα της εκρηκτικής ανόδου των χρηματιστηριακών αγορών, οι οποίες σε αντίθεση με την πραγματική οικονομία συνεχίζουν να απορροφούν μεγαλύτερο κομμάτι από τη ρευστότητα που προσφέρουν οι κεντρικοί τραπεζίτες στο οικονομικό σύστημα και να παράγουν υπερκέρδη για τους πλούσιους μεγαλομετόχους των επιχειρήσεων και τους μεγαλοεπενδυτές.
 Η τρέχουσα πορεία των χρηματιστηρίων είναι η δεύτερη ισχυρότερη και η δεύτερη πιο μακροχρόνια ανοδική της Ιστορίας.
 Ευρύτεροι δείκτες μετοχών, όπως MSCI World Index και ο Standard & Poor’s, σημειώνουν φέτος άνοδο 20% σπάζοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.
 Υπερσυγκέντρωση πλούτου 
 Αυτή η συνεχής άνοδος των μετοχών –που αβγατίζει ακόμη πιο πολύ τον πλούτο των μεγιστάνων της υφηλίου– δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα.
 Δεκάδες επιχειρήσεις-κολοσσοί των ΗΠΑ έσπευσαν αυτόν τον μήνα να επωφεληθούν της επικείμενης μείωσης της φορολόγησής τους (από 35% σε 21%) από τον Τραμπ όχι για να επενδύσουν και να προσλάβουν, αλλά προκειμένου να εξαγγείλουν επαναγορές μετοχών τους, οι οποίες με τη σειρά τους θα εκτοξεύσουν τις τιμές τους και μαζί τον πλούτο μεγαλομετόχων και διευθυντών στα ύψη.
 Αυτή η συνεχής υπερσυγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων σημειώνεται, όμως, σε μια περίοδο εκτεταμένης φτώχειας και εξαθλίωσης στην υφήλιο.
 Σε μια περίοδο κατά την οποία δισεκατομμύρια άνθρωποι βλέπουν τα εισοδήματα και τις περιουσίες τους στάσιμα ή να συρρικνώνονται, στερώντας τους την πρόσβαση στους αναγκαίους για αξιοπρεπή διαβίωση πόρους.
 Ζητούμενο πλέον είναι το πότε και πώς θα σπάσει το σχοινί που συνεχώς τεντώνεται.
 Σύμφωνα, πάντως, με τον Bloomberg Billionaires Index, πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο φέτος είναι ο 53χρονος Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής και μεγαλομέτοχος της Amazon.
 H περιουσία του αυξήθηκε στη διάρκεια του 2017 κατά 34,2 δισ. δολάρια αγγίζοντας τα 100 δισ. δολάρια.
 Ήταν περίπου 9 δισ. δολάρια μεγαλύτερη από την περιουσία του –δεύτερου στην κατάταξη– ιδρυτή της Microsoft Μπιλ Γκέιτς.
 Ακολουθούν ο γνωστός επενδυτής Γουόρεν Μπάφετ με περιουσία 85 δισ. δολαρίων, ο Ισπανός ιδιοκτήτης της ZARA, Αμάνθιο Ορτέγκα, με 75,5 δισ. δολάρια και ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ, που αύξησε φέτος την περιουσία του κατά 22,6 δισ. δολάρια (ή 45%) – στα 72,6 δισ. δολάρια.
Μεταξύ των κερδισμένων της φετινής χρονιάς περιλαμβάνονται ακόμη:

■ 30 Κινέζοι δισεκατομμυριούχοι που αύξησαν τον συνολικό τους πλούτο κατά 177 δισ. δολάρια ή 65%.
■ Οι ΗΠΑ που είχαν τη μεγαλύτερη παρουσία στον δείκτη, με 159 δισεκατομμυριούχους, οι οποίοι αύξησαν την περιουσία τους κατά 315 δισ. δολάρια, στα 2 τρισ. δολάρια
■ Οι 27 πλουσιότεροι άνθρωποι της Ρωσίας, που ουδόλως υπέφεραν από το εμπάργκο της Δύσης, αφού αύξησαν τον πλούτο τους κατά 29 δισ. δολάρια, στα 275 δισ. δολάρια.
■ Οι 57 δισεκατομμυριούχοι που δραστηριοποιούνται στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας και αύξησαν την περιουσία τους κατά 262 δισ. δολάρια ή 35%, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο κλάδο.    [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Στον πλανήτη των μαϊμούδων όλα "βαίνουν καλώς"..
 500 μαϊμούνια που έχουν στη δούλεψή τους 2-3 εκατομμύρια μαϊμουνάκια (κυβερνήσεις και φρουρές) πατάνε στο σβέρκο τα υπόλοιπα 7 δισεκατομμύρια μαϊμούνια τα οποία δεν αντιδρούν ποτέ...
 Απλά σταυροκοπιούνται νυχθημερόν και προσμένουν να τα βγάλουν άτα στις "αγορές" ή έστω να δικαιωθούν στη "μεταθανάτια ζωή"... [Τρέχει ἔξω· κράζει τούς συντρόφους του. Γυρίζουν ἐκεῖνοι στίς φωνές, κοιτάζουν καί σταυροκοπιοῦνται. Ἄγγελος εἶναι, ἄνθρωπος εἶναι, δέν ξέρουν.
(Α. Καρκαβίτσας, "Οι Φρεγάδες")]
 Μερικά μάλιστα έχουν εναλλακτική και τον "πολέμαρχο του Θεού" παρέα με τους "Ανδρομέδιους"...
 Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες "σοφών" από τη λίθινη εποχή ως σήμερα, να τα ξυπνήσουν απ' τον αιώνιο λήθαργο, η αξιοπερίεργη αυτή κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη...
 Το παραμύθι: Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καθόλου, έχει επικρατήσει ως φυσικός νόμος... Καλή "ανάπτυξη"...                                                                                                               [Κ.Φ.]

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Έξοδος απ' τα Μνημόνια: Μια ιστορία τρόμου...


 Μια μικρή χώρα, βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει παγιδευμένη σε μια "κουζίνα"... Μόλις (υποτίθεται) το κατάλαβε, έψαχνε απεγνωσμένα να βρει τρόπο να γλιτώσει απ' αυτό το εφιαλτικό μέρος και να επιστρέψει στην "κανονικότητα"... Το "έργο" αυτό βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη και μέχρι τώρα  χρειάστηκαν 8 χρόνια εντατικής εξαθλίωσης για να "γυριστεί"...


 Εμπνευσμένοι απ' τα γεγονότα αυτά ο Oliver Hilbert και οι 22 μαθητές του “Media Design School” (3D animation και ειδικά εφέ) από το Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας χρειάστηκαν περίπου τέσσερις μήνες εντατικής δουλειάς για την "αναπαράσταση" και το "τέλος" της "πραγματικής ιστορίας"...
 Το “Escargore” είναι ένα animation μικρού μήκους που συνδυάζει κωμωδία και τρόμο, απολαύστε το μέχρι να φτάσει η "εξωφρενική ανάπτυξη"... Ε Δ Ω  

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Χρόνια πολλά και Καλή Χρονιά
































                                               .... "Βγαίνουμε απ' τα μνημόνια".....

































                                                      ... Η "Ανάπτυξη καλπάζει".............


.... Έρχονται "καλύτερες μέρες".... 


 Καλή χρονιά ....... Ε Δ Ω 









Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Σαρτρ: Επιμένω στην παιδική αυταπάτη


«Το μέλλον σας είναι προσχεδιασμένο, ένα μέλλον που έφτιαξαν άλλοι για σας». Αυτή είναι η κόλαση...
  Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Ζαν-Πωλ Σαρτρ που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του, Ο υπαρξισμός είναι ανθρωπισμός (εκδ. Ρούγκα).
 «Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ»: Οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν την κόλαση από την άποψη ότι από την στιγμή που γεννιέστε βρίσκεστε σε μια κατάσταση στην οποία είστε αναγκασμένος να υποταχτείτε. Γεννιέστε σαν γιος ενός πλουσίου, ή ενός Αλγερινού, ή ενός γιατρού, ή ενός Αμερικανού. Και το μέλλον σας είναι αυστηρά προσχεδιασμένο, ένα μέλλον που έφτιαξαν άλλοι για σας. Δεν το δημιούργησαν άμεσα, αλλά αποτελούν ένα μέρος μιας κοινωνικής τάξεως που κάνουν αυτό που είσθε. Όλα αυτά σωριάστηκαν πάνω σας από άλλους ανθρώπους. Κι η σωστή περιγραφή της υπάρξεως αυτής είναι κόλαση.
 Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ το έργον ανθρώπων που βλέπουν ξεκάθαρα και που παίρνουν υπόψη τους το σύνολο της ανθρωπότητας. Η λογοτεχνία θα πρέπει να παραδεχτεί ότι υπάρχει σ’ ένα κόσμο όπου παιδιά πεθαίνουν της πείνας. Η λογοτεχνία θα πρέπει να καταλάβει ότι είναι μέσα στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, σαν συγγραφέων και ανθρώπων, να κάνουμε κάτι για τους άλλους και οι άλλοι μπορούν να κάνουν κάτι για μας.
 ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΡΩΙΑ μπορεί κανείς, τη στιγμή που θα φοράει τις κάλτσες του, ν’ αποφασίσει: «Χμ! σήμερα θ’ ανακαλύψω έναν κώδικα ηθικής». Μα ένας κώδικας ηθικής δεν είναι δυνατό να «εφευρεθεί». Σήμερα δεν υπάρχει ένα αληθινό ηθικό σύστημα, κι αυτό γιατί λείπουν οι συνθήκες που θα έκαναν έναν ηθικό κώδικα άξιο του ονόματός του. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν ο ένας τον άλλον. Πάρα πολλές μηχανές, όπως έλεγα, και κοινωνικά οικοδομήματα παρεμποδίζουν την ορατότητα. Είναι αδύνατο να μιλάμε σήμερα για ένα αληθινό ηθικό σύστημα:
Μπορούμε να μιλάμε μόνο για ηθικούς κώδικες συγκεκριμένων τάξεων που αντανακλούν τις ειδικές τους συνήθειες και συμφέροντα. Λείπουν οι βασικοί όροι που θα ‘καναν τους ανθρώπους  ικανούς να έχουν μια νέα κοινωνική τάξη. Σε μια κοινωνία σαν τη δική μας είναι αναπόφευκτο το πλήθος των κοινωνικών οικοδομημάτων -για να μην αναφέρουμε τις προσωπικές υποχρεώσεις, την ατομική μοίρα- να δημιουργούν εμπόδια στην αμοιβαία κατανόηση. Κι έτσι βαδίζετε μαζί με την προσωπική σας μοίρα και συναντάτε ένα Νέγρο, ή έναν Άραβα, που ο καθένας του έχει τη δική του τύχη και οποιαδήποτε πραγματική σχέση μαζί τους γίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Ή θα πρέπει να ανήκετε σε κάποια «κίνηση» στην οποία αποξενώνεστε ολοκληρωτικά, με οτιδήποτε βρίσκεται έξω απ’ αυτήν, για να συνδεθείτε, ας πούμε με τον αγώνα των Αλγερινών. Και σ’ αυτή όμως την περίπτωση -παρ’ όλες τις καλές προθέσεις- δεν θα πετύχετε την πλήρη αλληλεγγύη. Ο άνθρωπος με τον οποίο θα έρθετε σ’ επαφή δεν θα είναι γα σας ένας εντελώς άνθρωπος, θα είναι ένα «πράγμα». Το να μεταχειριστούμε όμως έναν άνθρωπο σαν άνθρωπο, σαν μια ανθρώπινη ύπαρξη, αυτό αποτελεί ζήτημα αρχής, μιας αρχής που δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείψουμε.
  ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΜΟΥ, από την αυταπάτη πως ένας αστός συγγραφέας είναι υποχρεωμένος να είναι απαισιόδοξος, ότι είναι καταδικασμένος στη μοναξιά από το γεγονός ότι σήκωσε κάποτε τα όπλα κατά της κοινωνίας. Στις «Λέξεις» περιγράφω πώς έφθασα στο σημείο να είμαι μέλος της κοινωνίας - μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε κίνηση. Κι επειδή έχω απαλλαγεί από τις αυταπάτες της νιότης πιστεύω πως έχω γίνει αισιόδοξος.
 ΕΧΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΡΚΕΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΟΣΑ χρημάτων για ξόδεμα. Αλλά έχω και πολλές υποχρεώσεις. Και είναι γεγονός πως το αίσθημα της κατοχής μού είναι μισητό. Μου φαίνεται πως μας κατέχουν τα πράγματα που έχουμε στη διάθεσή μας. Είτε είναι αυτά χρήματα ή πράγματα τα οποία μπορούμε ν’ αγοράσουμε μ’ αυτά. Όταν κάτι μού αρέσει, θέλω πάντα να το δίνω σε κάποιον άλλον. Δεν πρόκειται για γενναιοδωρία. Είναι γιατί θέλω μόνο και μόνο να σκλαβωθούν άλλοι από τα αντικείμενα, κι όχι εγώ. Κι ευχαριστιέμαι από τη σκέψη πως κάποιος άλλος θα ευχαριστηθεί από το αντικείμενο που θα του δώσω.
 ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ μερικά βιβλία, αλλά το θεωρώ καθήκον μου να υπερασπιστώ τις ιδέες που εκφράζονται στα βιβλία αυτά, κι αν ακόμη τα πράγματα αλλάξουν, και τότε πια δεν είμαι ο εαυτός μου, θα γινόμουν το θύμα των βιβλίων μου. Δεν νομίζω πως θα έπρεπε κανένας να κάνει αυτό που έκανε ο Ζιντ, να ξεκόβει συστηματικά από το παρελθόν του. Θέλω όμως να είμαι πάντα προσιτός στην αλλαγή. Δεν νιώθω τον εαυτό μου δεσμευμένο από οτιδήποτε έχω γράψει. Από την άλλη όμως πλευρά και δεν αποκηρύττω ούτε μια λέξη απ’ αυτά.  ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΡΑ είναι ένας όρος που τον θεωρώ προσωρινό και που επιθυμώ να τον αφήσω πίσω. Επιμένω σε μια παιδική αυταπάτη: την αυταπάτη πως ένας άνθρωπος μπορεί να βελτιώσει τον εαυτό του.
 ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΕΧΘΗΚΑΤΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ; - Σαρτρ: Καλύτερα να μη μιλήσω γι’ αυτό. - Γιατί; -Σαρτρ: Γιατί δεν νομίζω πως μία ακαδημία ή ένα βραβείο μπορεί να έχει καμιά σχέση μαζί μου. Εκείνο που θεωρώ για μεγαλύτερη τιμή είναι να με διαβάζουν.
 Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ (Jean-Paul Charles Aymard Sartre, 21 Ιουνίου 1905 - Παρίσι 15 Απριλίου 1980), ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και κριτικός, ο γνωστότερος εκπρόσωπος του υπαρξισμού. Σπούδασε Φιλοσοφία και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δραστηριότητα. Μετά τη λήξη του, ίδρυσε μαζί με τον Μορίς Mερλό Ποντί το περιοδικό «Σύγχρονοι Καιροί». Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Σιμόν ντε Μποβουάρ, αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Θεωρούσε ότι οι διανοούμενοι πρέπει να παίζουν ενεργό ρόλο στην κοινωνία και ο ίδιος στήριζε τις αριστερές πολιτικές επιλογές του με τη ζωή του και το έργο του. Ο Σαρτρ υποστήριζε ένα νέο ουμανισμό, σ’ ένα κόσμο χωρίς την ανάγκη θεού. Τις ιδέες του κατόρθωσε να τις περάσει και μέσα από τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά του έργα. Λόγω της αθεϊστικής στάσης του, όλα τα βιβλία του τοποθετήθηκαν από την καθολική εκκλησία στη λίστα των απαγορευμένων. Αποστρεφόταν τις επίσημες τελετές και τα αξιώματα και για αυτό το λόγο, αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 1964. Τα δύο πιο σημαντικά φιλοσοφικά του έργα θεωρούνται «Το είναι και το μηδέν» (1943) και η «Κριτική της διαλεκτικής λογικής» (1960).
[Πηγή: www.doctv.gr]
  

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

'Είναι δίκαιο και μας αξίζει' - Το μήνυμα του πρωθυπουργού για τα Χριστούγεννα


 Με ένα σύντομο βίντεο στέλνει τις ευχές του για τα Χριστούγεννα, από το λογαριασμό του στο twitter, ο πρωθυπουργός. "Μέσα σε δύο χρόνια έχουν προχωρήσει από το φόβο στην ψυχραιμία" αναφέρει το βίντεο με χριστουγεννιάτικες εικόνες και συνεχίζει. "Από το ανήθικο στην εντιμότητα" και από την "αντάρα στην κανονικότητα" ενώ ενδιάμεσα παρακολουθούμε τα κάλαντα στο Μέγαρο Μαξίμου, 'όπως τα τραγούδησαν στον πρωθυπουργό μαθητές το πρωί του Σαββάτου.
 Στο τέλος του βίντεο ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να δηλώνει: 'Είναι δίκαιο και μας αξίζει'
 Δείτε το βίντεο: Ε Δ Ω 


 Σχόλιο: Το ότι αυτά τα "εξωγήινα όντα" ζουν στην κοσμάρα τους και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα, το γνωρίζουμε όλοι πια... Λάδια όμως από πού χάνουν;;; Η "επιστήμη" αδυνατεί να απαντήσει σ' αυτό το μυστηριώδες ερώτημα...
 Πότε περάσαμε απ' το ανήθικο στην εντιμότητα;;; Μπήκε κανένα λαμόγιο στη φυλακή και δεν το πήραμε είδηση;; Οι λίστες των "ληστών" σε ποιο υπόγειο εξαφανίστηκαν;; Οι "παρθένοι" και οι "παρθένες" πλήρωσαν το "αντίτιμο" των "Παραδείσων" τους;;;
 Την "κανονικότητα" με τι προβολείς ομίχλης μπορούμε να τη δούμε;; Η απάθεια από πότε μεταφράζεται σε ψυχραιμία;;;
 Η συνεχιζόμενη εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων είναι δείγμα αξιοπρέπειας;;; 
 Το ότι "μας αξίζει" αυτό που ζούμε δε χωράει καμία αμφιβολία, αφού κανένας δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του... Ο κάθε λαός έχει ακριβώς τους 'εξωγήινους ηγέτες" που του αξίζουν...
 Όσο για το "δίκαιο" που επικαλείται, καλύτερα να συνεννοηθεί απ' ευθείας με το ΠιΠί του Κου Κούλογλου ... Ε Δ Ω  
 Λίγη ντροπή δε βλάπτει........                                                                         [Κ.Φ.]

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές


Μια πολύ όμορφη κάρτα power point που μπορείτε να αποθηκεύσετε και να τη στείλετε σε φίλους και αγαπημένους σας... Οι διαφάνειες αλλάζουν μόνες τους, αλλά και με αριστερό κλικ... Είναι εξαιρετική παρουσίαση.. Καλές γιορτές με υγεία και αγάπη εύχομαι σε όλους σας.
Πατήστε  Ε Δ Ω  και κατεβάστε το αρχείο.... 

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Αστεροειδής σαν πούρο ή καμουφλαρισμένο διαστημόπλοιο;




Το πρόγραμμα αναζήτησης εξωγήινης ζωής Breakthrough Listen γνωστοποίησε ότι για πρώτη φορά
θα χρησιμοποιήσει ένα μεγάλο τηλεσκόπιο, του Γκριν Μπανκ στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ, για να ελέγξει μήπως υπάρχουν κάποιες ενδείξεις εξωγήινης τεχνολογίας, όπως εκπομπές ραδιοσημάτων, στον μυστηριώδη μακρόστενο αστεροειδή Οουμουαμούα που έχει σχήμα πούρου (και κάποιοι υποψιάζονται προφανώς ότι δεν είναι παρά ένα καμουφλαρισμένο διαστημόπλοιο...).
 Ο εν λόγω πολύ σκοτεινός αστεροειδής είναι ένας περαστικός «επισκέπτης» από το διαστρικό χώρο ή από κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα, ο οποίος έγινε αντιληπτός για πρώτη φορά τον Οκτώβριο από το τηλεσκόπιο Pan-Starrs στη Χαβάη (εξ ου και το χαβανέζικο όνομά του που σημαίνει «αγγελιοφόρος»).
 Αφού πέρασε κοντά από τον Ήλιο, πλέον απομακρύνεται από τη Γη.
 Το τηλεσκόπιο θα αρχίσει την παρατήρηση του αστεροειδούς αύριο (Τετάρτη) και θα χρησιμοποιήσει τέσσερις διαφορετικές ραδιοσυχνότητες. Αν και ο Οουμουαμούα βρίσκεται σε διπλάσια απόσταση από τη Γη από ό,τι από τον Ήλιο, το αμερικανικό ραδιοτηλεσκόπιο, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου, μπορεί να «πιάσει» σήματα τόσο αδύναμα όσο αυτά ενός κινητού τηλεφώνου.
«Το πιθανότερο είναι ότι έχει φυσική προέλευση, αλλά επειδή είναι τόσο παράξενος θα θέλαμε να τον "τσεκάρουμε" μήπως έχει οποιοδήποτε σημάδι τεχνητής προέλευσης, όπως ραδιοεκπομπές», δήλωσε ο καθηγητής Αστρονομίας Άβι Λόεμπ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και σύμβουλος του προγράμματος Breakthrough.
 Πολλοί αστρονόμοι τον θεωρούν τον πρώτο αστεροειδή που «τρύπωσε» στο ηλιακό μας σύστημα και έχουν ξενιστεί από το ασυνήθιστα επίμηκες σχήμα του, που έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και πλάτος μόνο 40.          [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: Κάποιοι υποψιάζονται ότι ο Οουμουαμούα είναι καμουφλαρισμένο διαστημόπλοιο και πολλοί αστρονόμοι έχουν ξενιστεί από το "ασυνήθιστα επίμηκες" σχήμα του... Από πίσω και οι υπεύθυνοι του προγράμματος αναζήτησης εξωγήινης ζωής στο διάστημα...
Είμαστε σοβαροί;;; Κατασπαταλώνται τόσοι πολύτιμοι "οικονομικοί πόροι" χωρίς λόγο;...
 Γιατί δεν στρέφουν το ραδιοτηλεσκόπιο προς το "Λευκό Οίκο" και προς τα "Κ(υ)νοβούλια" των "Αναπτυγμένων";;;
 Εκεί υπάρχουν ολόκληρες αποικίες γεμάτες από "αμελέτητα" εξωγήινα όντα...
 Τέτοια αποικία έχουμε κι εμείς.. Βρίσκεται ακριβώς στην "κορυφή" της Πλατείας Συντάγματος... Κατοικείται από την εξωγήινη φυλή "Ουι μάναμ τι ζλάπια είν' αυτά"..
 Τα τελευταία χρόνια μάλιστα και συγκεκριμένα απ' το 2010, "κυκλοφορούν" με ένα  ασυνήθιστα μακρόστενο και εντυπωσιακά επίμηκες "διαστημόπλοιο" σε σχήμα πούρου που το ονομάζουν "ανάπτυξη" και χρησιμοποιεί ως "καύσιμο" αποκλειστικά μισθούς και συντάξεις.... Έχουν ρημάξει τον τόπο και δεν καταλαβαίνουν τίποτα...
 Το μόνο "αξιόλογο" που κάνουν (όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι) είναι να χέζονται μεταξύ τους και να ζητάνε επιμόνως καβαλίκεμα... Ορίστε... Ε Δ Ω                                               [Κ.Φ]

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Happiness...


 Το κυνήγι της "ευτυχίας" στη σύγχρονη κοινωνία, μας οδηγεί στο απόλυτο τίποτα, σε μια "παγίδα" ανθρωποποιημένων αρουραίων...
 Το "κυνήγι της ουράς" μας. Βία, εξαντλητικοί ρυθμοί, καταναλωτισμός, αποξένωση, κατάθλιψη...
 Η φάρμα των "ζώων"...
 Ένα εξαιρετικό animation από τον Steve Cutts....

Happiness from Steve Cutts on Vimeo.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Ξηρασία


 Ο εργαζόμενος πρέπει να απολαμβάνει δικαιώματα. Έτσι γουστάρουν οι φιλεύσπλαχνοι καπιταλιστές. Να δουλεύει δηλαδή ακατάπαυστα. Τόσο που να μην αρκεί το οκτάωρο. Να ξεκινά αχάραγα και να τελειώνει μαύρα μεσάνυχτα. Κι άραχλα. Το ήλιο με ήλιο, που εφαρμοζόταν στα χωράφια των τσιφλικάδων, φαντάζει παρωχημένο. Να μην πληρώνεται, ασφαλώς, τις υπερωρίες. Να τον αποζημιώνει με το παραπάνω η χαρά της παραγωγής. Οι αργίες και οι εθνικές επέτειοι ταιριάζουν στους τεμπελχανάδες. Αργόσχολοι και λουφαδόροι διεκδικούν ξεκούραση τις Κυριακές. Πρόκειται για ρέμπελους αναρχοκομμουνιστές. Ζητούν ν’ απλώνουν ολόκληρη την έβδομη μέρα την αρίδα στον καναπέ και το καλοκαιράκι στη βεράντα, να γεύονται τάχα αχνιστό φαγητό με τη γυναίκα και τα παιδιά τους.
Αληθινό σπίτι κάθε εργάτη και υπαλλήλου δεν είναι άλλο από το εργοστάσιο, το γραφείο, το μαγαζί. Και γνήσια οικογένειά του, οι επιστάτες, οι προϊστάμενοι, το αφεντικό. Η πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά με ολοένα πιο ενισχυμένες δόσεις Ακροδεξιάς πασχίζει να εξασφαλίσει πλουσιοπάροχα τα ως άνω δώρα στο σύνολο του λαού. Ωράρια δεν ισχύουν πια. Διευρύνονται κατά τα γούστα των εργοδοτών, οίτινες δεν καταβάλλουν, φυσικά, ούτε ευρώ επιμίσθια. Επινοούν, παρά ταύτα, ατομικές συμβάσεις που καταστρατηγούν πατροπαράδοτα εργασιακά δικαιώματα. Κατόπιν συνεννοήσεως με τους «θεσμούς» της δημοκρατικής Ευρώπης –ευφημισμός της άλλοτε τρισκατάρατης τρόικας–, το εθνοσωτήριο γκοβέρνο μετέτρεψε το «Ποτέ την Κυριακή» σε «Οπωσδήποτε την Κυριακή». Ταινία το ένα, θεατρικό έργο το άλλο· περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα.
 Σατανικά πνεύματα οι δανειστές, δεν ικανοποιούνται με όλα τούτα. Τρώγοντας έρχεται η βουλιμία. Οταν ο ντεμέκ διαπραγματευτής απέναντί σου φέρεται σαν πειθήνιο γκαρσόν, λαχταράς τους πιο απίθανους μεζέδες και τους παραγγέλνεις αφειδώς. Από τρούφες με κρέμα γάλακτος πουλιών, μέχρι πετραχηλάτους λαγούς στιφάδο. Επ’ ευκαιρία της τρίτης αξιολογήσεως αξίωσαν από τους υπάκουους σερβιτόρους να περιορίσουν τις απεργίες. Διότι η εν λόγω μορφή αντίδρασης συνιστά ύβριν. Προς το κεφάλαιο, το σύστημα, το καθεστώς.
 Ημαρτον. Οι κουμουνδουριστές έστυψαν την κούτρα τους. Τόσα χρόνια υποστήριζαν τις εργατικές κινητοποιήσεις και τι κατάλαβαν; Αυξήθηκαν μισθοί, συντάξεις, επιδόματα και τα συναφή. Με ποιο όφελος; Μόλις θρονιάστηκαν στους θώκους, αναγκάστηκαν να τα κόψουν οι ίδιοι για να μη μας κυβερνούν οι εντολοδόχοι του νεοφιλελευθερισμού. Ματαιότης ματαιοτήτων. Έφεραν αμέσως στη Βουλή ντροπολογία που εξοβελίζει την απεργία στο πυρ το εξώτερον. Οχι τίποτ’ άλλο. Να διαλυθούν οι αυταπάτες. Να μεταβληθεί επιτέλους σε όαση το κακοτράχαλο τοπίο της αγοράς εργασίας. Υπολόγισαν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο της Κέρκυρας που φιλοξενεί πλήθος συριζαίων βολευτών. Αν το ΚΚΕ ζητούσε ονομαστική ψηφοφορία, θα έχαναν. Οπότε απέσυραν άρον άρον την ντροπολογία δίχως αιδώ. Θα την επαναφέρουν μολαταύτα οσονούπω. Βελτιωμένη. Το υπουργείο Υγρασίας εγγυάται παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας εργασιακού μεσαίωνα.
 [Συντάκτης: Δημήτρης Νανούρης - Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Τα πουλιά, το γέλιο, η θλίψη, τα μνημόνια


 Σε ένα ολιγοσέλιδο αλλά ζουμερό δοκίμιό του ο μεγάλος Ιταλός ποιητής και φιλόσοφος,Τζιάκομο Λεοπάρντι (1798 - 1837), με τίτλο «Εγκώμιο των πουλιών», εκδόσεις «Αγρα», δοξάζει θα έλεγα την ύπαρξή τους -μία απολαυστική περιήγηση στην ελευθερία τους και την εσωτερικότητά τους, στην αέναη κίνηση και την πανοπτικότητά τους.
 Συμπεραίνει λοιπόν ότι η φύση των πουλιών είναι τελειότερη έναντι της φύσης των υπολοίπων πλασμάτων (των ανθρώπων συμπεριλαμβανομένων φυσικά). Ισχυρίζεται ακόμη, και αυτό νομίζω έχει τεράστιο ενδιαφέρον, όχι βέβαια κατηγορηματικά αλλά υποθετικά, ότι «κατά κάποιο τρόπο τα πουλιά μοιράζονται με τους ανθρώπους το προνόμιο του γέλιου». Δεν συνεχίζει την εικασία του αλλά κάνει μία θαυμάσια παρέκκλιση για να αναφερθεί στη μοναδική ιδιότητα των ανθρωπίνων πλασμάτων να γελάμε, ιδιότητα ξένη σε κάθε άλλο ζωντανό τούτου του πλανήτη.
 Όχι πως δεν έχουν γραφεί πραγματείες για το γέλιο (Λουκιανός π.χ., Μπερξόν, ο δικός μας Παπαγιώργης) αλλά ξεχωρίζει η κοινωνικότητα την οποία του προσδίδει, η οποία ταιριάζει γάντι με την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας. Λέει περίπου ότι σε δύσκολες, στενάχωρες καταστάσεις, σε τρομερά γεγονότα ή όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε τεράστια θλίψη ή όταν χάνουν κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή, βεβαιωμένοι για τη ματαιότητά της, ανίκανοι για οποιαδήποτε χαρά, χωρίς καμιά ελπίδα δεν παύουν εντούτοις να γελούν.
 Και σχολιάζει: «Στα πολιτισμένα έθνη το γέλιο διατηρεί μία θέση και ασκεί ένα έργο αναπληρώνοντας κατά κάποιο τρόπο ό,τι σε αλλοτινούς καιρούς κάλυπταν η αρετή, η δικαιοσύνη, η τιμή και τα παρόμοια· σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα τιθασεύει και απομακρύνει τους ανθρώπους από κακές πράξεις».
 Όπως η μέθη (την οποία θεωρεί ως πρώτη αφορμή και αιτία για το γέλιο), διακόπτει για λίγο ή μειώνει την αίσθηση και τη συνείδηση των βασάνων των ανθρώπων -αναμφισβήτητα αυτό είναι ένα όφελος, μία ανάσα. Παίρνει δηλαδή ως δεδομένο (και μάλλον έχει δίκιο) ότι οι άνθρωποι είμαστε οι πλέον δυστυχείς μεταξύ όλων των υπολοίπων πλασμάτων· με το ξέσπασμα του γέλιου εισερχόμαστε στη λήθη του εαυτού μας, αναστέλλουμε κατά κάποιον τρόπο τη θλιβερή ζωούλα μας, δεν μας παίρνει εντελώς από κάτω, βρε αδερφέ.
 Σαν τα πουλιά που δεν προλαβαίνουν να πλήξουν (δεν γνωρίζουν τι θα πει παρατεταμένη από πόνο και απελπισία ανία) έτσι και οι γελαστοί άνθρωποι: ξεφεύγουν από τα οχληρά κάτω στρώματα της σωματοψυχής και πετάνε έστω για λίγο στα υψηλά, εκεί όπου υπάρχει κρύος, δροσερός, αναζωογονητικός άνεμος. Προς θεού, το γέλιο δεν υποκαθιστά τη ζωή και δεν λειτουργεί δίκην κάποιου ναρκωτικού. Δεν είναι εύκολο να εμφανιστεί έτσι κι αλλιώς με τόσες σκοτούρες, αλλά να, αν εμφανιστεί, μόνο καλό προσφέρει στους ανθρώπους -το ξέρουμε κι εμείς αλλά στα σκοτεινά σημεία της συνείδησης και όχι στους στόχους ζωής που ο καθείς βάζει (όταν και αν μπορεί...).
 Με το γέλιο κόντρα στα μνημόνια λοιπόν -αυτό βεβαίως απαιτεί καλή παρέα, γνώση της απαισιόδοξης πλευράς των πραγμάτων και, ως εκ τούτου, προσπάθεια να ξεπεραστούν τα θλιβερά που μας περικυκλώνουν. Όχι χάσκακες, γελαστά ζώα, απλώς.    [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: ...Άλλο χάχασκες (κοινώς γιδοπρόβατα) κι άλλο γελαστά ζωάκια... Από αρχαιοτάτων χρόνων η διαφορά ήταν εμφανής δια γυμνού οφθαλμού.. Την είχε επισημάνει με απόλυτη σαφήνεια και ο σοφός Σωκράτης στην "απολογία" του... Ε Δ Ω 

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Με τόσα ψέματα


Αλκίνοος Ιωαννίδης ... Ε Δ Ω 

Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν


 Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας όμως δεν φαίνεται να τους ακούει.

"Εάν δεν με σκοτώσει η καταιγίδα, θα το κάνει η κυβέρνηση"     R.E.M. - Houston

 Tι θα συνέβαινε εάν η μεγαλύτερη καταιγίδα όλων των εποχών έπληττε μια ερημική, ακατοίκητη περιοχή του πλανήτη; Απολύτως τίποτα. Εάν όμως η ίδια καταιγίδα χτυπούσε το κέντρο του Μανχάταν αρκετοί θα μιλούσαν για «φυσική καταστροφή», ενώ εάν έπληττε μια φτωχογειτονιά στο Πουέρτο Ρίκο ή στις φαβέλες της Βραζιλίας, το ίδιο ακριβώς φυσικό φαινόμενο θα ονομαζόταν «θεομηνία».
 Η φαινομενικά απλουστευτική αυτή παρατήρηση επέτρεψε σε επιστήμονες, ήδη από τη δεκαετία του ’70, να ισχυριστούν ότι δεν υπάρχει τίποτα «φυσικό» σε μια καταστροφή. Η χρήση του συγκεκριμένου όρου, εξηγούν, έχει έναν και μοναδικό στόχο: να συγκαλύψει τα πολιτικά χαρακτηριστικά των καταστροφών και τις ευθύνες του ανθρώπου γι' αυτές. Η φράση «δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές» αποτέλεσε το σύνθημα της λεγόμενης Κριτικής Μελέτης των Καταστροφών (Critical Disaster Studies), ενός διεπιστημονικού πεδίου ερευνών που συγκεντρώνει από ιστορικούς και κοινωνιολόγους μέχρι μετεωρολόγους και γεωλόγους.
 Αν και όλα αυτά θυμίζουν ένα απλό παιχνίδι λέξεων, στην πραγματικότητα βρίσκονται στην καρδιά μιας διαμάχης από την έκβαση της οποίας θα μπορούσαν να σωθούν ή να χαθούν εκατομμύρια ζωές τα επόμενα χρόνια.
 Η καταστροφή, σύμφωνα με αυτή την άποψη, επέρχεται όταν ένα φυσικό φαινόμενο συναντά έναν ανθρώπινο πληθυσμό, ενώ το μέγεθός της εξαρτάται από τρεις παράγοντες: τις υποδομές που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να αντεπεξέλθουν στο φυσικό φαινόμενο, την πρόσβαση των ασθενέστερων στους μηχανισμούς διάσωσης και την ικανότητά τους να ανοικοδομήσουν τις περιοχές που επλήγησαν.
 Η περίπτωση του τυφώνα «Κατρίνα» τo 2005 έδωσε νέα πνοή σε αυτή τη θεώρηση των φυσικών φαινομένων καθώς έφερε στο προσκήνιο τα ταξικά χαρακτηριστικά καταστροφών που σημειώνονταν στην καρδιά του καπιταλιστικού κόσμου.
 Τα φτωχότερα στρώματα της Νέας Ορλεάνης έχτισαν τα σπίτια τους σε ζώνες υψηλού κινδύνου, όπου τους οδήγησε η ανέχεια και το «αόρατο χέρι» του Real Estate, και τελικά πνίγηκαν όταν υποχώρησαν τα φράγματα, τα οποία δεν είχαν συντηρηθεί ακριβώς επειδή βρίσκονταν σε περιοχές όπου κατοικούσαν φτωχοί.
 Ακόμη και εκεί, όμως, τα μεσαία στρώματα διέθεταν την οικονομική άνεση να εγκαταλείψουν έγκαιρα την πόλη, ενώ οι απόλυτα φτωχοί βρέθηκαν στις ταράτσες των σπιτιών τους να περιμένουν εναέρια μέσα διάσωσης – τα οποία δεν έρχονταν γιατί εκτός από φτωχοί είχαν την ατυχία να είναι και μαύροι.
 Όσο για την ανοικοδόμηση, είτε καθυστέρησε για χρόνια είτε ήρθε με τη μορφή εργολάβων που ιδιωτικοποίησαν βασικές κοινωνικές υπηρεσίες (νοσοκομεία, σχολεία κτλ) και προχώρησαν σε gentrification μεγάλων περιοχών απομακρύνοντας και τους τελευταίους κατοίκους που είχαν επιβιώσει από τον τυφώνα.
 Παρακολουθώντας τη συνολική εικόνα μιας τέτοιας καταστροφής συνειδητοποιούμε πόσο απλουστευτική είναι η προσέγγιση που αποδίδει όλη την ευθύνη στους «ασυνείδητους» κατοίκους που χτίζουν τα σπίτια τους σε επικίνδυνες περιοχές.
 Κανένας δεν θέλει να ζει σε ένα μπαζωμένο ρέμα εάν έχει την οικονομική δυνατότητα να το αποφύγει και αν το κράτος τον έχει προειδοποιήσει για τους κινδύνους, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα το θεμελιώδες δικαίωμα της στέγασης. «Οι φτωχοί που ζουν σε πιο επικίνδυνα σπίτια», εξηγούσε ο ιστορικός Τζέικομπ Ριμς, «θυμίζουν μια γυναίκα που αναγκάζεται, για οικονομικούς και πολιτισμικούς λόγους, να συγκατοικεί με κάποιον που την κακοποιεί».
 Ένα φυσικό φαινόμενο, υποστηρίζει ο ίδιος στο βιβλίο του «Disaster Citizenship» («Πολίτης της Καταστροφής»), δεν είναι ρατσιστικό ή ταξικό, αλλά όταν συναντά μια ανθρώπινη κοινωνία και μετατρέπεται σε καταστροφή συνήθως αναπαράγει και ενισχύει τις κοινωνικές ανισότητες.
 Ο κανόνας λοιπόν «όπου φτωχός και η μοίρα του» είναι συνήθως επαρκής για να προβλέψει το μέγεθος της καταστροφής που θα επιφέρει ένα φυσικό φαινόμενο. Σε τελική ανάλυση, όμως, όλα εξαρτώνται από το οικονομικό σύστημα που κυριαρχεί σε κάθε περιοχή και πώς αυτό διανέμει στους πολίτες τους πόρους που έχει στη διάθεσή του. Πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής (Center for International Policy) στις ΗΠΑ ανέφερε ότι ένας πολίτης έχει 15 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει από τυφώνα ίδιου μεγέθους στις ΗΠΑ σε σχέση με την Κούβα.
 Η Κούβα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στον πλανήτη στην εκπαίδευση και προετοιμασία του πληθυσμού αλλά και στις ταχύτερες μαζικές εκκενώσεις ολόκληρων περιοχών. Οι Αρχές είναι εφοδιασμένες με ειδικούς καταλόγους πολιτών με κινητικά προβλήματα και εγκύους, τους οποίους ενημερώνουν αρκετές ημέρες πριν από την έλευση του τυφώνα.
 Ακόμη και εκεί, βέβαια, η ανοικοδόμηση των πληγεισών περιοχών ξεκινά από τα θέρετρα, καθώς αποτελούν τη βασική πηγή συναλλάγματος από την οποία εξαρτάται η οικονομία της χώρας – και τελικά η ικανότητά της να επιβιώσει από το επόμενο φυσικό φαινόμενο.
 Κάθε καταστροφή είναι λοιπόν ένα πολιτικό γεγονός.

                       Διαβάστε
 
      Disaster Citizenship (University of Illinois Press, 2016)
Ο ιστορικός Τζέικομπ Ριμς εξηγεί τους μηχανισμούς με τους οποίους ένα φυσικό φαινόμενο αναπαράγει τα ταξικά χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας.
  info-war.gr                  [Πηγή: efsyn]

 Σχόλιο: ... Ακριβώς έτσι: "Κάθε καταστροφή είναι ένα πολιτικό γεγονός"... Όπως π.χ. και η "οικονομική κρίση"... Μια καθαρά τεχνική αφύσικη καταστροφή που "προκαλείται" κατά τακτά χρονικά διαστήματα με αποκλειστικό σκοπό την περαιτέρω εξαθλίωση των εξαθλιωμένων...
 Μετά από κάθε "φυσική" ή "αφύσικη" καταστροφή (εντελώς συμπτωματικά) εμφανίζονται οι "καταστροφείς" ως εθνοσωτήρες, προσφέροντας "λύσεις" και "θεραπείες" του τύπου: Να σε κάψω Γιάννη μ', να σ' αλείψω λάδι ή μέλι αν προτιμάτε... 
 Και η ζωή συνεχίζεται, με πρωτογενή πλεονάσματα ηλιθιότητας, αντικοινωνικά μερίσματα ξεφτίλας και ιλιγγιώδη ανάπτυξη καθυστερημένων..... Ε Δ Ω

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Ποια ζωή, ρε καρντάσια;


ΠΟΙΑ ΖΩΗ, ΡΕ ΚΑΡΝΤΑΣΙΑ;:
 Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΑΙ, ΑΠΑΞ, ΠΟΥ ΛΕΝΕ, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ’ αυτή την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανα-υπάρξουμε ποτέ.
 ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΙ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΕ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΗ ΖΗΣΟΥΜΕ; Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονώντας την…
 ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις; Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος, πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα...
 ΕΤΣΙ, Μ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΩΛΟΕΦΕΥΡΕΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΛΕΝΕ ΡΟΛΟΪ, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες; Όλο κοιτάμε το ρολόι, να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ’ την αρχή. ΧΩΡΙΣΑΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΣΕ ΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΙΓΜΩΝ, σε σκοτωμένες ώρες που θα τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν «αξίες», σαν «ηθική», σαν «πολιτισμό».
 ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να παίξουμε και να χαρούμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας...  ΟΛΑ, ΟΛΑ ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ που δε θα 'ρθει ποτέ...
ΑΦΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ, ΔΥΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΜΕ πουθενά αλλού, παρά μόνο στο θάνατο, και εμείς οι μαλάκες, αντί να κλαίμε το δειλινό που χάθηκε άλλη μια μέρα απ’ τη ζωή μας, χαιρόμαστε.
 ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ αντί να είναι μια περιπέτεια, μια σύγκρουση με τα όρια της ελευθερίας μας.
 ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, θάνατο, διότι αυτός είναι ο θάνατος. Ο άλλος, όταν γεράσουμε σε αρμονία και ελευθερία με τον εαυτό μας, όταν δηλαδή παραμείνουμε εμείς, δεν είναι θάνατος, είναι μετάβαση, είναι διάσπαση σε μύριες άλλες ζωές, στις οποίες, αν εδώ, σε τούτη τη μορφή ζωής είσαι ζωντανός, αν δε δολοφονήσεις την ουσία σου, εκεί θα δώσεις χάρη και ομορφιά, όπως η Μαρία που φούνταρε προχτές από την ταράτσα για να μην πεθάνει. Του χρόνου, όλα τα στοιχεία της, που τα κράτησε ζωντανά σε τούτη τη μορφή ζωής, θα γίνουν πανσέδες, δέντρα, πουλιά, ποτάμια… 


 ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ:
 ΞΕΡΩ ΠΙΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ. Καταρχήν στην Ελλάδα δεν έχουμε το στοιχειώδες. Δεν έχουμε έναν στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό, γιατί αυτά τα καθίκια δε μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους.
 Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, και πολεμάν σαν κατίνες ο ένας τον άλλον, εσύ έκανες εκείνο στο αυτό κι εσύ έκανες το άλλο. Δεν έχουν την παλικαριά, την εντιμότητα να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να αφήσουν τις κατινιές στην άκρη και να κουβεντιάσουν. Είναι τυχαίο; Μα ένας δεν αυτοκτόνησε απ’ αυτούς εδώ τριανταπέντε χρόνια; Ένας δε ζήτησε συγγνώμη, ένας δεν παραιτήθηκε;
 ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, είπα να γίνω κι εγώ μέλος αυτής της κοινωνίας. Να αντιληφθώ τι γίνεται και τι είναι αυτό που θέλω να ανατρέψω.
 ΟΤΑΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μη με αλλάξει αυτό.
 ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη. Να μπορείς να αποφύγεις τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής. Να μπορείς να παραμείνεις άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό σου βλέμμα.
 Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν ξημερώνει λένε «άντε να τελειώσει κι αυτή η κωλομέρα». Και δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουν άλλο ένα βήμα προς το θάνατο. 
 Ο Χρόνης Μίσσιος (1930-20 Νοεμβρίου 2012) γεννήθηκε στην Καβάλα από γονείς καπνεργάτες και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτή την περίοδο, η οικογένειά του καταφεύγει στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού. Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες. Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στο Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων. Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε το θάνατο χάρη σ’ ένα τυχαίο γεγονός. Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος. Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Ένα «διάλειμμα» ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ. Το πρώτο του βιβλίο «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς…» (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού. Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;» (Γράμματα, 1988).                    [Πηγή: www.doctv.gr]

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Σσσσ! Τα Paradise Papers κοιμούνται


 Όλη η ελληνική αφρόκρεμα των γνωστών οικογενειών του φυγαδευμένου πλούτου φιγουράρει στη λίστα με τα ονόματα των Paradise Papers. Πλούτος αφορολόγητος ίσως και σε πολλές περιπτώσεις μαύρο χρήμα άγνωστης «επιχειρηματικής» προέλευσης.
 Πολλοί από τους σύγχρονους Μίδες του υπέρογκου και ανεξέλεγκτου αυτού πλουτισμού είναι οι ίδιοι που κουνάνε σήμερα το δάχτυλο σε πολίτες και πολιτικούς, είναι οι ίδιοι που μιλούν για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας, είναι οι ίδιοι που έχουν αναθέσει στα φερέφωνά τους το καθήκον να υπερασπίζονται -στο όνομα της ανάπτυξης και του... υγιούς καπιταλισμού- τις σκοτεινές διαδρομές των συναλλαγών τους.
 Οι πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ που παύουν τους αναδρομικούς οικονομικούς ελέγχους και η σκληρή διαρκής μάχη του λαϊκού κόμματος στην Ε.Ε. προκειμένου να μην παρθούν μέτρα στη διαφυγή του πλούτου και στην αποφυγή της φορολόγησης αντικειμενικά διευκολύνουν όλους αυτούς τους τιμητές της επιχειρηματικότητας να... κοιμούνται ήσυχοι!
 Οι οffshore των παραδείσων θα συνεχίσουν να κρύβουν τον πλούτο των συμπατριωτών μας, ενώ οι ίδιοι θα συνεχίσουν ανενόχλητοι να ψέγουν τις κυβερνήσεις που διαλύουν με τη φορολογία τον καημένο το λαό!
 Τελικά όλοι μαζί μπορούνε...      [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο:  ..Απαγορεύονται οι αναδρομικοί έλεγχοι στα πάσης φύσεως και προελεύσεως λαμόγια, καθώς και στα πάσης φύσεως και προελεύσεως "αυτοδιοίκητα" που ως γνωστόν αυτοαπακαλούνται "θεσμοί" ή "λειτουργοί" ανάλογα με το κατά πώς τους συμφέρει... Κι όλα αυτά είναι απολύτως "Συνταγματικά" και "νόμιμα", αφού έχουμε ένα "εξαιρετικό Σύνταγμα", που "πηγάζει" απ' ευθείας απ' τον λαό, για τον λαό....!!!
 Έτσι (σύμφωνα με το Σύνταγμα πάντα..), απαγορεύεται η "αναδρομική εφαρμογή" κάθε ελέγχου ή νόμου σε όλους ανεξαιρέτως τους πλιατσικολόγους, αλλά επιτρέπεται η αναδρομική εφαρμογή όλων των μέτρων και μεταγενέστερων "νόμων" εναντίον των "λαϊκών μαζών"....
 Φυσικά το "Σύνταγμα" βάζει "φραγμούς" στην αυθαιρεσία των "αυθαιρέτων", αφού με απόλυτη σαφήνεια θέτει "αυστηρά όρια", όπως (π.χ.): Η κατάργηση κάθε εργασιακής σύμβασης και δικαιώματος θα συνοδεύεται (αυστηρά και κατηγορηματικά) και από τη φράση "Δημόσιο συμφέρον"...!!!
 Το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων θα συνοδεύεται υποχρεωτικά, αυστηρά και κατηγορηματικά  (με έντονα γράμματα) από τη φράση "για τελευταία φορά"...!!!
 Ειδικά, ο "επανυπολογισμός" των συντάξεων απαγορεύεται (αυστηρά και κατηγορηματικά) να αρχίζει πριν από το 2000 π.Χ....  ( Αυτό το όριο όμως θεωρείται ιδιαίτερα μικρό, γι' αυτό στην επικείμενη αναθεώρηση σκέφτονται να το κάνουν 3.000 π.Χ. όπως προτείνουν και οι άλλοι "θεσμοί" των "ΕυρωΠέων"..)...


 Να λοιπόν που οφείλονται, η "ιλιγγιώδης ανάπτυξη", η "πάταξη της φοροκλοπής", ο ¨θρίαμβος της Δημοκρατίας ΤΟΥΣ"....
 Σσσσσσσσσσσσσσσσσ........., όλα "βαίνουν καλώς"......                                              [Κ.Φ.]

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Το «πώς» και το «γιατί» της αφύσικης καταστροφής


 Το "πώς" και το "γιατί" τα γνωρίζουμε σχεδόν όλοι εκτός απ' αυτούς που έχουν "ιδιαίτερους λόγους" να μην τα γνωρίζουν... Εξαιρούνται επίσης και οι έχοντες στη θέση του εγκεφάλου τους "φερτάς ύλας" μετ' "αγκυλωτού μαιάνδρου"...
 Αυτά τα "πώς" και τα "γιατί"  είναι ίδια για όλη τη χώρα (κατά σύμπτωση μάλλον...)... Έτσι με αφορμή κάποια "ακραία φυσικά φαινόμενα" (στην Ήπειρο, στον Έβρο κ.λ.π) πέρυσι, έκανα μια αναφορά (με απλά λόγια) στους "λόγους" για τους οποίους επαναλαμβάνεται διαρκώς το "ίδιο έργο"... Ε Δ Ω  


 Φέτος, με αφορμή τα κροκοδείλια δάκρυα των "ανευθυνοϋπεύθυνων" για τα θύματα των "ακραίων φυσικών φαινομένων", έχω να προσθέσω μόνο τη λέξη "αηδία"...
 Τα "τεχνικά θέματα", αλλά και τους "κύριους λόγους" τα αναλύουν θαυμάσια οι ειδικοί... Ε Δ Ω  

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Τους... κλέβουν κατά λάθος


 Ένα «λάθος» που στερεί έως και 250 ευρώ μηνιαίως από τους συνταξιούχους που λαμβάνουν επικουρική σύνταξη.
 Μία λογιστική «αρρυθμία» που λειτουργεί ώστε να «αβγατίζουν» τα χρήματα του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) και να καταπραΰνονται οι αδηφάγες ορέξεις των δανειστών μας…
 Ένα «λάθος» που προστίθεται στα «λάθη» των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων που με αυτόν το τρόπο περνούσαν τον σκόπελο των αξιολογήσεων. Ομως τα βάρη προστίθενται όχι μόνο στα συνήθη υποζύγια αλλά και στην πραγματική οικονομία.
 Είναι δεδομένο ότι όλα τα χρήματα των συνταξιούχων ξοδεύονται για βασικές καταναλωτικές τους ανάγκες και ως εκ τούτου δημιουργούν τζίρο στα ανοιχτά καταστήματα.
 Ένα τέτοιο «λάθος» επί υπουργίας Κουτρουμάνη (που το συνέχισε ο κ. Βρούτσης) εξαναγκάζει τώρα την κυβέρνηση να δώσει πίσω σε περίπου 1 εκατ. συνταξιούχους όσα παρατύπως παρακρατούσε ως εισφορές υγειονομικής περίθαλψης…
 Τώρα τα θύματα των βολικών κυβερνητικών «λαθών» υπολογίζονται σε περίπου 650.000. Τι είναι όμως αυτό;
 Ουσιαστικά ο επανυπολογισμός που ορίζει ο νόμος Κατρούγκαλου στις επικουρικές συντάξεις (0,45% για κάθε έτος ασφάλισης) έγινε μεν, αλλά προστέθηκε χωρίς να υπάρχει καμία διάταξη νόμου και μόνο στους συνταξιούχους του πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, ένα «παράνομο χαράτσι» της τάξης του +50%.
 Έτσι οι συντάξεις:
Των 600 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 350 ευρώ), μειώθηκαν στα 150 ευρώ.
Των 400 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 200 ευρώ), μειώθηκαν στα 100 ευρώ.
Των 200 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 100 ευρώ), μειώθηκαν στα 50 ευρώ.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μετά τη θέση σε ισχύ, τον Μάιο του 2016, του νόμου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/16), τα επικουρικά Ταμεία εντάχθηκαν στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ).
 Με τον ίδιο νόμο εξισώθηκαν οι διατάξεις για τις ασφαλιστικές εισφορές, ενώ το ποσοστό αναπλήρωσης για όλα τα επικουρικά Ταμεία μειώνεται στο 0,45% ανά έτος ασφάλισης. Με τον ίδιο νόμο αναπροσαρμόστηκαν και οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις.
 Τον Οκτώβριο του 2016 ολοκληρώθηκε ο επανυπολογισμός όλων (1.249.471) των επικουρικών συντάξεων. Κατά τον επανυπολογισμό αυτόν, προέκυψαν διαφορές αρνητικές και ορισμένες θετικές.
 Για τις συντάξεις πάνω από τα 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής), όπου υπήρξαν αρνητικές διαφορές, αυτές μειώθηκαν, ενώ όταν οι διαφορές ήταν θετικές, οι συντάξεις αυτές προσαυξήθηκαν.
 Για τις συντάξεις κάτω των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής) οι διαφορές που προέκυψαν παρέμεναν (προσωρινά έως το 2018) ως προσωπικές διαφορές.
 Εκεί που υφίσταται το πρόβλημα είναι στις επικουρικές συντάξεις του ΕΤΕΑΜ (πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ). Ολως τυχαίως πρόκειται για το 52% των συνταξιούχων.
 Το ΕΤΕΑΜ είναι από τα πιο εύρωστα οικονομικά Ταμεία. Η ασφαλιστική σχέση είναι: 1.800.000 ασφαλισμένοι προς 650.000 συνταξιούχους, όταν σε άλλα επικουρικά Ταμεία η σχέση αυτή πλησιάζει το 1 προς 1 ή οι συνταξιούχοι υπερβαίνουν τους ασφαλισμένους.
Προφανείς οι λόγοι

Πάνω: Το εκκαθαριστικό του κ. Κώστα Νικολάου. Κάτω: Το φυλλάδιο του υπουργείου Εργασίας

 Όπως καταγγέλλει ο Κώστας Νικολάου (συνταξιούχος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ), δεν έγινε καν επανυπολογισμός, ούτε ο νόμος εφαρμόστηκε.
«Οι περικοπές που προέκυψαν είναι οριζόντιες, αυθαίρετες και κατά το δοκούν. Άσχετες με τα προβλεπόμενα του νόμου, και ακόμα σήμερα δεν γνωρίζουμε πώς και από πού προέκυψαν αυτές οι μειώσεις», θα δηλώσει σχετικά στην «Εφ.Συν.».
 Σύμφωνα με τον ίδιο, οι λόγοι είναι προφανείς. «Με τον τρόπο αυτόν αποτράπηκε η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και δεν έγιναν νέες οριζόντιες περικοπές, όπως καυχώνται οι του υπουργείου Εργασίας. Δηλαδή, σώζουν τις μισές συντάξεις σε βάρος των άλλων μισών. Χάριν της εικόνας, δηλαδή, και για σώσουν το δικό τους προφίλ, αυθαιρετούν, παρανομούν σε βάρος 648.220 συνταξιούχων», αναφέρει χαρακτηριστικά.
 Ο κ. Νικολάου με επιστολή του έχει ήδη ενημερώσει τόσο τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα όσο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλο. Μέχρι τώρα άπαντες κωφεύουν (αφού μάλλον βολεύει τους προϋπολογισμούς).
 Ωστόσο το «λάθος» είναι προφανές. Μάλιστα το ίδιο το ενημερωτικό φυλλάδιο του υπουργείου Εργασίας για τον νόμο Κατρούγκαλου επιβεβαιώνει τα καταγγελλόμενα…
 Ο κ. Νικολάου μάς έδωσε το δικό του εκκαθαριστικό και επιβεβαιώνεται αυτό το οποίο έχει συμβεί.   Ουδείς εκ των υπευθύνων έχει αντιδράσει... [Πηγή: efsyn]


Σχόλιο: 1. Είναι προφανές ότι δεν κλέβουν κατά λάθος, αλλά επίτηδες... 2. Θα συνεχίσουν να κλέβουν γιατί αυτό προβλέπεται από το "Σύνταγμα"... Στο "Σύνταγμα" αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά (από αρχαιοτάτων χρόνων) ότι δικαιώματα έχουν μόνο τα ¨αυτοδιοίκητα"... ΕΔΩ 
και ..3. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ......... Ε Δ Ω 
και... 4. Καληνύχτα Ελλάδα... Ε Δ Ω 

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

"Ησχολούμην ελάχιστα"...


 Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις από τις αποκαλύψεις των Paradise Papers που «ακουμπούν» και το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Το όνομα της συζύγου του Κυριάκου Μητσοτάκη εμφανίζεται στη λίστα των Paradise Papers ως μέτοχος κατά 50% offshore εταιρίας. Τι απαντά η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη.
Στα αρχεία της Aplleby
 Σύμφωνα με το «Έθνος», η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη εμφανίζεται ως μέτοχος κατά 50% offshore εταιρίας με έδρα τα νησιά Κέιμαν στην Καραϊβική.
 Η δραστηριότητα της εταιρίας ξεκινά τον Μάρτιο του 2010, όταν στις νήσους Κέιμαν η δικηγορική εταιρεία Appleby φροντίζει για την ίδρυση της Eternia Capital Management, η οποία καταγράφεται εν τέλει στα μητρώα των Κέιμαν στις 30 Μαρτίου 2010.
 Μέτοχοι της Eternia Capital Management ήταν η Μαρέβα Γκραμπόφσκι- Μητσοτάκη και ένας παλιός συνεργάτης της από την εποχή που εργαζόταν στην Deutsche Bank. Την περίοδο εκείνη η Μαρέβα Γκραμπόφσκι ήταν σε διάσταση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
 Στα αρχεία της Aplleby εμφανίζεται ως πρόσωπο επικοινωνίας της Eternia Capital Management ο Κ. Κυρκίνης, ο οποίος φέρεται να είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για τη λύση της εταιρείας τον Μάιο του 2012. Η κ. Γκραμπόφσκι εξηγεί ότι με τα διαδικαστικά δεν ασχολήθηκε, ενώ δεν είχε συμμετοχή στο διοικητικό συμβούλιο, ούτε δικαίωμα υπογραφής.
 Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε πως, σύμφωνα με τη Σύμβαση  των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς, ως Πολιτικώς Εκτεθειμένα Πρόσωπα (ΠΕΠ) νοούνται τα φυσικά πρόσωπα στα οποία έχει ή είχε ανατεθεί σημαντικό δημόσιο λειτούργημα, οι άμεσοι στενοί συγγενείς τους και τα πρόσωπα που είναι γνωστά ως στενοί συνεργάτες τους.
Η απάντηση της Μαρέβα Μητσοτάκη
 Η κ. Μητσοτάκη μιλώντας στο «Έθνος» τόνισε μεταξύ άλλων ότι «Ουδέποτε έκρυψα την απολύτως νόμιμη επαγγελματική δραστηριότητά μου στον χρηματοοικονομικό τομέα» και πρόσθεσε πως «με τα διαδικαστικά της εταιρείας ησχολούμην ελάχιστα, καθώς ούτε δικαίωμα υπογραφής είχα, ούτε συμμετείχα στο διοικητικό συμβούλιο».
 Η σύζυγος του Κυριάκου Μητσοτάκη υποστηρίζει ότι «το διάστημα εκείνο βρισκόμουν σε διάσταση με τον σύζυγό μου, γεγονός που δεν αμφισβητείται και έχει κριθεί εξάλλου και από τους αρμόδιους φορείς, άρα οποιοσδήποτε υπαινιγμός στερείται αντικειμένου». [Πηγή: efsyn]
Σχόλιο: Ποία η "ουσιώδης" διαφορά μεταξύ των:... "ολίγον έγκυος"  και "ησχολούμην ελάχιστα";;; Η απάντηση δίδεται από μια ηπειρώτικη παροιμία... Και λίγο σκατό να βάλεις στην πίτα, σκατίλας μυρίζει... Ακόμα κι αν βρίσκεσαι σε "διάσταση" .....
 "Ησχολούμην ελάχιστα" η "μία", "Δεν τρέφει αυταπάτες για μια δίκαιη κοινωνία..." ο "άλλος", ο τέως σε "διάσταση" και νυν σε σύσφιξη.... Ε Δ Ω  
 Και η "ανάπτυξη" πάει σύννεφο..... Ε Δ Ω